Hardloop ‘evenementen’ in maart 2021 in Amersfoort e.o.

agenda maart 2021

In maart is er geen reet te beleven op duursportgebied: alle evenementen afgelast.

Het enige waar hardlopers zich mee bezig kunnen houden is het 033 Strava Circuit *), waarbij je t/m zondag 7 maart kan proberen een strakke tijd neer te zetten op een 10 km als ook een halve marathon. Het parcours loopt door Den Treek (kortom, dat is prachtig) en een beetje hardloper-met-de-lange-adem loopt beide segmenten en ziet wel welke de meeste punten opleveren.

Tenslotte: de bovengenoemde activiteit is geen officiële wedstrijd, houd je dus aan de verkeersregels.

Voor de rest geldt natuurlijk: als je in deze tijd hardloopt, fietst, zwemt of op welke manier dan ook in beweging is: blijf vooraf actief, wees voorzichtig en ontwijk zoveel mogelijk de losgeslagen coronabejaarden.

*) er is ook een site, zodat je e.e.a. kan nakijken. Al eerder aangegeven, de opmaak is wel heel beroerd. En dan dat logo bovenin, alsof de site onderdeel is van die sportzaak (nee heur, het is gewoon de sponsor van prijzen).

Geplaatst in Amersfoort, Amersfoort en omstreken, Hardlopen | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Raggen in de regio (42)

Na de arctische omstandigheden begin februari waren de weersomstandigheden half februari zodanig dat het aangenaam weer was om te fietsen. Sterker nog, waar je zondags nog van de fiets vroor kon je woensdag al met ‘blote handen’ kilometers op de fiets maken. De wegen waren droog, zodat je niet te maken kreeg met opspattend water dat qua zoutgehalte de Zwarte Zee ver achter zich zou laten. Wel lag er in de sloten nog genoeg ijs zodat je tijdens het fietsen regelmatig aan de koude periode kon terugdenken.

Het weekend daarna was het nog lekkerder weer met op zondag zelfs mogelijkheid om geheel in het kort te fietsen. De ‘witte sokken’-brigade zou dat verfoeien, want je mag pas ‘bloot’ fietsen als de temperatuur minimaal 18 graden is. Ooit onderzocht door de wetenschappers van de Universiteit van Harderwijk. Maar dat was toen, nu is nu.

Wat mij opviel in dat weekend: groepen fietsers. Nu weet ik dat de omstandigheden zalig waren, dat in een groep fietsen lekker/gezellig is en dat je in de buitenlucht een kleine kans hebt op corona-besmetting, maar toch … onze ‘vrienden’ van het OMT hebben nog geen versoepeling aangekondigd wat betreft in groepen sporten. En willen we dat ze dat binnenkort geven, laten we dan nog even ‘meespelen’ en probeer dan alleen te rijden. Iets met een slogan ‘Ride Solo’, zodat er niet weer naar de fietsers gewezen wordt.
Overigens heb ik het hier over groepen fietsers, ik vermoed dat er ook best groepjes hardlopers zijn, maar die ben ik toevallig dat weekend niet tegen gekomen.

Ander opvallend punt: door al die sneeuw, of beter gesmolten sneeuw, lagen de atb-trails er wat minder bij en had men in Den Treek de betreffende trails afgesloten. Op sommige plekken hingen linten, voor de rest waren er duidelijke witte ‘bordjes’ met zwarte letters *) geplaatst die qua tekst niets aan duidelijkheid overlieten. Voor de echte atb-ers is dat bekend: trail-respect.
En verdomd: sta ik zaterdag op een bepaald moment even stil, zie ik een gast over de trails fietsen. Als er één fietst dan fietsen er meer, ja toch, het zijn net kakkerlakken? Het zal niet zo zijn dat net die ene fietser die zich niet aan de regels hield toevallig voorbij kwam toen ik even stil stond.

Dan zondag. Kom ik tijdens het fietsen langs een plek waar je de trail op kan, waar dus zo’n wit bordje is geplaatst met iets als ‘niet op de trails fietsen’, staan daar 3 fietsers naar het bordje te kijken en gaan vervolgens doodleuk die trail op. Best sneu dat ze alle drie last hebben van verstandelijke beperkingen.

Wees eerlijk: het verzoek was niet voor niets om niet op de trails te gaan. Je rijdt gewoon de (goed) onderhouden trails naar de kloten. Voor je het weet wordt de beheerder van Den Treek wat minder soepel en gaat men extra eisen stellen aan het fietsen over de trails. Of verhoogt men de kosten van het vignet (die in vergelijking met het vignet voor de Utrechtse Heuvelrug al een stuk duurder is).

Zelf trouwens beide dagen lekker gefietst, dat is ook niet zo moeilijk als het na een wat koudere periode heerlijk weer is.

Tenslotte wat ‘foto’s van onderweg‘, met achtereenvolgens ‘ijs in de sloot’, ‘fietspad in Den Treek om te knallen’, ‘stukje bos’ (waar ik niet heb gefietst) en ‘een asociale atb-er’.









*) echte bordjes waren het niet: was meer geplastificeerd stevig papier.

Geplaatst in Algemeen | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Buffelen in de buurt (41)

Nu de sneeuw is verdwenen en we weer richting lenteachtige temperaturen gaan is het tijd voor een update op sportgebied. Omdat ik ‘van de koudige’ ben en daarnaast geen zin had in pekel op de fiets lag het fietsen de afgelopen tijd op zijn gat. Er werd zo nu en dan wat hardgelopen.

Dat was de eerste ochtend met sneeuw, de zondag, best lekker. Ik ging al, of pas, om half 10 en was zeker niet de eerste, maar de sneeuw was prima beloopbaar. Met kilometertijden ver boven de 6 minuten was het niet direct een vlotte duurloop. Duurloop? Nog steeds is het ‘hardlopen afgewisseld door wandelen’.

Dat er die zondag nog meer sneeuw viel was maandag te merken, toen ik na het werk weer een poging waagde en over de sneeuw schuifelde. Inmiddels waren alle wegen voorzien van een dikke laag sneeuw, die ofwel al redelijk platgereden was ofwel er als dikke laag ‘sneeuwmodder’ bij lag. Gedurende de week werd het hardlopen steeds lastiger als je over de stoep/voetgangerspaden wilde hardlopen. Dankzij wat strooigoed en sneeuwschuivers waren na een paar dagen de meeste fietspaden en wegen redelijk sneeuwvrij. Waar je nog goed voor moest uitkijken waren verdwaalde verijsde sneeuwplekken: voor je het wist lag je op je plaat. Denk aan ‘even een bochtje op de stoep nemen’ en dan een stukje sneeuwijs tegenkomen. Ooit is mij dat tijdens een tempotraining buiten de atletiekbaan overkomen. Volgens mij heb ik daar nu nog last van.

Wat betreft de afstand, verder dan 3,5 kilometer kwam ik niet: al eerder aangegeven, mijn enkel/achillespees gaat irriteren als ik meer dan 4 kilometer hardloop. Overigens zorgde sneeuw er voor dat ik in die dagen uiteindelijk weinig last van de pees had. Waarschijnlijk door de wat dempende werking van de sneeuw en een wat minder hoog tempo (ehhhh, nog langzamer tempo dan normaal is een betere omschrijving) werd de pees niet geïrriteerd. Ben benieuwd hoe dat de komende periode zal gaan.

Heb je de ene week verse sneeuw, temperaturen ver onder het vriespunt en een stevige oostenwind, twee weken later worden er temperaturen rond de 15 graden verwacht. Gewoon een verschil van ruim 20 graden, binnen twee weken. We klagen verder niet, de korte broek kan weer uit de kast.

Tenslotte enkele “sfeerfoto’s” van de afgelopen periode. Denk nou niet dat ik zo’n pipo ben die tijdens het hardlopen zijn telefoon meeneemt om onderweg foto’s te maken, ik ben gewoon speciaal hiervoor terug gegaan naar de plekken waar ik heb hard gelopen.
Niet waar, de foto’s zijn gemaakt tijdens het uitlaten van de hond. Toevallig wandel ik dan regelmatig op plekken waar ik ook hardloop. Toevallig nietwaar?

Geplaatst in afwisseling, Amersfoort, bewegen, bezig zijn | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Hobbelen in Hoogland (40)

De vorige keer gaf ik aan hoe lekker het is om door verse sneeuw hard te lopen en leek het alsof ik zo’n 3 kilometer had gelopen. Voordat jullie denken ‘zo, die loopt weer een mooie afstand’ moet ik aangeven dat ik nog steeds hardlopen afwissel met wandelen. Dus geen 3 kilometer achter elkaar hardlopen, maar eerder 2 minuten schuifelen gevolgd door 30 seconden wandelen, etc. Als je dat maar lang genoeg volhoudt kom je vanzelf op 3 kilometer uit. En ja, houdt je het nog langer vol dan kom je op een nog grotere afstand.

Dat geschuifel heeft natuurlijk wel een oorzaak: de nog altijd niet echt meewerkende achillespees. Zo heb ik er een paar dagen niet of weinig last van, en zo heb ik dagen dat in de loop van de dag de pees pijnlijk wordt. Hoe en waarom? Het enige dat ik kan bedenken is dat de pees niet van stilzitten houdt. Dus wellicht dat burowerk niet geschikt is en dat ik moet opteren voor een baantje bij de plantsoenendienst.

Had ik even geluk, onlangs kwam er een bericht van Runner’s World (het lifestyle magazine, niet de hardloopspeciaalzaak) voorbij over ‘wat helpt nog tegen een achillespeesblessure?’ Even doorlezen voor de ultieme tip. Mwhoa, verder dan algemeenheden komt het artikel niet. Kan ook niet, want een blessure is zo persoonsgebonden en uniek dat een bezoek aan een goede fysio of sportarts het beste advies is.

Over sportarts gesproken, die kwam een paar jaar geleden met het advies de enkel te mobiliseren. Dat was pas een tip, want inderdaad was ik daarna van de klachten af. Dus heb je achillespeesklachten en heb je de bekende trapoefening al geprobeerd, denk dan aan het mobiliseren van de enkel. Dat kan je uiteraard via allerlei instructiefilmpjes op Youtube doen, maar ga gewoon minimaal één keer naar de fysio.

Wat betreft de rest van mijn sportactiviteiten: als ik kan stap ik op de fiets. Met dank aan de weersomstandigheden (lees: regen en/of kou) en anders wel strategisch geplande werkafspraken (strategisch voor mijn collega’s wel te verstaan) was dat de laatste tijd zeer beperkt. Werd er niet gefietst dan deed ik zo nu en dan de ‘hardlopen-wandelen’-variant.

Gezien de verwachte sneeuw en kou zal er de komende periode niet veel terecht komen van fietsen en kan ik mij specialiseren in de slaphanger-variant van de duathlon: hardlopen – wandelen.

Helaas, geen recente foto’s van het fietsen onderweg, daarvoor was het de afgelopen weken te koud. Ik was blij dat ik handschoenen aan had en dat ik niet met afbrokkelende bevroren vingers thuis kwam.

Geplaatst in Amersfoort, Hardlopen | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Hardloop-‘evenementen’ in Amersfoort e.o. in februari 2021

agenda januari 2021

Februari is altijd al een maand met weinig hardloopevenementen in de regio 033. Had je normaal gesproken de Bergcross, prachtig en zwaar evenement overigens, ook die gaat dit jaar uiteraard niet door. Gelukkig verplaatst men het evenement niet naar de tweede helft van het jaar, want hereju het gehele najaar zit ramvol met allemaal evenementen die normaal gesproken niet in het najaar worden gehouden. Over kannabalisme onder de organisatoren gesproken ….

Gelukkig kunnen hardlopers nog enigszins competitief bezig zijn bij het 033 Strava Circuit *), waar men t/m zondag 7 februari een rondje van 4 Engelse Mijl kan afleggen, voordat men de laatste drie weken van februari zich aan het langste segment van dit circuit kan wagen.
Om alvast wat te verklappen: bij het laatste segment kan je kiezen uit een 10 of een 21 km.

Dat is het dan voor deze maand. Geen parkrun (helaas, meestal is men daar wel enthousiast) en alle atletiekverenigingen in de regio organiseren voorlopig even niets. Laten we er van uitgaan dat het over een paar maanden beter is gesteld met alle corona/covid-19 perikelen en dat er dan wellicht weer op kleine schaal tegen elkaar kan worden hard gelopen.

Update 12 februari: de laatste twee segmenten van het 033 Strava Circuit zijn bekend: zowel een 10 km als een heuse halve marathon zijn uitgezet in Den Treek. Een beetje hardloper met de lange adem loopt beide segmenten en ziet wel welke de meeste punten opleveren. Wellicht wachten tot de sneeuw en gladheid is verdwenen en daarna knallen.
Grappig: als je de grafiek met hoogtemeters bekijkt bij de 21 km dan zou je denken dat het parcours, bestaande uit 2 rondes, twee keer dezelfde vorm zal hebben. Maar daar zit toch enig verschil tussen …

Tenslotte: de bovengenoemde activiteiten zijn geen officiële wedstrijd, houd je dus aan de verkeersregels.

Voor de rest geldt natuurlijk: als je in deze tijd hardloopt, fietst, zwemt of op welke manier dan ook in beweging is: blijf vooraf actief, wees voorzichtig en ontwijk zoveel mogelijk de kl*te coronabejaarden.

*) er is dan wel een site, gelukkig wel, zodat je e.e.a. kan nakijken, maar sodeknetter, wat een beroerd opgemaakte site. Opgemaakt? Niks opgemaakt, gewoon alsof je terug in de tijd bent gegaan naar halverwege de jaren 90 van de vorige eeuw.

Geplaatst in Amersfoort, Amersfoort en omstreken | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Schuifelen in de sneeuw (39)

Ik weet niet hoe het bij jullie zit, maar sneeuw zorgt altijd voor een speciaal gevoel bij mij. Niet dat ik van wintersport houd, verre van zelfs, maar hardlopen in sneeuw is wel zo lekker. Verse sneeuw wel te verstaan.

Toen vorige week donderdag sneeuw werd voorspeld zorgde dat voor enige opwinding bij mij. Zoals wel vaker met de weersverwachting kwam die niet helemaal uit. Gelukkig niet, want had men het eerst over ‘regen, gevolgd door natte sneeuw die zou overgaan in vaste sneeuw’, op zaterdag was het uiteindelijk droog, zeker tot een uur of 3 ’s middags.

Het gevolg was dat ik zaterdag eerst een fietsrit heb gemaakt, want als er toch sneeuw zou volgen zou deze op zondag nog wel voor ‘overlast’ (lees: drab) zorgen en ik had geen zin om daarin te fietsen.

’s Middags duurde het lang voordat er een beetje sneeuw begon te vallen. Hoe ik ook naar de grijze wolken keek, er kwam geen sneeuw uit. Schietgebedjes dan? Ook geen resultaat. Pas laat in de middag begon de sneeuw te vallen. Na een uur was het laagje nog niet dik genoeg om daar lekker op hard te lopen en was het tijd voor het avondeten. Tegen de tijd dat ik de warme prak achter de kiezen had lag er wel een redelijk laagje, maar ook niet meer dan een laagje. Hardlopen kon net. Maar ja, toen zat de warme prak dwars.

Tegen 8 uur (’s avonds) ging ik uiteindelijk op pad voor een rondje. Lekker hardlopen over verse sneeuw. Helaas was ik niet de enige die naar buiten was gegaan: inmiddels was bijna alle sneeuw al belopen door wandelaars. Terecht overigens, iedereen wil daar van genieten, zeker in deze tijd.

Zo liep ik al slalommend mijn rondje: soms aan de zijkant, vaak midden op de weg of de fietspaden, puur om maar het knisperende geluid van voetstappen op verse sneeuw te horen. Soort ‘kicks voor niks‘, alhoewel ik er wel wat voor moest doen, maar dat is weer een heel ander verhaal.

Ook al was het ‘een rondje van niks’, want slechts 3 kilometer, dit nemen ze mij niet meer af. Staat niet op Strava, dus het heeft ook niet plaatsgevonden, zo simpel is het. En zondag? Toen was de sneeuw dan wel drab verdwenen en heb ik een rondje door de polder gefietst. Daarna de spuit ter hand genomen, want je kon tijdens het fietsen de pekel als het ware proeven.

Tenslotte nog wat sfeerfoto’s van de zaterdagavond:

Geplaatst in Algemeen, bewegen, bezig zijn, Blessure, Hardlopen | Tags: , , , | 1 reactie

Pruttelen in de polder (38)

Het eerste blogje van 2021 gaat over de laatste dag van 2020. Het was een waterkoude dag, zoals we er in die periode wel meer hebben gehad. Bij dat soort dagen hoef ik mijn hoofd maar buiten de deur te steken en mijn neus begint te lopen. Voordat iedereen gaat roepen ‘dat is verdacht, laat je testen‘, daar heb ik al 57 jaar last van, niks verontrustends.

Ondanks de waterkoude omstandigheden ging ik toch een stuk fietsen. Niet dat ik ijsbeer-genen heb, maar meer dat een onwillige achillespees tot hooguit 10 minuten bewegen zou leiden. En dat op een dag met oliebollen en appelflappen. Kortom, fietsen.

Dat het redelijk fris was, was te merken aan het aantal fietsers dat ik onderweg tegen kwam: dat lag niet zo hoog, ik schat in totaal een stuk of 4. Eén van die fietsers haal ik op een bepaald moment in met een vaartje van net geen 30 kilometer, waarbij ik schat dat hij ongeveer 26 km/uur ging. Terwijl ik vriendelijk groette (jawel, in het kader van een heer in het verkeer) zag ik dat de wielrenner een tasje aan het stuur had hangen en er een druppel aan zijn neus hing. Wat je al niet opvalt als je iemand inhaalt.

Ongeveer een kilometer verder hoor ik opeens een enorm geschreeuw achter mij. Als ik omkijk kijk ik recht in het gezicht van de fietser die ik even daarvoor had ingehaald. Als ik hem vragend aankijk begint hij weer te schelden en te schreeuwen. Ik vraag waar hij het over heeft en weer volgt een hele tirade. Dan valt het kwartje. Even daarvoor had ik mijn neus geleegd. Je weet wel, die loopneus die ik heb in waterkoude omstandigheden. Overigens had ik die wel aan de goede kant, de bermkant, geleegd. Wist ik veel dat hij in mijn wiel was gaan hangen.

Daar was hij het kennelijk niet mee eens. Toen ik tegen hem zei dat hij dan maar niet achter mij had moeten gaan fietsen reageerde hij schreeuwend met ‘ik bepaal zelf waar ik fiets’. Mijn reactie ‘dan bepaal ik zelf waar ik mijn neus leeg’ leverde bij hem een nog rodere waas voor zijn ogen. ‘Nog één keer en ik trap je van de fiets’ was zijn reactie. Bij de eerst volgende afslag ging hij dezelfde kant op waar ik ook heen wilde gaan, maar ik koos voor de verstandige route: rechtdoor en geen aandacht besteden aan deze idioot.

Wat een mafklapper, het verklaart ook meteen dat tasje aan zijn racefietsstuur. Kennelijk niet gehoord van #ridesolo en het vreemd vinden dat als je achter iemand gaat fietsen je de kans loopt te maken te krijgen met niet-gewenste zaken.

Overigens de drie dagen daarna gefietst zonder problemen met een dergelijke droeftoeter, precies zoals het hoort.

Volgende keer weer iets over hardlopen, of beter gezegd sjokken.

Geplaatst in Algemeen, Amersfoort en omstreken | Tags: , | Een reactie plaatsen

Hardloop-‘evenementen’ in Amersfoort e.o. in januari 2021

agenda januari 2021

Beetje saai, een lege agenda met echte loopevenementen. Goed, we hebben allerlei virtuele evenementen, daarover later meer, maar die zijn eigenlijk vergelijkbaar met ‘seks met een opblaaspop‘ *). Het levert dan wellicht enige genoegdoening, maar het is toch niet het echte werk. Denk daar voortaan maar aan als je aan zo’n virtueel evenement meedoet.

Hardlopers van alle leeftijden, categorieën en gebreken kennen inmiddels het populaire 033 Strava Circuit, waar men tot en met zondag 3 januari 2021 segment 5 kan lopen. Een prachtig zwaar segment, welke het verdient om ook zonder dit circuit als training gebruikt te worden.

Voor de rest twee evenementen die vroegah ook al werden georganiseerd: op zondag 3 januari de parkrun in de buurt van de atletiekbaan en op zaterdag 29 januari of zondag 30 januari kan je een ‘rondje Amersfoort‘ lopen. Het mooie bij het rondje is dat het een soort geocaching is: onderweg kom je kisten met verzorging (water, gels en repen) tegen.

Update 6 januari: segment 6 is inmiddels al een paar dagen bekend en uitermate geschikt voor ‘sprinters’. Dit segment is één rechte streep van slechts een kilometer en ligt in de droefenis van Vathorst-Noord. Tussen Loods 5 en Ikea kan je kijken hoe snel je bent. Het mooie van zo’n kort segment: als je het gevoel hebt dat het beter had gekund kan je meestal binnen een half uur een snellere tijd lopen.

Update 15 januari: segment 7 is bekend en dat is een fraaie: simpel gezegd is het bijna anderhalf keer het rondje van de Hamersveldloop, met als totale afstand 6,4 kilometer. Ja, snelle rekenaars, dat is inderdaad 4 Engelse Mijl. Kortom, een mooie afstand van de liefhebbers van iets langere afstanden. Dit segment kan je lopen vanaf zaterdag 16 januari t/m zondag 31 januari 7 februari.
O ja, er is ook een korte uitleg.

Voor de duidelijkheid: alle bovengenoemde activiteiten zijn geen officiële wedstrijden, houd je dus altijd aan de verkeersregels en probeer zo min mogelijk in groepsvorm te lopen.

Voor de rest geldt natuurlijk: als je in deze tijd hardloopt, fietst, zwemt of op welke manier dan ook in beweging is: blijf vooraf actief, wees voorzichtig en ontwijk zoveel mogelijk de d*m*nt* coronabejaarden.

*) denk ik.

Geplaatst in Amersfoort, Amersfoort en omstreken, bewegen, bezig zijn | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Strompelen op de stoep (37)

“Dat herstel van de achillespees, hoe gaat het daar nou mee?” Wat mij betreft een terechte vraag zo aan het einde van het jaar.

Zoals eerder aangegeven begon ik een tijdje terug voorzichtig met 10 x 50 meter dzjoggen en 50 meter rust. Dat is dus echt he-le-maal niks wat betreft inspanning. Maar wel goed om de achilles te testen.

Wat volgde was een welbekend scenario. Na de 50 meter volgde de 100 meter, daarna de 150 meter. Als je dat combineert met 50 meter wandelen en daar 10 setjes van loopt zit je in totaal al op 2 kilometer. Vervolgens ga ik naar 15 x dat setje en zo kom je op 3 kilometer in totaal. Bij geen of weinig last ga ik daarna over naar 12 x 200 meter met 50 meter wandelen. Blijft in totaal 3 kilometer, een afstand waarvoor je je nog met een enigszins serieus gezicht kan omkleden.

Na afloop van die 3 kilometer had ik geen of heel weinig last. Dan word ik vanzelf overmoedig en voor ik het weet heb ik een volgende keer met die setjes een kilometer of 4 gelopen. Dan is het foute boel, de achilles is de volgende dag duidelijk gevoeliger dan de dagen er voor. Dan weet je: terug naar bijna af. Weer 100 meter gevolgd door de 50 meter wandelen. En vandaar uit weer naar de 150 en 200 meters. Dat gaat steeds goed zolang de totale afstand in de buurt van de 3 kilonmeter ligt. Een paar honderd meter meer is ook geen probleem, maar om en nabij de 4 kilometer ligt duidelijk de kritische grens. Trap ik toch elke keer in. Weer balen dat ik dan vervolgens een paar dagen kan minderen qua loopkilometers.

Gelukkig kan ik nog wel regelmatig fietsen. In verband met de weersomstandigheden iets minder dan gehoopt (‘mooi-weer-fietser’ nietwaar) en ook zitten video-gespreken mij zo nu en dan dwars. Het fietsen zorgt er in ieder geval voor dat ik nog wel echt beweeg en ook zweet op de rug voel.

Nu hopen op redelijk fraai weer in de kerst en oud-en-nieuwperiode zodat er kan worden gefietst. En dat de ellende met de achillespees volgend jaar toch echt tot een minimum beperkt kan worden. Dat laatste heb ik trouwens zelf in de hand, mij iets minder gedragen als een koe die na een lange winter weer voor het eerst de wei in mag.

Wat betreft de ‘onderweg-tijden-het-fietsen’ gemaakte foto’s is de score aan de lage kant:

Geplaatst in Amersfoort, bewegen, Blessure | Tags: , | Een reactie plaatsen

Hulpmiddel tegen een osap

kruik

Weet je nog, onlangs eindigde ik een blogje met ‘Wordt vervolg‘. Inmiddels zijn we een aantal weken verder en om verschillende redenen fiets ik nog steeds minder dan gehoopt. Allerlei flauwekul smoezen vliegen voorbij: de ene dag regent het, de andere dag krijg je een onverwacht video-overleg voor je kiezen terwijl je had bedacht op dat moment kilometers te maken, het is al vroeg donker zodat je na het werk maar een heel kort rondje kan fietsen of het is waterkoud en heb je geen zin in een ritje met een ‘2 centimeter’ als resultaat.

Helemaal niks doen is er niet bij, er wordt wel degelijk wat hard gelopen. Geen grappen dat je het geen hardlopen mag noemen, maar dat het eerder sjokken is. Hardlopen dus, maar dan wel in de vorm van een stukje hardlopen gevolgd door een meter of 50 wandelen. Dat 10 tot 15 keer, al naar gelang ik zin heb dan wel geen problemen heb met de enkel/achillespees.

Had ik het in het eerder genoemde bericht over het mobiliseren van de enkel, dat schoot er bij in. Uiteraard denk ik dan. Ik weet het altijd o zo goed, maar een beetje de ‘gezondheid’ toepassen op mijn eigen lichaam is teveel gevraagd. Ondertussen gaf een andere sporter aan weer begonnen te zijn met hardlopen na een paar maanden achillespeesproblemen. We waren het er over eens, het had te maken met ‘ouder worden’ en ‘minder doorbloeding van de pees’.

Omdat ik bijna elke avond na een uurtje bankhangen een achillespees heb die enorm stijf aanvoelt, een zogenaamde osap, en ik een link legde met ‘slechte doorbloeding’ besloot ik over te stapen op het verwarmen van de achillespees. Een verfbrander is natuurlijk geen echte oplossing evenmin als met je voet in de oven. Met gevaar nu het predicaat ‘bejaarde’ opgeplakt te krijgen geef ik aan mijn toevlucht genomen te hebben tot een kruik. Gevuld met heet water, maar dat is logisch.

Het resultaat is een duidelijke vermindering van de stijfheid van de achillespees. Deze verwarmingsactie na een stukje hardlopen levert een behoorlijke bijdrage aan het verminderen de after-activity-achillespees problemen.

Dus wie zit er tegenwoordig twee keer per dag met zijn enkel/achillespees op een hete kruik? Juist! Twee keer, omdat ik ook ’s morgens last had van een osap.

Het levert voorlopig wat meer hardloopkilometers op. Moet ik natuurlijk wel zo verstandig zijn om ‘het’ niet te snel op te bouwen. Maar ja, ‘hardlopen’ en ‘verstandig zijn’ is de laatste jaren geen passende combinatie gebleken.

Wordt vervolgd, wellicht met als onderwerp een ander ‘hulpmiddel’, je weet maar nooit.

Geplaatst in Algemeen, Blessure | Tags: , , , | Een reactie plaatsen