UrBUNtrail

urBUNtrail

De volgende activiteit lijkt de laatste tijd een vlucht te nemen: een urban trail, oftewel een beetje door de stad hardlopen. Volgens mij was men er bij de zuiderburen eerder bij, afgaande op verhalen over een urban trail in Antwerpen (reeds in 2013) of Gent. Sterker nog, ze hebben er zelfs een heuse serie.

In Nederland lopen we iets achter, maar ook hier kwamen langzamerhand de urban trails van de grond. Meest recentelijke onder andere in Rotterdam en Den Haag, uiteraard zijn er meer (dus reageren met het feit dat ik Utrecht, Amsterdam of welke andere plaats ben vergeten kan achterwege worden gelaten) en is er ook een soort serie. Drie tegen één dat er de komende tijd meer urban trails volgen. Hiermee speelt men handig in op het fenomeen ‘trail’, wat voor een steeds grotere groep hardlopers reden is om daar aan mee te doen.

Het grappige is, alle urban trails reppen over termen als ‘uniek evenement‘, ‘stedelijk parcours‘ en meer van dat soort kreten. Waarbij opgemerkt dat als er meer urban trails komen het woord ‘uniek’ niet echt op zijn plaats is. Eerlijk is eerlijk, het is weer eens wat anders. Overigens is het zo dat de meeste urban trails geen wedstrijden zijn, maar dat men meer groepsgewijs hardloopt. Daar moet je van houden, net zoals van een social run of colorrun, maar nu dwaal ik af.

Overigens beperkt de urban trail zich niet alleen tot steden, want als we dicht bij huis blijven, in dit geval is dat huis Amersfoort, dan wordt binnenkort in Bunschoten-Spakenburg een urBUNtrail georganiseerd. Wat mij betreft de meest originele naam tot nu toe. Zoals de organisatie fraai omschrijft: “een UrBUNtrail is een hardloopevenement door BUNschoten-Spakenburg. Het is anders dan een wedstrijd en daarom is er ook geen wedstrijduitslag. We lopen gezamenlijk een parcours door het dorp. Het is laagdrempelig met de focus op de beleving van de omgeving.“.

Dat lijkt mij duidelijk: wil je een keer ongedwongen hardlopen en tegelijkertijd alle hoogtepunten en bezienswaardigheden van Bunschoten-Spakenburg ondergaan, dan moet je je opgeven voor deze urBUNtrail. De kans is groot dat je de volgende zaken te zien zal krijgen: de haven, het museum, de voetbalvelden van de twee grootmachten uit het amateurvoetbal (IJsselmeervogels en SV Spakenburg) en uiteraard enkele kerken. Plus andere bezienswaardigheden, hoewel ik die niet zo snel kan verzinnen.

Uiteraard zal deze activiteit niet op zondag worden gehouden, maar op vrijdag 16 september. Meer info kan je vinden op de site van Fysiohuis, waar je ook kan lezen hoe je je hiervoor kan opgeven. Als verrassing bestaat de kans dat men in klederdracht gaat hardlopen. Nou als dat geen reden is om mee te doen …

Geplaatst in Amersfoort en omstreken, Diversen | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Koppeltraining fietsen-lopen

Maandagavond 15 augustus was geen hardloopavond, maar ‘fietsavond’. Op zich niks spannends, ik trap mij bij zo’n training dan meestal een uur bijna in het rood om het gevoel te hebben dat ik mij flink heb uitgesloofd. Net zoals vorige week woensdag bestaat het begin van mijn rondje uit een deel van het fietsparcours van de Keistadtriathlon. Terwijl ik lekker bezig ben (al zeg ik het zelf) bedenk ik mij dat het wel aardig is om er een soort koppeltraining van te maken: meteen na de fietssessie een stukje hardlopen. Wat is daar leuk aan? Nou niks, hooguit dat je kan ondergaan hoe de benen voelen na het fietsen.

Heel vroeger toen ik nog in Woudenberg woonde, ik heb het nu over een jaar of 30 geleden, trainde ik wel eens met een dorpsgenoot in aanloop naar de triathlons (toen nog met een ‘h’) van Scherpenzeel en Veenendaal. Onderdeel daarvan was het oefenen van de overgang van het fietsen naar het hardlopen. Dat was destijds vrij simpel: eerst een stuk fietsen, bij thuiskomst de fiets in de garage en vervolgens meteen hardlopen. Voor de buurtbewoners vast een vreemd gezicht, want hoe vaak komt het nou voor dat iemand eerst hard voorbij komt fietsen om binnen no-time hardlopend de andere kant op te gaan. Het voordeel was dat wij ons goed konden voorbereiden op het feit dat de benen na flink doorfietsen niet meteen in standje ‘hardlopen’ staan.

training 15 augustus 2016

Om op ongeveer een uur trainen uit te komen besluit ik om het fietsrondje in te korten en de wisselzone naar het bos achter het huis te verplaatsen. Zogezegd zo gedaan: na ruim 20 kilometer stuif ik het Schothosterbos in, leg mijn fiets neer in het ‘parc ouvri’ (de wisselzone dus, die bij wedstrijden parc-ferme wordt genoemd, maar hier niet omdat er niks afgesloten is) en loop één rondje in het bos. Waarbij ik wel de gehele ronde last heb van de benen. Toch is de snelheid op zich niet beroerd en na de ‘finish’ heb ik het gevoel lekker getraind te hebben. Wat dat betreft zou ik zo mee kunnen doen aan de plaatselijke triatlon op 4 september.

training 15 augustus 2016

Als ik de fiets ophaal uit het parc-ouvri zie ik dat die plek waarschijnlijk ook voor wat andere activiteiten wordt gebruikt. Ik ga er althans van uit dat de witte zakdoekjes niet gebruikt zijn om fruit uit de betreffende boomgaard te plukken.

Over de plaatselijke triatlon gesproken. Als er de komende weken niets verandert in de Eemhaven zullen de zwemmers een aardige uitdaging voor hun kiezen kijgen.

training 15 augustus 2016

Afsluitend twee foto’s, waarvan de eerste de wisselzone toont en de tweede het stalen aluminium/titanium ros.

training 15 augustus 2016

training 15 augustus 2016

Geplaatst in Atletiek/triathlon, Run BIke Run, Sport van Sporter 2016, Triathlon | Tags: , , | 1 reactie

Trainingsweek begin augustus 2016

F.I.T. sportbalsem

Zomerperiode, zoveel gebeurt er niet. Zeker niet op wedstrijdgebied, dan maar terug grijpen op een verslag van de laatste trainingsweek, die begon op zondag 31 juli.

Even wat achtergrondinformatie: technisch gaat het hardlopen niet helemaal lekker. Zo kwam ik, hardlopend, begin juli een goede bekende tegen die zei ‘zo man, ik herkende je bijna niet, wat loop jij beroerd‘. En bedankt. Nee zonder gein, het is een zeer ervaren hardloper die diverse keren tijdens de marathon onder de 2.30 is gedoken. Van zo iemand neem je dat eerder aan dan van een ander. Ik moet hierbij aangeven dat het op dat moment ook inderdaad zeer beroerd aanvoelde en dat had niet veel met de warmte te maken. Inderdaad, die betreffende dag was het behoorlijk warm, toen nog wel.

De opmerking was voor mij echter wel de reden om wat meer werk te maken van de o zo nodige oefeningen. Niet alleen oefeningen om de ‘linkerkant’ sterker te maken, ook de alom bekende en verfoeide core-stability oefeningen. Ik weet het: je moet ze doen, maar je doet ze bijna nooit. Meestal denk je er aan als je s’avonds laat de hond uitlaat en daarna heb je er geen zin meer in. Dat moest anders, zoveel was mij wel duidelijk.

Kortom, ik moest weer terug naar de basis. Wat mij betreft is dat: inlopen, oefeningen, een klein rondje op tempo, weer oefeningen, klein rondje tempo, rust, grote ronde tempo en dan uitlopen. Hoe simpel wil je het hebben? Voor het gemak kies ik dan voor het bos achter het huis: zachte ondergrond en ‘vaste’ rondjes. Waarbij ik mij niks moet aantrekken van toevallig passerende wandelaars of andere hardlopers, die oefeningen zijn nou eenmaal nodig. Dus zie je een keer een kale vent in sportkleding op de grond liggen dan heeft dat niks met mierenneuken te maken, maar wordt er hard gewerkt aan de core.

Op naar de trainingen. Op zondag (31 juli) ben ik al vroeg in het bos, een regenachtig begin van de dag. Omdat ik ambassadeur ben van F.I.T. Sportbalsem loop ik regelmatig in het fel groene shirt mijn ‘rondjes’. Zo ook deze dag, maar of het nou met het vroege tijdstip of met de vochtige omstandigheden heeft te maken weet ik niet, feit is dat ik geen enkele hardloper ben tegen gekomen. Daar ga je dan als wandelende reklamezuil.
Overigens gaat het hardlopen op zich best lekker, zodanig dat ik het vaste grote rondje in een strakke tijd loop. Mooi, dat geeft een goed gevoel.

Maandagavond loop ik weer in het fel groen, nu kom ik slechts een paar hardlopers tegen. Opvallend hoe weinig hardlopers ik trouwens in het bos tegen kom. De voorgaande jaren struikelde je bijna over de hardlopers, als je nu wil struikelen moet je bewust boomwortels opzoeken. Wat mij van deze training is bijgebleven is het feit dat er een hond blaffend en grommend achter mij aanliep. Der hörer… overigens zijn honden niet toegestaan in het bos, maar dat heb ik wijselijk niet tegen de eigenaar gezegd.

Dinsdag is een regendag, en is het bos moeilijk te belopen. Dat blijkt ook als ik tijdens de ‘grote ronde tempo’ in een bocht uitglijd. Het levert geen blessure op, wel is het reden om het tempo te verlagen.

training begin augustus 2016

Woensdag is fietsdag. Ik probeer altijd twee keer per week te fietsen en op welke dag is dan weer afhankelijk van de weersomstandigheden. Het is simpel: bij regen wordt er niet gefietst. De woensdag begint wat dat betreft niet hoopvol, maar in het begin van de middag wordt het droog en tegen 4 uur kan ik op vrijwel droge wegen fietsen. Wel staat er een flinke bries, maar daar trap ik voor de verandering eens dwars doorheen. Het fietsen gaat heerlijk en afloop gaan de oefeningen ook als vanzelf. Dit is een topdag en zo voel ik mij ook.
Sterker nog, als men mij nu een startbewijs geeft voor de keistadtriathlon dan duik ik bij wijze van spreken meteen het water in. Een tijd geleden gaf ik aan dat ik daar wel aan mee zou doen, maar daar ben ik van terug gekomen. De reden is simpel: een paar dagen voor het evenement krijgen wij de sleutel van onze woning en dan zal 3 dagen ‘slopen’ niet echt bevorderlijk zijn om te zwemmen. Voor je het weet ben je verdwenen in het donkere water van de Eem en waart mijn geest daar voor de rest van de eeuwigheid rond.

De donderdagse training gaat ook als een dolle: de tempo’s zitten er goed in en de oefeningen gaan ook weer als vanzelf. Kortom: niks te klagen.

Vrijdag verloopt ook redelijk, ik kan de kilometers maken en voor het gevoel gaat het redelijk. Wel moet ik zo nu en dan inhouden om Pokemon-Go spelende wandelaars te ontwijken.

Op zaterdag ga ik weer vroeg, ook nu weer in het felgroene sportshirt. Ik weet het: ik lijk wel een zendeling die de boodschap van F.I.T. Sportbalsem aan de man moet brengen. Het lijkt eerder een soort ‘geef die vent het bos voor zichzelf’-shirt, want ook nu kom ik werkelijk he-le-maal niemand tegen. De hoofdreden zal wel de regen zijn, maar kom op: hardlopers zijn toch niet van suiker.
Wel gaat het lopen niet als vanzelf en ook de oefeningen gaan met de nodige moeite. Ach ja, zo’n dag heb je er allemaal wel eens tussen zitten, zullen we maar denken.

Zondag heb ik het idee om snel te beginnen, maar al in de eerste ronde voelt dat niet echt tof aan. Ik ben de moeilijkste niet wat betreft het aanpassen van plannen, zeker niet om over te gaan op het alternatief: tempo fors naar beneden. En zo wordt er gedribbeld en gejogd en kom ik zowaar andere hardlopers tegen. Één kan ik zelfs blij maken met een proeftube van F.I.T.: de reden is dat ik hem ken en hij bijna altijd ook op zondag zijn rondjes in het bos loopt.
Aan het einde probeer ik nog een ronde snel, maar waar ik verwacht een strakke tijd te lopen geeft de stopwatch toch 15 seconden meer aan, wat mij brengt tot de volgende vraag/stelling: Is de stopwatch nou zo snel of ben ik zo langzaam?

Op naar de volgende trainingsweek, die er grofweg hetzelfde uit zal zien: twee keer fietsen (hoewel dat afgelopen week één keer was) en voor de rest rondjes in het Schothorsterbos afgewisseld met oefeningen. Spannend is het allemaal niet, het doel is duidelijk: technisch beter hardlopen. En voor de Amersfoorters dan wel Hooglanders: wie weet kom ik jullie nog wel tegen in het Schothorserbos.

Geplaatst in Hardlopen, Sport van Sporter 2016 | Tags: , , , | 1 reactie

Hardloopevenementen in augustus 2016 in Amersfoort en omstreken

Hoogste tijd om de vakantievetjes er af te lopen, dan wel te kijken hoe het er met de vorm voor staat, zo kort voor de maanden met snelle wedstrijden. In Amersfeurt en directe omgeving kan men zich in augustus op 4 plekken al dan niet flink uitsloven.

De eerste gelegenheid daarvoor is woensdagavond 17 augustus bij de Henschotermeergames. Nummer twee van de zomereditie met daarbij voor pure hardlopers een duoloop over 10 kilometer. Hierbij loop je de hele tijd met zijn tweeën: het is dus raadzaam om niet een veel snellere dan wel veel langzamere loopmaat te zoeken. Ongeveer drie kwartier daarvoor start een soort dubbele zwemloop, waarbij deelnemers achtereenvolgens 300 meter zwemmen, 3 kilometer hardlopen, 300 meter zwemmen en eindigen met 3 km hardlopen. Zeer speciaal, waarbij het advies is om twee paar hardloopschoenen mee te nemen.
Zoals bij alle edities van de Henschotermeergames geldt ook hier: bij twijfel gewoon meedoen, want er heerst altijd een prima sfeer, de omgeving is top en het is prima als ‘tussendoortje’ te doen. Afgaande op de informatie op de site moet het voor toeschouwers een feest zijn, omdat deelnemers rondes van 1500 meter lopen en dus vaak voorbij komen. Overigens vindt het genoemde festival plaats op 10 september, dus of er daadwerkelijk sprake is van opbouw is maar de vraag.

Zaterdag 20 augustus kan men meedoen aan de Dorpsloop in Hoevelaken. Meer dan een recreatief evenement is het niet, dat blijkt ook wel uit de zeer summiere informatie op de site van de dorpsdag. Voor de kosten, slechts € 5,-, hoef je het niet te laten.

De Gildeloop in Soest is een alom bekende regionale wedstrijd die bij veel lopers op de agenda staat (of men er dan ook daadwerkelijk start is een tweede). Dit evenement, de 41-ste editie alweer, vindt plaats op woensdag 24 augustus, waarbij het parcours bestaat uit drie rondes door de polder bij Soest, met in elke rondje een stukje ‘vals plat’. De totale afstand is 10 km en geloof het of niet, er is sprake van elektronische tijdwaarneming. Het is een onderdeel van de Gildefeesten en de sfeer is daar meestal goed te noemen.

Op de laatste dag van de maand, woensdag 31 augustus, kan men terecht bij de 22-ste editie van de Emiclaerloop. Start en finish in winkelcentrum Emiclaer in Amersfoort, met daartussen een zeer uitdagend (ahum) parcours van 2500 meter dat loopt langs woningen in de wijk Kattenbroek, langs het Schothorsterbos en langs de vijver van Emiclaer. Echt snel is het niet, maar elk jaar doen er veel deelnemers uit de omliggende wijken mee, zodat deze loop aan wensen/verwachtingen voldoet. Om tot de ‘hoofdafstand’ te komen moet je wel 4 keer dat rondje lopen.
De vraag is of het startschot dit jaar klinkt uit het startpistool of dat er voor een alternatieve knal wordt gezorgd.

Concluderend kunnen we stellen dat de tweede helft van augustus genoeg mogelijkheden biedt om in ‘wedstrijdverband’ hard te lopen.

Geplaatst in Amersfoort en omstreken, Atletiek/triathlon, Hardlopen | Tags: , , , , , , | Een reactie plaatsen

Asics DynaFlyte — eerste indruk

Asics DynaFlyte

Onlangs ontving ik het nieuwste model hardloopschoen van Asics, de DynaFlyte. Die kreeg ik niet zomaar, daar moet ik wel wat voor doen, of beter gezegd mee doen: testen. Mensen die mij wat beter kennen zullen wellicht denken ‘huh, jij bent toch niet zo’n fan van Asics?‘ Ach, dat valt wel mee. In het verleden heb ik diverse modellen hardloopschoenen van Asics aan mijn voeten gehad. Ooit, en dan hebben we het over de vorige eeuw, had ik de Gel-90 en daarna de Gel-101 of de Gel-110 (zelfde cijfers, alleen in een andere volgorde en dat had weer met de anti-pronatie correctie te maken). Weer later had ik de A6 Gel, een zeer goede hardloopschoen die jarenlang populair was onder serieuze en ervaren hardlopers. Bij die schoen leek Asics het uiterlijk tegengesteld aan de functionaliteit gemaakt te hebben. Hoewel … dat waren andere tijden. Wat ik wel wil aangeven: het waren drie prima hardloopschoenen.

Later, ik meen 2005, kocht ik de Asics Nimbus: een rib uit mijn lijf (wat zeg ik, eerder een hele borstkas), maar dan had je ook wat. DE topschoen van asics. Nou … die topschoen beviel van geen kanten. Veel te zwaar, lomp en … elke keer dat ik er op liep had ik ‘brandende’ voetzolen. Dat zorgde er voor dat ik geen Asics meer hoefde. Er waren en zijn voldoende alternatieven ook al weet ik dat Asics best interessante schoenen in de collectie heeft, denk bijvoorbeeld aan de Noosa, de DS Racer of de 33-serie. Maar het was simpel: Asics kwam er bij mij niet meer in.

Tot een paar weken geleden de vraag kwam of ik interesse had om de DynaFlyte te testen. Uiteraard, mede omdat het Test Lab om werk verlegen zit. Met de DynaFlyte wil Asics het beste van ‘comfortabel’ en ‘snelheid’ combineren middels onder andere de Dynafoam tussenzool. Wacht … hier ga ik geen opsomming geven van alle technische aspecten, er zijn al genoeg sites en blogs waar het knippen en plakken hoogtij viert. Wil je meer weten over de DynaFlyte lees dan de duidelijke uitleg bij Losse Veter.

Asics DynaFlyte

Hierbij de eerste indruk van de DynaFlyte. Haal de schoen uit de doos en je hebt geen saaie schoen in handen. Een fraai grijs/wit bovenwerk en een tussen- en buitenzool die als kleurrijk bestempeld kan worden. Wat dat betreft lijkt deze schoen uitermate geschikt voor de zogenaamde derde loopgolf waarbij hardlopen gecombineerd wordt met lifestyle en het uiterlijk minstens zo belangrijk is als het sportieve deel. Sterker nog, het lijkt wel of ‘zien en gezien worden’ steeds belangrijker wordt. Deze zogenaamde hardloophipsters lopen net zo makkelijk de hele dag op een hardloopschoen, dus het comfort moet dan wel goed zijn.

Eenmaal de schoen aan de voeten valt op dat het toch best een zware schoen is, ook al pretendeert Asics dat dit de eerste ‘topschoen’ is met een gewicht lager dan 300 gram. Ook zit de schoen duidelijk om mijn enkels, waarmee ik wil zeggen dat deze de enkels goed omsluit. Al wandelend valt de afwikkeling op, die is goed, evenals de wandeldemping (is dat een officieel testcriterium?). Kortom, we kunnen concluderen dat het eerste gebruik, simpel wandelen, positief wordt ervaren.

De volgende stap is hardlopen. Ook al heb ik er inmiddels op hard gelopen, het is te vroeg om nu al een definitief oordeel te vellen (en ja, er zijn genoeg sites dan wel blogs waar men met een stalen gezicht een review presenteert op basis van één of twee keer hardlopen … volstrekt lachwekkend).

Voor degenen die nu al enthousiast zijn, en waarom ook niet, let even op: de schoen kost €160,- Nee, ik heb geen typefout gemaakt, het is echt zo.

Binnenkort volgt deel twee, het deel waarin de DynaFlyte is getest onder hardloopomstandigheden. Wordt vervolgd …

Asics DynaFlyte

Asics DynaFlyte

Geplaatst in Hardloopschoenen, Review | Tags: , , | 4 reacties

Hardlopen in hoge temperaturen

weersverwachting juli 2016

Eindelijk zomer in Nederland, met temperaturen ruim boven de 20 graden, waarbij hier in de regio zelfs de 30 graden wordt bereikt. Dat zijn temperaturen waar ik vroeger geen enkel probleem had. Ik weet nog goed hoe ik eind jaren 80 regelmatig mijn hardlooprondjes langs het Henschotermeer liep. Sterker nog, als een soort autist ging ik vaak om half 11 ‘s morgens de deur uit, liep in een kwartier naar het Henschotermeer *), maakte daar een sanitaire stop en/of dronk even wat, liep mijn rondjes om het meertje, dronk weer wat en liep in een kwartier terug naar huis. Het aantal rondjes dat ik liep was ofwel 4 ofwel 6 en dan liep ik zo’n rondje van twee-en-een-halve kilometer in een minuut of 10. Rekenaars onder ons rekenen snel uit hoe lang een training duurde.

Dat rondje/parcours liep ik ongeacht het weer, waarbij de warme dagen mij meer bijbleven dan de overige dagen. Ik vond dat destijds wel lachen: met een vaartje van 15 kilometer per uur haalde je al hardlopend gasten in die op de fiets naar het Henschotermeer gingen. En terwijl iedereen in de zon lag te bakken liep ik daar als een Zwitserse klok mijn rondjes, waarbij ik elke rondje zeiknatter van het zweet langskwam. Geen enkele droge kledingvezel had ik tegen de tijd dat ik weer naar huis hard liep.

Het mooie was: ik had he-le-maal geen last van de warmte tijdens het hardlopen. Het kon mij eigenlijk niet warm genoeg zijn, het hardlopen ging als het ware vanzelf. Dat ik na thuiskomt soms de rest van de dag niet naar het toilet hoefde om te pissen zeiken wateren nam ik ter kennisgeving aan.

Henschotermeer

Overigens dacht je daar verder niet bij na. Oke je zweette wat meer dan anders, maar je had er verder geen last van. Dat gold niet alleen voor mij, maar ook voor mijn loopmaten uit die tijd. Lopen deed je nou eenmaal onder alle omstandigheden. Om even een zijweg in te slaan, zonder dat we die ver inrijden: dat er hardloopevenementen werden ‘ingekort’ of zelfs werden afgelast, nee dat gebeurde gewoon niet in die tijd.

Hoe anders is mijn hardlopen tegenwoordig. Niet alleen tegenwoordig, al jaren is het zo. Bij deze temperaturen weet ik niet hoe laat mogelijk op de dag ik kan hardlopen zodat ik niet in de volle warmte bezig ben. Sterker nog, bij hogere temperaturen ben ik gewoon niet vooruit te branden. ‘Verstandig‘ hoor ik jullie denken, maar daar heeft het niks mee te maken. Het is gewoon het feit dat hardlopen bij hoge tempaturen bij mij niet lekker gaat. Als alternatief kan ik uiteraard op de fiets klimmen, dan heb ik toevallig geen enkel probleem met hoge temparturen. Rara hoe dat zo komt, daar is geen onderzoek van de Universiteit van Harderwijk voor nodig.

Kortom, niet alleen aan het kwijtraken van mijn hoofdhaar merk ik dat ik ouder wordt, ook de interne thermostaat kan het kennelijk niet meer aan.

Een zogenaamde eindzin met ‘wees voorzichtig met hardlopen bij hoge temperaturen, of sterker nog loop dan liever niet‘ zal je hier niet aantreffen. Simpelweg omdat ik weet hoe lekker hardlopen bij hoge temparturen kan zijn. Daarnaast is het gewoon nog steeds ieders verantwoordelijkheid en moeten we eens af van al dat gepamper.

*): ik woonde destijds in het fraaie Woudenberg, vandaar was het voor mij relatief eenvoudig om hardlopend naar het Henschotermeer te gaan.

Geplaatst in Algemeen, Atletiek/triathlon | Tags: , , , | 1 reactie

Henschotermeergames zomereditie 2016 vanaf de kant

Woensdagavond 13 juli werd de zomereditie van de Henschotermeergames gehouden (editie één, de tweede volgt 17 augustus). Voor mij een prima gelegenheid om er heen te fietsen en langs de kant te kijken. Een soort bike-see-bike, waarbij ik mij heb beperkt tot het multi-sport gedeelte, te weten de run-swin-run.

De hele dag was er sprake van regen en stevige wind, maar aan het einde van de middag leek het wel alsof onze lieve Heer de Henschotermeergames goed was gezind en trok de lucht open, waardoor men kon genieten van de zon. De run-swim-run trekt zowel goede triatleten als ook recreanten die ‘eens wat anders’ willen doen. Dat was ook zichtbaar bij de kleding, die varieerde van ‘snelle’ triatlonpakken tot aan zelfs een bikini.

Zoals altijd was het een geslaagd evenement afgaande op de enthousiaste reacties van de deelnemers en dank zij de zon, het zand en de zeer fraaie omgeving heb je een echt vakantiegevoel. Omdat het een door-de-weeks evenement is, valt het altijd wel in te plannen. Daarnaast zie je er altijd bekenden zodat je ook druk bent met het uitwisselen van ervaringen en de laatste stand van zaken. Volgend jaar hoop ik er zelf weer aan mee te doen, tot die tijd afbeeldingen vanaf de zijkant, met uiteraard een sfeerverhogend filter er overheen.

Henschotermeergames 13 juli 2016

De zeer fraaie omgeving van het Henschotermeer.

Henschotermeergames 13 juli 2016

De ‘voorsten’ na ongeveer 300 meter

Henschotermeergames 13 juli 2016

Wisselzone

Henschotermeergames 13 juli 2016

Slim, emmer water om de voeten zandvrij te maken voor het tweede looponderdeel

Henschotermeergames 13 juli 2016

Koploper na eerste looponderdeel Sjoerd Veltman (tevens winnaar)

Henschotermeergames 13 juli 2016

Achtervolgers

Henschotermeergames 13 juli 2016

Henschotermeer vol met zwemmers

Henschotermeergames 13 juli 2016

Na het zwemmen volgt er nog een afsluitend looponderdeel

Henschotermeergames 13 juli 2016

De ‘aanjager’ van de Henschotermeergames, Mark van Hoorn

Henschotermeergames 13 juli 2016

Niet veel te zien bij loopevenementen in de regio Amersfoort: Run2Day. Wel met het oude logo, dat is een gemiste kans

Henschotermeergames 13 juli 2016

Over gemiste kans gesproken: Friet van Piet had geen zin in extra omzet

Henschotermeergames 13 juli 2016

Het einde, de finish

Voor degenen die er interesse in hebben, er is een uitslagenlijst en een uitgebreid fotoalbum (niet van mij).

Geplaatst in Amersfoort en omstreken, Atletiek/triathlon, Triathlon | Tags: , , | Een reactie plaatsen