Slijtvastheid tight testen

samenvatting met 30 km/uur door de bocht

Er is al een tijdje niks vernomen van het STL *), dus de hoogste tijd om wat te testen. De slijtvastheid dan wel slijtgevoeligheid van een tight van de Decathlon leek mij een test waard. Zoals bekend kan men bij de Decathlon voor zeer schappelijke prijzen sportkleding kopen (dat zullen de hardloopspeciaalzaken niet graag lezen), waarbij de vraag is of je waar voor je geld krijgt. Het startpunt was of een tight van de Decathlon ook sterk is, in de trant van ‘zit er niet binnen de kortste keer een gat in?’ Hierbij uiteraard geen hulp van een schaar of prikkeldraad, dan is de uitkomst op voorhand wel bekend, de slijtgevoeligheid kon maar op één manier worden getest: met de fiets door de bocht en dan een schuiver maken. De optie ‘in de wasmachine met enkele bakstenen’ zou thuis niet op prijs worden gesteld.

Afgelopen zondag waren de omstandigheden perfect: een vochtige weg, niet al te nat, zodat je bij hoge snelheid onverwacht onderuit zou kunnen gaan. Onverwacht, want als je het verwacht zal je zien dat de slijtvastigheidstest niet goed wordt uitgevoerd. Ik moet zeggen, test gelukt, want bij een vaartje van 30 kilometer per uur schoof ik keurig in een bocht onderuit, daarbij mooi met de tight over het asfalt schuivend. Raad eens: geen gat in de tight. Conclusie: de slijtvastheid van een goedkope tight van de Decathlon is uitstekend **)

Er was ook nog een onverwachte bijvangst: de Garmin Vivoactive was duidelijk minder slijtvast. Evenals mijn knie en elleboog …

samenvatting met 30 km/uur door de bocht

Overigens had ik bij het vervolg van de test een bijdrage als ‘frontrunner’ kunnen leveren, je weet wel, het project van Asics waarvoor men 30 hardlopers zocht. In plaats van standaard verhalen over hardlopen en deelnames aan wedstrijden had er een mooi verhaal gemaakt kunnen worden over ‘je komt Asics zelfs op de Eerste Hulp tegen’ of ‘Al bloedt de wond nog zo snel, Asics brengt je wel’ (oke, dat is wel hele erge rijmelarij van de onderste plank). Dan wel andere verhalen met een originele invalshoek. Maar goed, Bij Asics heeft men het niet aangedurfd. Terecht? Dat zal de komende tijd blijken als de, allicht unaniem ronkende, verhalen van de geselecteerde hardlopers te lezen zullen zijn.

samenvatting met 30 km/uur door de bocht

Wat je regelmatig leest aan het einde van een blog, is een vraag of de lezer ook iets heeft meegemaakt met betrekking tot het onderwerp. Heeft men bijvoorbeeld een halve marathon gelopen (vaak boven de 2 uur) dan volgt aan het einde een vraag als ‘Heb jij ook al eens een halve marathon gelopen en hoe ging dat?’. Of als het onderwerp is ‘Zwarte Tibetaanse thee met Yakboter’ iets in de trant van ‘Drink jij ook speciale thee en wat is dan jouw favoriete smaak?’.
Dat volgend zou ik kunnen eindigen met ‘Ben jij ook wel eens gevallen en had je daar veel last van?’ Brrrrr … dat soort blogs laat ik al tijden links liggen. Maar dat terzijde, daar zou ik een aparte blog aan kunnen besteden. Dan zijn de schrijvers niet blij. Tsja …

*) ideeën en producten zijn altijd welkom. De keuring vindt altijd volledig onafhankelijk plaats (i.t.t. vele andere blogs), maar dat zal wellicht potentiële opdrachtgevers afschrikken.

**) een vergelijkend warenonderzoek hoe andere tights zich onder gelijke omstandigheden gedragen laat ik over tot een nader te bepalen moment.

Geplaatst in Algemeen, Amersfoort, Blessure, Run BIke Run, Sport van Sporter 2017 | Tags: , , , ,

Langzaam herstel van de kuitproblemen

kuiten

Vorig jaar was niet direct een succesvol hardloopjaar. Bij slechts 4 evenementen stond ik aan de start en bij nog minder haalde ik de finish. Dan te bedenken dat ik jaren geleden (nee, nee dit wordt geen ‘opa vertelt’-verhaal) zonder problemen 25 tot 30 keer per jaar ergens aan de start stond. Die tijden zullen niet snel terugkeren, maar meer dan vier zou toch wel moeten lukken. Ik had in ieder geval wel het plan opgevat om dit jaar (2017 dus) een stuk of 15 keer aan de startstreep te staan. Niet alleen staan, maar ook daadwerkelijk aan een evenement meedoen.

Moet ik natuurlijk niet geblesseerd raken, of in iedere geval niet op het randje van een blessure terecht komen. Zoals half december vorig jaar toen de linkerkuit ‘zomaar vanuit het niets’ lastig begon te doen. De kuit toonde karakter, want het herstel vorderde heel langzaam, alsof een slak zich bewoog over een ondergrond ingesmeerd met Pattex.

Half januari was het zover: het rustig ‘hobbelen’ door de wijk was begonnen, waarbij ik elke keer de belasting iets opschroefde. Terwijl ik blij mocht zijn met voorzichtige hobbelrondjes door de wijk was de rest van hardlopend Nederland lekker bezig. Het online volgen van enthousiaste verhalen en berichten en een hardlopende collega op het werk zorgde er voor dat ik niet kon wachten om zelf ook weer ergens aan de start te verschijnen.

Na een paar weken had ik het idee dat het duidelijk de goede kant op ging. Met de kuit, hardlopend ga ik altijd de goede kant op. Tijd om eens voorzichtig de hardloopkalenders te raadplegen om te kijken of maart een geschikte maand is voor een voorzichtige comeback. Geloof het of niet, ik had bij wijze van spreken nog niet eens geklikt op ‘Meer evenementen’ bij uitslagen punt en el of ik voelde de kuit al protesteren.

Psychisch! Wellicht, toch heb ik de laatste weken te maken met het volgende ‘probleem’: lopen, in een rustig tempo, gaat prima. Na afloop heb ik nergens last van. Maar een paar uur daarna (dat kan 4 uur zijn, dat kan de volgende dag zijn) begint de kuit aan de onderkant, zeg maar een centimeter of 10 boven de achillespees stijf te worden. Afgelopen zaterdag tijdens een snel rondje ‘hond uitlaten’ leek het wel alsof ik lichte steken in de kuit voelde. Leek, want hoe ik ook rek of strek of voorzichtig in de kuit knijp, pijn voel ik niet. Wat mij betreft valt het in de categorie ‘raar’.

Vervelend? Ach, er zijn ergere dingen. Gelukkig gaat de temperatuur omhoog en is het niet meer zo vroeg donker. Het alternatief voor lopen, het fietsen, wordt dan ook steeds aantrekkelijker.

Levert dit dan nog een boodschap op voor de lezers? Hou op, absoluut niet, van dat soort verhalen krijg ik uitslag, dan wel last van de kuit. Hooguit dat je niet zo snel de hardloopkalenders moet raadplegen. Voor de rest moet iedereen gewoon lekker doorknallen bij het hardlopen (dan wel welke sport men ook beoefent).
Al duurt het wat langer dan gehoopt voordat het probleem met de linkerkuit over is, ik weet zeker dat ik binnenkort weer hardlopend mijn energie kwijt kan. Voor degene die zich afvraagt of dat mijn kuiten zijn in de afbeelding bovenaan het bericht kan ik zeggen: elke overeenkomst met de werkelijkheid berust op toeval.

Geplaatst in Amersfoort, Atletiek/triathlon, Blessure, Hardlopen, Sport van Sporter 2017, Triathlon | Tags: , ,

Midwintermarathon 20 jaar geleden

Afgelopen zondag (5 februari) werd de Midwintermarathon gehouden. Leuk om van afstand (in mijn geval Hoogland) de berichten, foto’s en verhalen te lezen en te horen. Dat doet mij terugdenken aan de keren dat ik zelf aan de Midwintermarathon heb meegedaan. Ik weet het, het komt akelig dicht in de buurt van ‘opa vertelt’.

Twee keer heb ik meegedaan, in 1996 in een ijskoude versie en een jaar later in iets warmere omstandigheden. Over de 1997 versie ga ik het hier hebben. Het was de tijd dat de marathonafstand nog onderdeel was van de Midwintermarathon, waar vaak een Oost-Europeaan won, regelmatig in een loopstijl waarbij die van Emil Zatopek als vloeiend bestempeld kon worden. De andere twee afstanden waren gangbare afstanden, denk hierbij aan 18.6 en 27.5 kilometer. De keren dat ik meedeed liep ik de kleuterafstand, te weten de 18.6 km van de mini-marathon.
Er werd gewerkt met een startvak en omdat ik zelf vond dat ik een redelijk potje kon hardlopen wilde ik vooraan starten. De kou van het jaar ervoor in gedachten wilde ik alleen niet een half uur voor de start in het startvak stil staan.

Dat leek geen probleem, want wij (er waren meer lopers uit Amersfoort die meededen en redelijk rap konden hardlopen) kenden toevallig Ellen en zij gaf aan dat wij bij het startvak moesten aangeven bij Aart te horen. Dat zou ons een plek op de eerste startrij opleveren. Dat leek mij een prima regeling. Wat een luxe: lekker inlopen en 10 minuten voor de start richting de voorkant van het startvak dribbelen. Alwaar geen Aart was te bekennen en de woorden ‘Aart Stigter’ ook geen wonderen verrichtten bij de mannen van de organisatie. Wat nu? Het startvak stond stampvol, dus achteraan aansluiten was geen optie. Er moest een snelle tijd gelopen worden nietwaar. Dat betekende over het hek klimmen en tussen de wachtende lopers plaatsnemen. Na wat gescheld en kwade gezichten leverde dat een plek redelijk op vooraan in het startvak. Ik meen ergens op rij 3 of 4.

Resultaat van deze fratsen: een 32-ste plek met als eindtijd 1.05.34 Daar was ik heel tevreden mee. Nee die tijden loop ik van zijn lang zal zijn leven niet meer.

Grappig wat ik nog voor de geest kan halen van de 1997 versie. De herinnering in ieder geval niet, dat zal wel een simpele medaille zijn geweest, in ieder geval lang niet zo’n fraaie als tegenwoordig. Wel dat ik bij aankomst in de auto (van mijn schoonvader, wat er met mijn auto aan de hand was weet ik dan weer niet) bleef zitten omdat de nieuwe singel van U2 gedraaid zou worden, het verrassende Discotheque. Ook dat ik een kilometer of 2 voor de finish Pieter van Vollenhoven nonchalant tegen zijn auto zag hangen en die hing daar niet voor mij (maar wel voor zijn hardlopende zoon/zonen).

Het waren ook de tijden dat er geen overvloed aan digitale foto’s was, maar je blij mocht zijn als er toevallig een actiefoto van je was gemaakt. De tijd ook dat je die ongevraagd toegestuurd kreeg met het verzoek daar een (fors) bedrag voor te betalen. Dan wel terug te sturen, maar dat deed je uiteraard niet altijd. Van de 1997-editie heb ik nog een foto, dus hieronder de actie van 20 jaar geleden. Twin-tig jaar geleden! En ja, toen zag ik er iets afgetrainder uit.

Midwintermarathon 1997

Zo deed je dat vroeger (en doe ik eigenlijk nog steeds): niks bij elkaar passende flitsende setjes, dat ziet er veel te netjes en gelikt uit. Koud? Dan een thermohemdje onder het (i.v.m sponsor wel altijd hetzelfde) singletje en handschoenen aan. Shirts met lange mouwen en lange tights deed je pas aan bij min 5 of zo. Compressiekousen bestonden überhaupt nog niet en sokken met een ‘L’ en ‘R’ waren voor uitslovers. Hooguit de avond voor de wedstrijd de tondeuse over de schedel.

Wellicht dat ik volgend jaar (of het jaar daarna, of het jaar daar weer na) weer eens een poging waag. Helaas, de exotische afstanden zijn er niet meer, nu meer gangbare afstanden als 10 Engelse mijl of 25 kilometer. Ook lang genoeg trouwens.

Geplaatst in Algemeen, Atletiek/triathlon, Hardlopen, Sport van Sporter 2017 | Tags: ,

Hardloopevenementen in februari 2017 in Amersfoort en omstreken

Waar kunnen hardlopers zoal terecht in de maand februari in Amersfoort en directe omgeving? Daar kunnen we kort over zijn: nergens. Althans in wedstrijdverband hoeft men nergens aan de startstreep te staan. Ook duistere social-runs zijn er deze maand niet, die ellende blijft het loopvolk in ieder geval bespaard.

De enige loopactiviteit waar men georganiseerd aan mee kan doen is de maandelijkse Parkrun, georganiseerd door de mensen achter de Marathon Amersfoort. Deze editie op 5 februari wordt georganiseerd in samenwerking met hockeyclub AMHC.

Omdat dit wel een heel karig stukje dreigt te worden, eindigen we met een anekdote vanuit de kleedkamer van de hockeyclub:

Een aantal mannen kleedt zich om in de kleedkamer van de hockeyclub AMHC. Een mobiele telefoon gaat af en één van de mannen begint een gesprek. De telefoon staat op speakerstand waardoor iedereen mee kan luisteren.
Man: “Hallo”
Vrouw: “Schat, ik ben het. Ben je op de club?”
Man: “Ja”
Vrouw: “Ik ben aan het winkelen en ik heb een mieters mooi leren jasje gezien. Het kost maar 1000 euro. Mag ik het kopen?”
Man: “Natuurlijk,als je het mooi vindt moet je het kopen.”
Vrouw: “Ik ben ook nog even langs de Audi-garage gegaan. Ik heb de nieuwe Q7 gezien en die is zoooo mooi”
Man: “Hoeveel kost ie?”
Vrouw: “Ongeveer 80.000 euro.”
Man: “OK, maar voor die prijs wil ik wel alle accessoires erbij.”
Vrouw: “Geweldig! Oh, ja nog een ding. Het huis aan de Emmalaan dat we vorig jaar zo graag wilden kopen, staat weer te koop. Ze vragen 950.000 Euro.”
Man: “Nou, breng maar een bod uit. Biedt maar 900.000 Euro.”
Vrouw: “OK. Ik zie je later vanavond. Ik hou van je!”
Man: “Doei!”
De man hangt op en ziet dat de andere mannen hem vol verbazing aankijken. Dan vraagt hij: ”Weet iemand van wie deze GSM is?”

Denk daar maar aan als je 5 februari (of wanneer dan ook) langs het parkeerterrein van de hockeyclub komt.

Overigens is dit de enige maand in 2017 dat er geen hardloopwedstrijden zijn gepland. De rest van het jaar kan men elke maand minimaal één keer in wedstrijdverband hardlopen. Daarover in volgende overzichten meer.

Geplaatst in Amersfoort, Amersfoort en omstreken, Atletiek/triathlon, Hardlopen, Triathlon | Tags: , ,

Bergcross 2017 vanaf de kant gezien

Zondag 29 januari werd de Bergcross gehouden onder echte cross-omstandigheden. Het was fris, er viel zo nu en dan regen, en het goed beloopbare (zware) parcours had enkele modderige stukken. Met 700 deelnemers was het evenement zelfs vol en was na-inschrijven niet meer mogelijk. Kortom al met al een geslaagde editie.

Ho even. Stond daar ‘vol’? Dat gold kennelijk voor het recreatieve deel, zeg maar het deel waar de ‘o wat zien wij er toch altijd weer fraai uit in onze nieuwste loopoutfit’-vrouwen aan mee doen. De wedstrijdonderdelen lieten toch echt een ander beeld zien. Zie de wedstrijd voor senioren en masters, daar deden in totaal 79 deelnemers aan mee en was er overduidelijk ruimte voor meer deelnemers. Wellicht een aandachtspunt voor de volgende keer.

Hieronder een korte impressie van het deel dat om 12.30 startte, de wedstrijd voor senioren en masters.

Bergcross 2017

Voeten en schoenen in afwachting om lekker in de modder te ravotten.

Bergcross 2017

79 atleten van start. Kom er maar in: inderdaad niet afgeladen vol.

Bergcross 2017

Koen van Dijk (2e) met het mooiste startnummer.

Bergcross 2017

Jeroen Verboom (3e) die volgens een flut krantenartikel geen Baas meer zou zijn.

Bergcross 2017

Echte crossfoto: voor de foto te snelle voeten in de modder.

Bergcross 2017

Modder, heerlijke crossomstandigheden.

Bergcross 2017

Het bleef na afloop nog lang onrustig dankzij de bellen van Klaverblad Verzekeringen.

Bergcross 2017

Nog geen 10 seconden over de finish of de pers staat al klaar met de vraag ‘hoe voel je je nu’. Het levert een verslag op waarbij je je afvraagt waar de kop op slaat.

Bergcross 2017

Zonder deze mensen is de Bergcross niet geslaagd, speaker Martijn Visscher en de mannen van de elektronische tijdwaarneming.

Bergcross 2017

Symbolisch: ik deed niet mee i.v.m. kuitproblemen en wat zag ik na afloop eenzaam in het bos …

Geplaatst in Amersfoort, Amersfoort en omstreken, Atletiek/triathlon, Hardlopen | Tags: , , ,

Lokale variant van “Het Nieuwste Schavot”

Altijd leuk om te lezen in het sportgedeelte van de zaterdageditie van de Volkskrant, “Het nieuwste schavot”. Met onder andere een stukje ‘van onze verslaggever’ Buf ten Napel met daarbij commentaar van de redactie. Onder andere dat er wat minder clichés moeten worden gebruikt, zie de versie van zaterdag 21 januari 2017 of die van zaterdag 28 januari.

Dat doet mij denken aan de tijd dat er in, ik meen, de Stad Amersfoort regelmatig voetbalverslagen stonden die overduidelijk door een enthousiaste clubfan waren aangeleverd. Met hierbij teksten als ‘de bal tegen het netje’ of ‘deed het netje bollen’. Serieus, het stond er echt. Vooral het verkleinwoordje en het ouderwetsche ‘bollen’ kwam vaak terug (behalve als de betreffende club niet had gescoord).

Een soort HNS moet lokaal ook lukken dacht ik afgelopen week toen in een andere huis-aan-huis krant een stukje was opgenomen over het loopcircuit ‘run#033’. Niks ten nadele van het circuit, dat was een prima initiatief om de loopsport in de regio te bevorderen, zie ook een blogje van 4 jaar geleden

Dus hierbij de plaatselijke variant van ‘van onze verslaggever’ uit ‘Het Nieuwste Schavot’ (met een beetje knipwerk om de tekst naast elkaar te tonen i.p.v. in één lange kolom) met daaronder de feedback van de redactie.

Prutswerk

Feedback: “Als je schrijft over een onderwerp waar je geen verstand van hebt, laat het na afloop lezen door iemand met kijk op de zaken. Zorg er ook voor dat namen altijd correct in het verslag staan. Twee keer ‘was’ in één regel is slordig maar kan gebeuren, Iemand die tweede wordt een gouden plak toeschrijven is opmerkelijk. Of hanteert men bij het circuit ‘platinum’ als eerste prijs. O ja, als je er toch verder weinig verstand van hebt, probeer dan clichés als ‘eremetaal’, ‘het hoogste schavot’ en het gebruik van meer dan één keer het woord goud te vermijden. Advies: volgende keer maar weer een stukje over een 60-jarig bruidspaar.

Eerlijk is eerlijk, je blijft wel lachen om dit soort berichten in de krant.

Over het run#033-circuit gesproken, het schijnt dat het circuit niet meer bestaat. Jammer. een doorstart maakt. Lijkt mij een mooie reden voor lopers uit regio 033 om aan veel evenementen mee te doen.

Geplaatst in Amersfoort, Atletiek/triathlon, Hardlopen, Humor, Sport | Tags: , , ,

Amersfoortse Bergbosloop of Bergcross

Bergcross Amersfoort

Zondag 29 januari wordt in Amersfoort de Bergcross georganiseerd. Citeren we de site dan wordt het flink afzien: “[…] op de bosrijke Utrechtse heuvelrug met pittige hoogteverschillen. Een ultieme uitdaging [….] Wat wil de ware crossliefhebber nog meer?“. Diverse keren heb ik aan de Bergcross meegedaan en ik kan bevestigen dat je flink kapot kan gaan en wat mij betreft is dit ‘loopje’ *) een aanrader.

Toch denk ik regelmatig ‘cross, de Bergcross een cross?’, dat heeft te maken met het feit dat je voornamelijk over bospaden loopt. Simpel gezegd zou je het dan ook de Bergbosloop kunnen noemen. Dat klinkt uiteraard veel minder uitdagend. Daarnaast is de Bergcross de opvolger van de vroegere Treekercross (uit ‘de tijd dat de mannen nog van ijzer waren‘) en is het woord ‘cross’ gewoon gehandhaafd in de titel.

Cross, bosloop … wat is de Bergcross nou precies? Aha, daar is een omschrijving voor: “Een cross – vroeger ook wel veldloop genaamd – is een hardloopwedstrijd over onverhard terrein. En doorgaans ook over verschillende soorten ondergrond, zoals zand, aarde en gras. Meestal is in een crossparcours ook hoogteverschil opgenomen: je moet bijvoorbeeld een heuvel op”. Zand, aarde (= bosgrond), hoogteverschil allemaal aanwezig bij de bergcross. Zo bezien mag de Bergcross zich terecht de titel ‘cross’ geven. Waarbij opgemerkt dat veel simpele bosloopjes dan ook wel cross genoemd kunnen worden. Op zich niet zo verwonderlijk dat men het woord ‘cross’ gebruikt, want dan heb je, weliswaar op papier, in ieder geval een zwaar evenement. Deelnemers kunnen op maandag bij de koffieautomaat interessant doen door aan te geven dat men mee heeft gedaan aan een cross. Wees eerlijk, bosloop heeft een enigszins oubollig imago, zeg maar iets uit de jaren zeventig.

Tot zover duidelijk. Of toch niet, want wat kwam ik vorig jaar tegen? Een artikel waarin de Sylvestercross een trail werd genoemd. Dan heb je het dus niet begrepen, want een kort gezegd is een trail: “een trailrun is ook over een onverhard parcours, maar gaat over een lang parcours en loop je dus geen ronden”. Met als toevoeging dat het meestal pas een echte trail is als de hoofdafstand boven de 20 kilometer ligt. Om dan een cross, waarbij de afstand meestal niet boven de 10 kilometer uitkomt en er in 99.99% van de gevallen diverse rondes worden afgelegd een trail te noemen, dan … ja laat maar.

*) Even terug naar de Bergcross en de omschrijving ‘loopje’. In potentie een klassieker, maar elk jaar lijkt het aantal buiten-regionale deelnemers af te nemen. Dat kan niet aan het parcours liggen, wellicht dat de verschuiving in de hardloopkalender van eind februari/begin maart naar eind januari meer crossers naar Amersfoort zal halen. Welke redenen kunnen er zoal zijn dat het aantal deelnemers enigszins tegenvalt. Roept u maar. Startgeld (eerder het ontbreken daarvan)? Ereprijzen? Sfeer (een winderige uitgebouwde partytent als omkleedruimte) …. geef maar aan.

Tenslotte een tip voor degenen die twijfelen: doe mee aan de Bergtrail, ehhh Bergbosloop, o nee, de enige echte Bergcross.

Geplaatst in Amersfoort, Amersfoort en omstreken, Atletiek/triathlon, Hardlopen | Tags: , , ,