Hardloopevenementen in Amersfoort e.o. in augustus 2020

agenda augustus 2010

In het kader van “promoot de loopsport in Amersfoort en directe omgeving” volgt hier het overzicht van evenementen in augustus waar men aan de start kan staan. Jazeker, aan de start staan, want het gaat weer beginnen.

Zondag 2 augustus begint de reeks parkruns weer, met een rondje binnenstad. Leuk parcours, net geen 3 km, start (en finish) bij de kei en gratis. Kortom, prima gelegenheid om eens een keer mee te doen.

Het andere evenement dat deze maand door zal gaan zijn de Henschotermeergames op woensdag 26 augustus, met de run-swim-run en de duo-estafette. Een aanrader i.v.m. de ongedwongen sfeer en de prachtige omgeving. Dit jaar wel met een beperkt aantal deelnemers, dus de kans is groot dat het evenement vol zal zijn. Wacht dus niet te lang om in te schrijven.
Voor eventuele toeschouwers: helaas moet je een toegangskaartje kopen voor het Henschotermeer, dus aanmoedigen kost geld (in dit geval €2,95).

De andere twee evenementen die deze maand op het programma stonden zijn afgelast: zowel de Gildeloop als de Dorpsloop Hoevelaken gaan niet door.

Voor iedereen die aan één of beide evenementen mee doet: veel plezier. Voor de rest geldt natuurlijk: als je in deze tijd hardloopt, fietst, zwemt of op welke manier dan ook in beweging is: blijf vooraf actief, wees voorzichtig en ontwijk zoveel mogelijk de coronabejaarden.

Geplaatst in Algemeen, Amersfoort, Amersfoort en omstreken, Atletiek/triathlon, Hardlopen, Triathlon | Tags: , , , , , ,

PHPD (ploeteren in de polder 29)

Inmiddels is het ruim een maand na ‘de schuiver‘ en nog steeds word ik daar aan herinnerd.
Los van het ontvellen van de linker elleboog en schade aan rechter scheenbeen, kreeg ik vlak daarna last van de schouder. Of sleutelbeen, daar ben ik niet helemaal uit. Kennelijk had die een tik gehad. Niet zo dat er iets was gebroken, maar eerder dat er iets licht is gekneusd. Bij het omhoog bewegen van of kracht zetten met de linkerarm voel ik een zeurend gevoel.
Daarnaast was er ook nog een rib die pijn deed als ik in bed lag. En de eerste weken tijdens hardlopen gevoelig was.

Kortom: van de fiets stuiteren leverde niet-zichtbare schade op. Kleine schade, dat gelukkig weer wel, maar wel een ‘pijntje hier en een pijntje daar’.

Als bonus kreeg ik kort daarna last van de linker achillespees. Oorzaak is enerzijds een hardloopschoen en anderzijds een klusje in huis. Om met die hardloopschoen te beginnen: ik wilde weer een keer de snelle Nike Streak voelen. Eerlijk gezegd: het lopen ging lekker. Kortom: missie geslaagd. Behalve dan dat ik later op de dag een licht gevoelige achillespees had. Oorzaak – gevolg was snel gevonden.
Een paar dagen later moest er een kast naar zolder worden verplaatst. Omdat de trap ‘linksom’ gaat wordt het linkerbeen extra belast. Daar had ik al ‘last’ van tijdens de verhuizing 4 jaar geleden, ook nu voelde ik de enkel/achillespees tijdens het naar boven tillen langzaam opspelen. Aan het einde van de dag was de achillespees in ieder geval ‘aanwezig’.

Een paar dagen rust leek resultaat op te leveren. Maar zoals vaker: dat was niet zo. Gevolg: inmiddels al een paar weken last van de achillespees. Hardlopen staat op een laag pitje, zeg maar geen pitje en bijna elke dag zit ik op de fiets. Daar waar ik had gehoopt zo langzamerhand toch wat meer te kunnen hardlopen.

Kortom: pijntje hier pijntje daar. De cynicus zal zeggen ‘wat is sporten toch gezond’. Dat laatste is overigens wel zo, anders was ik zo langzamerhand doorgedraaid dan wel 35 kilo zwaarder geweest.

Tot slot, enkele afbeeldingen van de fietsavonturen:

Amersfoort in de vroege ochtend

Blok beton

Eeuwig zonde dat dit niet meer wordt gebruikt voor vliegtuigen

Gravel in Den Treek

Helicopter-kunst

Waarheen? Daarheen!

Gravel in Den Treek

Bospad in Den Treek

Geplaatst in Algemeen, bewegen, Blessure | Tags: , , , , ,

Review Kalenji Kiprun Ultra Light

Kiprun Ultra Light

Bij een bezoek vorig voorjaar aan de Decathlon liep ik zoals altijd langs het hardloopschoenenrek. Een jaar of 10 geleden had ik bij de Decathlon heerlijke lichte wedstrijdschoenen gekocht, die destijds zelfs door Pose-trainers werden geadviseerd. Na deze ‘oranje’-versie, die ik tot op de draad heb versleten, volgde een gele versie met een geheel andere pasvorm. Waardeloze schoen, althans de match tussen die gele versie en mijn voeten was nul komma nul.

Toevallig liep ik vorig voorjaar tegen de Kalenji Kiprun Ultra Light aan met een positieve eerste indruk: de schoen voelde zeer licht aan, was zeer buigzaam en zag er ook goed uit. Met een prijs van € 70,- kon ik er ook geen buil aan vallen. Schoenen in de winkelmand, afrekenen en naar huis.

Omdat ik destijds last had van de kuit/achillespees werd er in eerste instantie niet op hard gelopen. Pas nadat de enkel was gemobiliseerd kon ik in augustus langzaam aan het herstel werken. Dat begon met 10 x 30 seconden en eindigde maanden later met trainingen tot zo’n 7 kilometer. Bijna allemaal op de Kiprun Ultra Light. Inmiddels loop ik geruime tijd op een tweede paar en moet ik bekennen dat de review ietwat aan de late kant is, maar dat ik daardoor wel meer dan voldoende ervaring met de schoen heb.

Zoals gezegd, de schoen weegt nauwelijks iets en tikt bij lange na geen 200 gram aan (maat 41). Het ‘open’ bovenwerk is soepel, en zeer licht, de middenzool is niet dik en de buitenzool bestaat uit rubber met ‘openingen’. Dat laatste uiteraard om gewicht te besparen en om wat grip te krijgen. Overigens bevat het middendeel van de buitenzool geen rubber, alles om wat gewicht te besparen nietwaar.

De schoen is makkelijk aan te trekken met een normale pasvorm, dat wil zeggen lang niet zo strak als bij veel wedstrijdschoenen, denk aan de loeistrakke Nike Streak. Zonder valse verwachtingen te scheppen: het voorvoetgedeelte is ook weer niet zo breed als bij minimalistische schoenen zoals Altra of Topo.

Dankzij het lichte gewicht merk je nauwelijks dat er schoenen aan je voeten zitten en dat is uiteraard de bedoeling van wedstrijdschoenen. Eenmaal aan het hardlopen valt de soepele afwikkeling op, zit de schoen prima om de voeten en kan je er perfect mee uit te voeten op bijna elke ondergrond, zolang het geen blubber/modder is of nat gras. Ook het reactieve effect van de dunne zool is duidelijk merkbaar, echt een schoen om ‘gas te geven’.

De schoen is uitermate geschikt voor wedstrijden, zeker t/m halve marathon, snelle tempotrainingen en ook wel voor ‘gewone’ trainingen over de kortere afstanden. Voor een duurloop van langer dan een half uur zou ik een wat robuustere schoen adviseren. Ook al geeft men aan dat het bovenwerk naadloos is, ik adviseer toch om met sokken hard te lopen. Zonder sokken kreeg ik lichte irritatie aan de voeten.
Het zal geen verbazing wekken dat de buitenzool niet zo lang meegaat als die van een trainingsschoen. Omdat het rubber dun is zal deze na verloop van tijd verdwijnen op de plekken waar je veel contact met de ondergrond hebt. Wees gerust: dat is zeker niet na 300 kilometer (of je moet een sloffende looppas hebben).

Pakken we nog even snel wat andere informatie mee: de drop bedraagt 6 mm (prima) en de tussenzool bevat Up’bar. Dat is een dun onderdeel (soort plaat?) gemaakt van TPE-hars (Pebax®) voor een betere afzet. Met een beetje fantasie kan je dat een goedkope variant van de carbon-plaat noemen.

Conclusie: de Kalenji Kiprun Ultra Light is een super lichte wedstrijd- of tempo-trainingschoen die geschikt is voor verharde of droge onverharde ondergrond. Met een prijs €70,- is deze schoen uitermate aantrekkelijk geprijsd.

Tenslotte nog wat Kiprun Ultra Light sfeerbeelden:

Kiprun Ultra Light

Kiprun Ultra Light

Kiprun Ultra Light

Kiprun Ultra Light

Kiprun Ultra Light

Geplaatst in Hardloopschoenen, Hardlopen, Review | Tags: , , ,

Raggen in de regio (28)

‘Ga ik wel of ga ik niet?’ wordt afgewisseld door ‘Tuurlijk ga je niet, gisteren lag je nog het asfalt te testen’. Het is de donderdag na ‘de schuiver‘ als ik in de loop van de dag steeds meer zin krijg om te sporten. Liep ik ’s morgens nog wat stijf door het huis, dat verdwijnt gedurende de dag en dan begint het sportvirus toch toe te slaan. Het is overigens al sinds half maart een sportfeest met veel fietsen en hardlopen, lang leve de Covid-19. Met zo nu en dan een rustdag (of twee) als ik last heb van phpd.

Maar deze donderdag heb ik wat huidbeschadigingen die onder het verband ‘door druppelen’. Hardlopen lijkt mij in deze situatie sowieso geen goed idee, ik heb daarbij het gevoel dat het letsel als het ware extra belast zal worden. Gevoelsmatig zou fietsen toch wel kunnen, de cyclische bewegingen zonder harde impact zoals bij hardlopen kunnen geen kwaad. Althans, zolang ik niet de woensdagavond imiteer.

Uiteindelijk wint het verstand en sla ik een dagje over. Omdat de wonden snel herstellen, wordt er op de volgende dagen wel gefietst.De eerste keren met een andere route dan vooraf bedacht, simpelweg omdat ik geen zin heb in de inhoud van donkere wolken. Daarna is het weer ouderwetsch: hardlopen en fietsen wissen elkaar af, waarbij ik enkele keren heel vroeg op de dag hardloop. Met dank aan de hoge temperaturen, want hardlopen bij 32 graden is niks voor deze 50-plusser. Vroeg hardlopen bevalt redelijk goed: de eerste werkuren ben ik scherp als een stiletto en na het avondeten heb ik tijd over. Waarvoor: niksen, maar dat is het perfecte middel tegen stress.

Vaste prik: ik eindig met wat sfeerbeelden van de afgelopen tijd:

Geplaatst in Algemeen, Blessure, Hardlopen | Tags: , ,

Hardloopevenementen in Amersfoort e.o. in juli 2020

agenda juli 2010

In het kader van “promoot de loopsport in Amersfoort en directe omgeving” volgt hier het overzicht van ‘afgelaste’ evenementen in juli en de communicatie daarover.

De Funtriathlon van AV Triathlon zou op 1 juli worden gehouden. Bekijk de pagina en de tranen schieten in je ogen, zo slecht als de communicatie is. Heb je even: de kop van de pagina heeft het over 1 juli (correct), er wordt nog een datum genoemd van 3 juli (dat betreft 2019), de tekst geeft aan dat de inschrijving nog niet is geopend maar een link verderop in de tekst linkt naar … de inschrijving voor 2019. Daarnaast wordt er met geen woord over de corona-crisis gesproken en staat er ook nergens dat het evenement niet doorgaat. Dat het niet doorgaat is duidelijk, want het bosbad is nog niet ‘open’.

Een ander mooi evenement, de Henschotermeergames, meldt op de homepage niets over een eventuele afgelasting of uitstel. Je kan zelfs op de knop ‘Inschrijven zomeredities 2020’ klikken waarna een pagina verschijnt met informatie. Voornamelijk over de editie in augustus, wellicht dat de organisatie hoopt dat die datum wel doorgang kan vinden. Dat hopen de sporters overigens ook. Klik je op die pagina op de knop ‘Schrijf je nu in’ dan kom je bij de editie van 2021 terecht. Heel apart!

Update 6 juli: de editie in augustus gaat vooralsnog door. Dat is goed nieuws.

Wat betreft de maandelijkse parkrun: daar is niks over te vinden, dus dat lijkt duidelijk: die gaan tot nader order niet door.

Update 6 juli: ook de organisatie van de parkrun start vanaf augustus dit evenement weer op.

Kan men zich dan helemaal niet uitsloven? Jawel, want de afgelopen maanden waren er toch wat virtuele evenementen. Die zullen de komende maand vast weer plaatsvinden en worden hieronder vermeld.

De verwachting is dat de sympathieke Utrechtse Heuvelru(g)nners vast weer één of meer challenges zullen aanmaken.

Voor iedereen die in deze tijd hardloopt, fietst, zwemt of op welke manier dan ook in beweging is: blijf vooraf actief en ontwijk zoveel mogelijk de coronabejaarden.

Geplaatst in Algemeen, Amersfoort, Amersfoort en omstreken, Atletiek/triathlon, bewegen | Tags: , , ,

Ploeteren in de polder (27)

Wat is er lekkerder dan na een dag thuiswerken een stuk te gaan fietsen of hard te lopen. Wat het weer betreft mogen we de afgelopen week niet echt klagen. De wind is zo goed als afwezig en de temperatuur is top, zeker vanuit de fietser geredeneerd. Het enige wat je wel eens kan overkomen is een nat pak.

Buien kunnen zich zo snel ontwikkelen dat Buienradar of Weeronline het niet bij kunnen houden en je ‘zo maar’ in een plensbui terecht kan komen. Vorige week maandag paste ik mijn route aan omdat er, op zicht, een bui hing. Zo kon het gebeuren dat ik geen spatje had, maar een collega een paar kilometer oostwaarts een enorm nat pak haalde.

Afgelopen woensdag had ik pech. Terwijl Weeronline aangaf dat het pas tegen 9 uur ’s avonds zou gaan regenen, kwam ik tegen kwart voor 8 in een enorme hoosbui terecht. Niet alleen ik, het barstte van de schuilende en in de regen fietsende atb-ers en racefietsers. Na een paar minuten schuilen besloot ik toch maar naar huis te fietsen.Niet in postbode-tempo, maar gewoon via ‘lange halen snel thuis’. Helaas onderschatte ik op een bepaald moment de knijpkracht van mijn rechterhand en blokkeerde ik daarmee bij een rempoging het voorwiel. Een mooie valpartij met de fiets over mij heen was het gevolg. Met de bevestiging dat asfalt nog steeds sterker is dan het vel op mijn elleboog en been.

Na eerst wat gejodeld te hebben, leerde een inspectie dat mijn fiets niet beschadigd was en peddelde ik naar huis. Inmiddels was het droog, zal je altijd zien. Tot mijn opluchting leek ik niets gebroken of gekneusd te hebben. Normaal breek je bij zo’n smak een sleutelbeen of een pols, maar ik mocht het doen met vel op asfalt.
Thuis werd de voorraad verband en pleisters aangesproken en bleek de jodium ‘op’ te zijn. Gelukkig was de AH nog open, met als voordeel dat de hersteldrank uit cola zero bestond.

Wat leren we hiervan? Dat het maken van een schuiver op het asfalt niet bevorderlijk is voor een gave huid. En dat de medicijnkast inmiddels weer is voorzien van verse jodium en verband.

Als afsluiter enkele foto’s van de afgelopen weken:

P.S.: tot mijn verbazing heb ik nergens last van. Kennelijk nog ouderwetsche stalen zenuwen dan wel een sterk gestel.

Geplaatst in Algemeen, bewegen, Diversen | Tags: , , , , , | 2 reacties

Ploeteren in de polder (26)

Een volstrekte offday, die had ik zondag 7 juni. Bij het opstaan regende het, dat was overigens verwacht, dus de planning was om ’s middags te gaan fietsen. Maar om de één of andere reden kreeg ik het ’s middags niet voor elkaar om in actie te komen. Je hebt wel eens van die dagen.
Ik had nog de hoop door een inspirerende aflevering van Studio Sport wat fietszin te krijgen, maar ook dat leverde niks op. Omdat het relatief fris was, niet echt windstil en er zo nu en dan een druppel naar beneden kwam viel het fietsplan af en besloot ik te gaan hardlopen. Het hardlopen paste zich perfect aan aan de offday: nog geen 500 meter gelopen of het ouderwetse scheeflopen met een hupje was aanwezig. Voor één kilometer hardlopen kleed ik mij niet om, dus maakte ik de 5 kilometer vol. Met een gemiddelde snelheid van net boven de 5.31 minuut per kilometer, dus niet Strava-waardig. Met na afloop ook voldoende phpd’s. Kortom: de dag was wat dat betreft zeer geslaagd.

Het was overigens niet de eerste keer dat ik de afgelopen week hard liep dan wel ploeterde, want Global Running Day (ik blijf een hardloper nietwaar?), regen dan wel natte wegen zorgden er voor dat ik meer dagen hard liep dan fietste. Overigens werd er de afgelopen weken ook gefietst, want de weersomstandigheden waren tot 4 juni gewoon prima te noemen. En dan gaat het ook lekker, zowel met de wind in de rug over het asfalt (wel even van te voren naar de vlaggen checken) als over de droge en stoffige off the road weggetjes. Dat laatste kan of mag je ook gravel noemen, want waar je vroegah over weggetjes met grind, steentjes of steenslag fietste, rijd je tegenwoordig over gravel. De verhipstering* van het fietsen.

Tot slot nog wat foto’s van de afgelopen weken:

*) tip voor de donkere wintermaanden: mooi woord voor scrabble.

Geplaatst in Algemeen | Tags: , , , ,

Hardlopen met Sherman

Hardlopen met Sherman

Een paar jaar geleden was het boek ‘De geboren renner’ van Christopher McDougall een ware hype, waarin het blootvoets, of in ieder geval minimalistische, hardlopen zeer lezenswaardig werd beschreven. Topboek, voor een ieder die dat nog niet heeft gelezen: kopen of lenen en daarna lezen!

Van dezelfde McDougall verscheen dit jaar in het Nederlands een ander hardloopboek: ‘Hardlopen met Sherman’, over zijn belevenissen met een ezel. ‘Een ezel en hardlopen?’ zal je wellicht denken. Jazeker, dat is in Amerika (waar anders) een waar hardlooponderdeel, burro-races geheten. Korte samenvatting van het boek: hij koopt een manke en schuwe ezel om daarmee uiteindelijk aan een hardloopwedstrijd deel te nemen. Met daarbij alle zaken die er bij horen: koppige ezel, blessures en de vraag ‘halen ze het wel of net niet?’ etc etc. Kortom: bijna een Disneyfilm waardig.

In het boek verder ook een rolletje voor Wim ‘de Iceman’ Hof, aandacht voor hardlopen en depressies en waarom tempo’s van 30 seconden goed zijn. Voor de rest valt op dat McDougall niet zo’n enorm goede hardloper (meer) is (binnen de kortste keren buiten adem) en dat de vertaler (m/v) iets meer affiniteit met hardlopen moet hebben. Denk aan een ‘renbroek’, tsja dat heet in de werkelijkheid toch eerder een hardloopbroek. En renbaan … dan denk je aan paarden.

Conclusie: ‘Hardlopen met Sherman’ is een aanrader. Dus koop of leen dat boek en geniet van de ezels. Als je het koopt, doe dat dan bij de lokale boekhandel (€21,95) en niet bij die blauwe windbuil.

Hardlopen met Sherman

Geplaatst in Algemeen, bewegen, Boeken | Tags: ,

Hardloopevenementen in Amersfoort e.o. in juno 2020

agenda juni 2010

In het kader van “promoot de loopsport in Amersfoort en directe omgeving” volgt hier het overzicht van evenementen in juno. Die gaan uiteraard niet door, daar kunnen we kort over zijn. Toch kijken we naar de oorspronkelijk geplande evenementen en hoe men aangeeft dat het dit jaar niet door zal gaan. Soms, heel soms, kom je sites tegen … zo slecht, schieten de tranen je van in de ogen.

De Flitstriathlon besteedt op de homepage één regel aandacht aan het niet-doorgaan: niet heel erg duidelijk, maar is er wel een speciale uitlegpagina, met daarin de waarschuwing dat deelnemers niet hun gehele inschrijfgeld terugkrijgen.

De Utrechtse Heuvelrugtriathlon gaat uiteraard ook niet door en daar gebruikt men op de triathlon-pagina verschillende lettergroottes. Dramatisch!

Het grote evenement van Amersfoort, de marathon van Amersfoort laat op de homepaga niets aan duidelijkheid over: de versie van 2020 wordt verplaatst naar 13 juni 2021. Duidelijk. Ze hebben ook een Engelstalige pagina met uitleg, slim want bij de marathon denken ze internationaal.


Tot zover de evenementen die gepland stonden voor juni. De afgelopen maanden waren er in de regio 033 enkele ‘wedstrijden’ over strava-segmenten. Let wel: alleen evenementen die echt in de regio worden gehouden, landelijke virtuele evenementen laten we lekker links liggen, daar maken andere organisaties zich maar druk over.

Het eerste evenement is een korte: 2 kilometer buffelen in de buurt van de atletiekbaan. Let op: van vrijdag 29 mei t/m maandag 1 juni kan je hier tekeer gaan.

Update 5 juni:
Afgelopen maand was de virtuele 5 km een groot succes, dus is er een vervolg: AV Nijkerk organiseert een ‘virtuele 10 km‘, met de toepasselijke naam ’10 km corona-loop’. Prima initiatief.
Update 17 juni
De Utrechtse Heuvelru(g)nners (als je het goed bekijkt is het eigenlijk een aparte naam met die ‘g’ tussen haakjes) hebben weer een challenge: 3 kilometer in de polder van Hoogland-West, waarbij men met stoepkrijt begin- en eindpunt van het segment zal aangeven. Dan is het te hopen dat het niet gaat stortregenen. In het laatste weekend van juni, vrijdag 26 t/m zondag 28, kan je daar kijken hoe snel je bent over 3 km. Alhoewel: als je alleen gaat kijken kom je niet vooruit, je moet dus wel degelijk zelf flink hardlopend je best doen. Weer een prima initiatief van deze groep hardlopers.

Voor iedereen die in deze tijd hardloopt, fietst, zwemt of op welke manier dan ook zich in het zweet werkt: blijf vooraf actief en ontwijk zoveel mogelijk de coronabejaarden.

Geplaatst in Algemeen, Amersfoort, Amersfoort en omstreken, bewegen, Hardlopen | Tags: , , , ,

Ploeteren in de polder (25)

Hardlopen dus, daar zou ik deze keer wat meer woorden aan besteden. Maandag, eerste dag van de week, eerste kans om hard te lopen. Dat werd niet direct een succes: had ik ’s morgens nog zin om ’s avonds hard te lopen, tegen de tijd dat ik ging hardlopen was de zin een stuk minder.
Ik had lichte last van de onderrug en kennelijk was dat in het hoofd gaan zitten zoals dat zo mooi heet, want na 100 meter voelde ik dat het niks zou worden. Inmiddels was het, qua tijdstip, te laat om om te draaien, fietskleding aan te trekken en een rondje te gaan trappen.

De volgende dag had ik gepland om tempo’s te lopen: 25 x 30 seconden met 30 seconden rust. Schijnt goed te zijn voor de techniek, althans volgens het boek waarin ik dat heb gelezen. Met de training was verder niks mis: inlopen, tempo’s en terug naar huis buffelen.

Wat wel opvallend is: kon ik vroeger zonder problemen mijn tempo’s in het Schothorsterbos afwerken, simpelweg omdat er nauwelijks iemand in het bos aanwezig was, nu moet ik mij in allerlei bochten wringen om de 30 seconden hard te lopen.
Ten eerste lijkt het alsof de halve wijk aan de wandel is, zodat ongestoord doorknallen er niet bij is.
Ten tweede kijkt men je vanuit de verte al aan alsof je rechtstreeks uit de varkensmest komt: de anderhalve coronameter zorgt er voor dat men tijdens de wandel liever niet wordt geconfronteerd met een zwetende hardloper. Met andere woorden: geen enkel tempo was qua parcours gelijk.

Met hemelvaart had ik het idee om weer eens een koppeltraining af te werken: eerst een stukje hardlopen, daarna fietsen. Prima combinatie, want ‘eens een hardloper, altijd een hardloper’. En als prima training voor het geval ik nog eens aan een run-bike-run ga meedoen.
Het hardlopen ging lekker. Tot 600 meter, daarna werd het harken en stoempen. Gelukkig ging het fietsen daarna wel goed.

Zondag werd er regen verwacht, ideale omstandigheden om hard te lopen. Waar men op zaterdag de regen voor de zondagochtend verwachtte, was het uiteindelijk zondagmorgen stralend blauw. Toch gelopen en laten we het positief houden: het ging niet zo slecht als maandag.
De regen kwam uiteindelijk ’s middags, had ik beter op dat moment kunnen hardlopen. Maar ja, achteraf kijk je een koe in de kont.

De andere dagen werd er gefietst, bijna elke dag in goede omstandigheden. Zat op woensdag zelfs al om half 7 op het zadel en dat lijkt voor herhaling vatbaar: alles ruikt dan lekker fris en omdat het dan vaak (nog) niet hard waait kan je ook lekker doorfietsen.

Zoals altijd, we eindigen met ‘sfeerfoto’s’:

Geplaatst in afwisseling, Algemeen, Amersfoort, bewegen, Blessure, Hardlopen | Tags: , , ,