Hardloop ‘evenementen’ in Amersfoort e.o. in mei 2021

agenda mei 2021

Waar kan men in de maand mei zoal ‘aan de start verschijnen’ in de regio 033? Virtueel dan, hoewel de lust tot hardlopen mij ontgaat als ik dat woord lees.

Het eerst ‘evenement’ dat ik noem is de virtuele 5 en 10 km, georganiseerd door de organisatie van de marathon van Amersfoort. In het weekend van 1 en 2 mei kan iedereen, waar dan ook ter wereld, zelf zijn of haar 5 of 10 kilometer lopen. Met de kans dat je na afloop een deelnamebewijs wint voor de virtuele Workday Marathon. De wat? Juist … dat dus.

Voor de rest de twee bekende Strava-circuits: het zeer populaire 033 Strava Circuit en de De Windhonden uit Soest.

Bij het 033 Strava Circuit kan men t/m zondag 2 mei nog punten scoren op het ‘snelle segment‘ langs Hoogland. Vanaf 1 mei zal ook segment 4 gelopen kunnen worden (later meer, maar dat zal een 4 km worden bij Birkhoven).

Bij ‘De Windhonden’ volgen nog 4 segmenten. Helaas is momenteel nog niets bekend over hun volgende segment.

Update 30 april 2021: het vierde segment van het 033 Strava Circuit is bekend: 4 kilometer over verharde ondergrond. Dat is ‘different cook’ dan het 1-kilometer segment langs Hoogland.


Tenslotte: de bovengenoemde Strava-activiteiten zijn geen officiële wedstrijden, houd daar rekening mee als je je longen nuit het lijf loopt.

Voor de rest geldt natuurlijk: als je in deze tijd hardloopt, fietst, zwemt of op welke manier dan ook in beweging is: blijf vooraf actief, wees voorzichtig en probeer zoveel mogelijk de coronabejaarden te ontlopen.

Geplaatst in Persoonlijk | Een reactie plaatsen

Stampen op de stoep (46)

Hardlopen …. dat ging dus even wat minder. De achillespees liet duidelijk van zich merken. Resultaat: weer terug naar een minuutje hardlopen gevolgd door een stukje wandelen. Uiteraard niet één keer, maar verschillende keren achter elkaar. Begon ik met in totaal 1600 meter (de welbekende mijl die men minimaal moet hardlopen), inmiddels loop ik bij elkaar (hardlopen-wandelen) een kilometer of 3. Mijn probleem is alleen dat ik geen maat kan houden. Niet alleen bij ‘frikandellen eten’, maar ook niet bij rustaagh hardlopen. Goed, vergeleken met de meeste hardlopers loop ik al langzaam, maar ik bedoel hiermee dat ik zodanig langzaam zou moeten lopen dat de achillespees niet teveel belast wordt en dat ik het ook wat langer kan vasthouden.

Daarnaast loop ik op net iets te harde ondergrond. Gevoelsmatig lijkt het alsof ik de tegels uit de stoep stamp. Kortom twee keer te hard.

Wat dat betreft had ik het jaren geleden beter voor elkaar. Neem de zondag: dan liep ik bijna altijd met twee aardige sympathieke lopers mijn rondjes door het Schothorsterbos *). Ja, ik bedoel jullie Richard en André. In een tempo van ongeveer 10 km/uur en op ‘zachte’ bospaden draaiden wij daar onze rondjes, waarbij we regelmatig mede hardlopers tegenkwamen, die ook allemaal zeker niet te snel gingen. Kortom: die zondag was een prefecte training: niet te hard op prima dempende ondergrond.

Van de overige 6 dagen was ik vaak toch wel 3 à 4 keer in het bos te vinden. Dat leverde mij dan ook de eerbiedwaardige titel ‘Admiraal van het Schothorsterbos‘ op. Moet je nu, anno 2021, eens in dat bos proberen hard te lopen. Sinds de uitbraak van Corona is half Nederland aan de wandel en daarbij wordt het betreffende bos niet over geslagen. Twee keer heb ik het geprobeerd: hardlopen in het Schothorsterbos. Men kijkt je van verre al boos aan, bang dat ik vergiftigde aerosolen verspreid. Kan je nagaan hoe men kijkt en reageert als je daar voor de derde of vierde keer langs komt hardlopen.

Ook de ‘langzame’ lopers die wij destijds in het bos tegenkwamen zijn er niet meer. Nee, de meeste hardlopers laten waarschijnlijk dat bos links liggen om geen of weinig problemen met wandelaars te krijgen. Let wel: dit is geen kritiek op wandelaars, het is gewoon een constatering. Alleen jammer voor mijn achillespees. Als je het zo bekijkt is dat ook een slachtoffer van Corona. Of van het ontbreken van mijn langzame-tempo-hardheid.

Uiteraard tot slot nog wat ‘sfeerfoto’s‘ met industrie bij Baarn, dichte spoorbomen (welbekend bij veel fietsers), gemeentebord bij één van de mooiste gemeenten van Nederland, hardloopschoenen met daarin voeten en wat culinaire hoogtepunten/fietsactiviteit-beloningen.











*) bos is overigens een groot woord. Er staan bomen, er lopen paden doorheen, maar als je goed kijkt kan je van de ene kant naar het andere kant van het bos kijken. De zogenaamde verantwoorde bomenkap lijkt wel in dat bos uitgevonden. Pfff, verantwoord … me reet.

Geplaatst in Amersfoort, Blessure | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Buffelen in het bos (45)

Hoe zat het ook alweer? Iets met een fietsdip en iets met een onwillige achillespees. Wat betreft de fietsdip, daar heb ik mij enigszins uit weten te krijgen. Met dank aan de achillespees. Dat zit zo: uiteraard ging ik op een bepaald moment met hardlopen weer te hard. En te ver. Niet één keer, maar twee keer. Resultaat: een gloeiende en pijnlijke pees. Valt in de categorie: superstom. Mooier kan ik het niet maken. Dat betekende wel dat ik gewoon weer moest stoppen met hardlopen *)

Het alternatief: fietsen. Op zich geen straf, maar met regelmatig regen (vooral rond de paasdagen) en stevige woei (bijna altijd) niet direct iets waar ik mij ’s morgens al vrolijk over maak. Trouwens, dankzij de zomertijd met fietstijd na de warme prak is het fietsen ook weer wat ‘leuker’. Nu is het niet na het werk en voor het avondeten tijdens de spits op de trappers maar tegen 7 uur ’s avonds. Dan is het een stuk rustiger op de fietspaden en in het bos. Vooral die hopeloos irritante oude gasten op hun e-bikes ben je dan kwijt. Even opzoeken, maar die zitten dan waarschijnlijk allemaal knikkebollend voor de beeldbuis te kijken naar ‘Hart van Nederland’, ‘RTL Boulevard’ of godbetert ‘Chateau Meiland’.

Wat betreft het hardlopen: ik ben weer terug naar de serie ‘100 meter rustig hardlopen, half minoetje wandelen, 100 meter rustig hardlopen, ‘ … nou ja, jullie weten het vervolg wel. Ik zit weer in de periode ‘zeer rustig opbouwen’. Wordt vast vervolgd.

Sluit ik af met enkele ‘sfeerfoto’s‘ met achtereenvolgens de A28, die in de verte lijkt op de klassieker van Kraftwerk, een ‘gravelpad’ **) ten noorden van Woudenberg en een fietspad in Den Treek.







*) hardlopen is teveel eer voordat woord. Het is een beetje hobbelen, bestaande uit stukje joggen gevolgd door een stukje wandelen. Dat x-keer tot ik na een kilometer of 3 à 3,5 weer thuis ben. Of 4 kilometer, maar dan heb je ook een gloeiende pees als aandenken.

**) gravelpad … tss, gewoon een niet onderhouden boerenpad. Maar tegenwoordig wordt alles dat niet bestaat uit asfalt, beton, stenen en zand/modder voor het gemak ‘gravel’ genoemd. Overigens: heerlijk om met de atb overheen te knallen.

Geplaatst in Amersfoort, Amersfoort en omstreken, bezig zijn, Blessure | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Hardloop ‘evenementen’ in Amersfoort e.o. in april 2021

agenda april 2021

In april kan je in de regio meedoen aan twee virtuele evenementen. Nou ja evenementen, er zijn moraalridders die aangeven dat je het geen evenementen mag noemen. Oke, dan zijn het geen evenementen maar activiteiten. Wat jullie willen.

Al eerder aangegeven waar men ‘aan de start kan staan’, hieronder volgen de actuele segmenten. Plus een twee baanactiviteiten.

Het ene is het welbekende, en zeer gewaardeerde 033 Strava Circuit, waar men van 3 t/m 19 april 5 kilometer kan hardlopen in de inspirerende polder ten noorden van Vathorst. Het segment bestaat uit een lange aanloop, een klein ‘rondje’ en weer een lang stuk terug naar start/finish. Voor een flitsende tijd, en dus veel punten voor jezelf en eventueel punten voor de wijken-competitie, lijkt het raadzaam om de poging te ondernemen tegen zonsondergang. Dan is het meestal windstil en dat heb je bij dit heen-en-weer-parcours in de kale polder wel nodig.

De Windhonden‘ starten in het weekend van 10 april met hun vierde segment, waar crossliefhebbers aan hun trekken komen. Lijkt zwaar, en dus mooi in deze tijd, en gezien deze discussie is er enige onduidelijkheid over het parcours.
Advies: loop het segment een keer als verkenning, kies daarna een rustig tijdstip, i.v.m. overige bosgebruikers, en ga vervolgens helemaal stuk. Mooier krijg je het niet.

Zeker het vermelden waard: zaterdag 10 april kan je, als lid van Altis, meedoen aan baanwedstrijden, waaronder een 3000 meter. Hoe mooi is dat, althans zolang je maximaal 26 jaar bent.

Een week later, zaterdag 17 april, kunnen de ‘blauwen’ zich uitleven op de baan, met ook hier een 3000 meter. Ook hier geldt: alleen deelnemen als je nog geen 27 jaar oud bent. En, helaas, geen publiek toegestaan (maar dan ga je buiten de baan op een verhoging staan, of klimt in een boom of huurt een hoogwerker).

Meld ik alvast een ‘activiteit’ van begin mei, zodat jullie je daarop kunnen voorbereiden: de virtuele 5 en 10 km, georganiseerd door de mensen achter de marathon van Amersfoort.

Update 16 april: het derde segment van het 033 Strava Circuit is bekend: niet het meest opwindende segment, maar wel één waar je gewoon vol, maar dan ook volle bak kan gaan. Langs Hoogland (schit-te-rend dorp) één kilometer knallen in rechte lijn; als dat geen snelle tijden oplevert weet ik het ook niet meer. Vanaf zaterdag 17 april t/m zondag 2 mei kan men hier punten scoren.

Wat betreft het segment van ‘De Windhonden’, dat heet niet voor niets crossen door de bossen en verdient het ook om veel toeloop te krijgen.

Dus hardlopers: zowel langs Hoogland knallen als bij Soest door de bossen!

Tenslotte: de bovengenoemde Strava-segment-activiteiten zijn geen officiële wedstrijden, houd je dus aan de verkeers- dan wel Coronaregels.

Voor de rest geldt natuurlijk: als je in deze tijd hardloopt, fietst, zwemt of op welke manier dan ook in beweging is: blijf vooraf actief, wees voorzichtig en ontwijk zoals altijd de coronabejaarden.

Geplaatst in Amersfoort en omstreken, Atletiekbaan, Hardlopen | Tags: , , , , , , | Een reactie plaatsen

Raggen in de regio (44)

Een paar jaar geleden begon ik met de ‘raggen in de regio’-blogjes *) omdat ik tijdens het fietsen altijd wel iets bijzonders tegenkwam. Denk aan een man in de polder van Hoogland-West die in vol ornaat op de doedelzak staat te spelen. Of hardlopers op van die apenschoenen (meestal mannen), of op ‘springveren‘ (meestal vrouwen). Of denk aan fietsers met supersonische tijdritfietsen die je in een zucht voorbij vliegen, dan wel het omgekeerde dat je een oude baas tegenkomt op een fiets met de shifters aan de buis. Dan wel de sporadische dumbo die zonder helm fietst. Kortom, er was vaak wel iets te opvallends te melden.

Toen wel, tegenwoordig valt dat tegen. Of mijn waarnemeningsvermogen is verminderd, of er zijn gewoon minder zaken die mij verbazen. Okee, je komt zo nu en dan nog wel de ‘dumbo zonder helm’ tegen en tijdens de lockdown waren (of zijn) er genoeg fiets- en loopgroepen die niet van ride solo of run solo hebben gehoord. Dat je sommige fietsgroepen van verre aan hoort komen alsof het een groep ganzen is, is ook algemeen bekend.

Maar echt opvallende zaken, nee helaas niet. Dus dan blijven over: ‘er stond een stevige woei’ of de variant daarop ‘de hele weg wind tegen’ en ‘weer last van de achillespees’ (inderdaad, weer last). Kan ook interessant zijn nietwaar? Nou, nou ….

De afgelopen weken leek het inderdaad alsof elke dag de deur wagenwijd open stond. Wordt je sterk van zeggen ze dan. Wel … dan maar minder sterk. Overigens zag ik laatst tijdens een windfietsritje een zwemmer. In de Laak in de Amersfoortse wijk Vathorst lag iemand in het water, rustig zijn slagen te maken. Met uiteraard een zwemboei, precies zoals het hoort. En ja, uiteraard in een wetsuit, niet zo’n onverantwoorde ijsman-aanhanger.

Dat was het wel zo’n beetje wat betreft opvallende zaken. Blijven de ‘sfeerfoto’s‘ over met achtereenvolgens ‘Mondriaankoeien’, ‘toeschouwers in de wei’, de heide tegenover Den Treek, de grote gele M en het fraaie weer van de afgelopen dagen.












*) of ‘ploeteren in de polder‘, ‘buffelen in de buurt‘ of welke Suske-en-Wiske-achtige titels ik ook kan verzinnen.

Geplaatst in Algemeen | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Hardlopen in Amersfoort en omstreken: Strava circuits

033StravaCircuit

In de wintermaanden konden hardlopers met aandrang om in de regio 033 ‘competitief bezig te zijn’ terecht bij het 033StravaCircuit. Een prima initiatief dat zeer enthousiast is ontvangen, wat dat betreft alle lof voor de organisatoren. Er is niet alleen een groep op Strava, er is zelfs een heuse website.

Wegens succes heeft men een doorstart gemaakt en kunnen hardlopers in de regio 033 de komende weken meedoen aan deel 2 van het 033StravaCircuit. In het kort: per twee weken heeft men 16 dagen de tijd om een bepaald Strava segment zo snel mogelijk af te leggen. Naast het feit dat de tijden worden vastgelegd via Strava en zo een ranglijst gemaakt wordt, krijg je punten voor de geleverde prestatie. Het mooie (of volgens sommigen juist niet) is dat er een correctie is voor leeftijd. Een 85-plusser (voor zover niet getroffen door Corona) heeft zo net zoveel kans om het circuit te winnen als een 25 jarige hardloper die in de bloei van zijn leven is.

Ter verhoging van de sportvreugde heeft men nu ook een competitie tussen buurten/wijken/stadsdelen: je kan je dus opgeven voor een wijk in Amersfoort of gewoon voor een compleet durp zoals Woudenberg en dan als team proberen een zo snel mogelijke totaaltijd te lopen. Het levert in ieder geval teamgeest op, met vast en zeker haasklussen en enthousiaste aanmoedigers langs de kant. Meer info over de spelregels etc? Dat kan op de Strava pagina van het 033StravaCircuit.

Het eerst segment kan men tot en met 4 april lopen en is een zo goed als (haakse) bochtenvrij parcours van ongeveer 2,5 km: pal langs de A28, dus met een gunstige wind kan je daar een rappe tijd lopen.

Het 033StravaCircuit heeft er toe geleid dat men in Soest ook iets dergelijks heeft opgezet. Ook daar kan je gedurende een bepaalde periode proberen zo snel mogelijk een bepaald Strava-segment af te leggen. Het mooie is dat men hiervoor een veel fraaiere naam heeft verzonnen: De Windhonden. Alleen die naam al zou deelname moeten stimuleren. Overigens, ook gewoon voor lopers van buiten Soest beschikbaar, dus de echte diehards die hardloopwedstrijden missen kunnen ook daar terecht. Houd de berichten in de gaten om te kijken welk segment gelopen kan worden.

Conclusie: twee prachtige initiatieven, waar menig serieuze hardloper gelukkig van wordt, en onlangs zelfs een ‘artikeltje in het regionale katern van het AD. Met als kanttekening dat dit soort hardloopactiviteiten natuurlijk nooit echte wedstrijden kunnen vervangen. Wat dat betreft is het meer iets als ‘seks met een opblaaspop’: je krijgt er dan wel voldoening van, maar het echte werk is het niet (aldus diepgaand onderzoek van de Universiteit van Harderwijk).

Tenslotte wijs ik nog op een initiatief van de marathon Amersfoort die op 1 en 2 mei een virtuele 5 en 10 kilometer organiseren. Niks mis mee, elk hardloopinitiatief is in deze periode zeer gewenst, maar weer een andere app (waarom … waarom geen Strava?). Daarnaast is het nadeel van een virtuele afstand dat je zelf het ‘parcours’ kan bepalen. Leuk, dan kan je in Zeeland (of all places) ook meedoen, maar de tijden zijn dus op geen enkele manier met elkaar te vergelijken. Dit laatste punt van kritiek betreft dan ook alle virtuele races, want er zijn meerdere organisatoren die iets dergelijks aanbieden. Maar goed, het is in ieder geval beter dan helemaal niets.
Mijn niet gezien overigens, ik download en installeer niet weer een hardloop- of sportapp.

Feit is wel: in Amersfoort en omstreken is men goed bezig.


PS: dit bericht lag al ‘op de plank’ en staat los van het feit dat er afgelopen weekend in het AD aandacht werd geschonken aan deze twee Stravacircuits.

Geplaatst in Amersfoort en omstreken, Hardlopen, Sport | Tags: , , , , , | 1 reactie

Recensie ‘Missie Marathon’

Missie Marathon

Onlangs kreeg ik het boek ‘Missie Marathon‘ van Mariska van Sprundel. Van Mariska verscheen eerder het boek ‘Alles wat je wilt weten over hardlopen’ waar op een duidelijke wijze bekende dan wel minder bekende hardloopzaken (nee niet de winkels) werden uitgelegd. Dat boek was in zijn algemeenheid positief ontvangen en beoordeeld.

Dit boek is eerder een ‘dagboek’ over de laatste maanden van de marathonvoorbereiding van Mariska. Met tussendoor uitleg over bepaalde begrippen die je als hardloper wel eens tegenkomt. Zo kwam ook het zwaar overgewaardeerde bietensap weer voorbij (je moet als amateur wel een enorme hekel aan jezelf hebben om bietensap te drinken, maar dat terzijde), maar ook uitleg wat interval is en wat het met je doet en veel meer termen die toevallig (of juist niet toevallig) in het verhaal voorbij komen (proneren, inspanningstest, etc etc).

Het boek is leuk om te lezen, mede omdat het heel herkenbaar is. Ze maakt je deelgenoot van haar trainingen (waarvoor de sportarts de schema’s schreef), haar blessures (dus de fysio komt ook aan bod) en de voedings- en psychische hulp (‘teken een 1 op je hand’). Okee Mariska traint voor de marathon (haar vierde poging om aan de start van een marathon te staan) en ik beperkt mijn voorlopig tot hooguit 3,5 kilometer, wel herkenbaar zijn de pijntjes en de randzaken die met hardlopen te maken hebben (denk aan hardlopen in alle vroegte en hardlopen op vakantie).

Kortom ‘hoe traint een amateur’ voor de marathon en wat komt er allemaal bij kijken. Lekker leesbaar geschreven, dus je hoeft niet bang te zijn dat je een soort Harry Mulisch in handen hebt, waar uiteindelijk niet doorheen te akkeren is.

Of ze bij die geplande marathon aan de start is verschenen? En waarom tekende ze een ‘1’ op haar hand? Koop het boek en je komt er achter! Los van deze twee vragen is het boek wel degelijk een aanrader. Kopen doe je natuurlijk niet bij die blauwe bolle, maar bij de plaatselijke boekhandel of jouw hardloopspeciaalzaak. En anders naar de bieb.

PS: met dank aan Runnersworld Utrecht, waar ik het exemplaar van kreeg.

Geplaatst in Algemeen, Hardlopen, Review | Tags: | Een reactie plaatsen

Raggen in de regio (43)

Momenteel zit ik in een fietsdipje. In het weekend wordt er dan wel gefietst en ook probeer ik doordeweeks één keer te fietsen, ik betrap mij er op dat ik iets minder fanatiek ben om het spandex aan te trekken tijdens een verloren werkuurtje. Zelfs na het werk is het tegenwoordig lang genoeg licht om wat fietskilometers te maken. ‘mwhoa‘ of ‘dit keer niet‘ zijn dan de meest voorkomende gedachtes.

Als ‘hardloper’, gemankeerd dat dan weer wel, vul ik vast en zeker de andere dagen zal je denken. Nou nee, hardlopen gaat met horten en stoten. ‘Horten en stoten’? Als je dat goed bekijkt is dat wel heel apart? Hoezo horten? Wat is of zijn horten eigenlijk. En stoten? Rare uitdrukking, ja toch?

Terug naar hardlopen: dat gaat nog steeds minder soepel dan gehoopt. En minder vaak, want het is zeker niet zo dat ik elke fietsvrije dag hardloop. Het hardlopen bestaat nog steeds uit een stuk(je) hardlopen, gevolgd door wandelen. Dat een paar keer achter elkaar en ik ben weer terug bij de stal. Bij elkaar een kilometer of 3 à 3,5. Zo nu en dan doe ik wild en kom na 4 kilometer thuis. Maar dat moet ik niet te vaak doen, daar is de achillespees niet blij mee. Met die 4 kilometer bedoel ik dan.

Verdere pijntjes blijven mij voorlopig bespaard en zolang er geen sportevenementen op de planning staan is het aanrommelen met hardlopen geen wereldprobleem. Een eventuele zwemloop of de wintereditie van de Henschotermeergames zijn afgelast, het eerstvolgende evenement dat bij mij op de radar staat is de Keistadtriathlon. Moet ik nog wel een betaalbare racefiets vinden (met schijfremmen), dat is in deze periode op zich wel een probleem.

Tenslotte wat ‘sfeerfoto’s‘, met achtereenvolgens ‘de leegte van de polder bij Bunschoten’, ‘de A28’ *), ‘best wel tamme reeën’ en ‘bewijs dat mijn voeten in hardloopschoenen hebben gezeten’.









*) de stop boven de A28 leverde een vloekmoment op. Wat bleek: kennelijk had ik bij begin van de rit 2 x op Stravastart gedrukt en kwam ik er na ongeveer 18 kilometer achter dat de teller op 1 meter stond … Wat dat vastleggen van tijden en afstanden al niet met een mens teweeg kan brengen. Idioterie als je er beter over nadenkt.

Geplaatst in Amersfoort, bewegen, Blessure, Hardlopen | Een reactie plaatsen

Hardloop ‘evenementen’ in maart 2021 in Amersfoort e.o.

agenda maart 2021

In maart is er geen reet te beleven op duursportgebied: alle evenementen afgelast.

Het enige waar hardlopers zich mee bezig kunnen houden is het 033 Strava Circuit *), waarbij je t/m zondag 7 maart kan proberen een strakke tijd neer te zetten op een 10 km als ook een halve marathon. Het parcours loopt door Den Treek (kortom, dat is prachtig) en een beetje hardloper-met-de-lange-adem loopt beide segmenten en ziet wel welke de meeste punten opleveren.

Update 23 maart: inmiddels is er een doorstart van het 033 Strava Circuit, waarbij het eerste segment bestaat uit 2,5 kilometer buffelen langs de A28. Heel mooi dat men een vervolg heeft gemaakt en … dat de ‘wijken’ uit de regio 033 het tegen elkaar op kunnen nemen. In een volgend blogje meer aandacht daarvoor, maar als je daar niet op kan wachten kan je de uitleg al lezen.
Zoals men zegt: ‘Let the battle begin’.

Update 23 maart deel 2: dat krijg je als men de ‘activiteiten’ niet doorgeeft, dan mis je wel eens wat. Het goede nieuws: in Soest hebben ze ook een Strava-circuit, met de wel hele fraaie naam ‘De Windhonden‘ (overigens niet vernoemd naar hardlopers die net zo snel (denken te) hardlopen als windhonden). Tot en met 28 maart kan je nog meedoen aan segment 3, 2,4 kilometer door/in Soest. Daarna volgen nog meer segmenten, maar daarover meer in een volgend blogje. Van afstand zeg ik: prima initiatief.

Tenslotte: de bovengenoemde activiteit is geen officiële wedstrijd, houd je dus aan de verkeersregels.

Voor de rest geldt natuurlijk: als je in deze tijd hardloopt, fietst, zwemt of op welke manier dan ook in beweging is: blijf vooraf actief, wees voorzichtig en ontwijk zoveel mogelijk de losgeslagen coronabejaarden.

*) er is ook een site, zodat je e.e.a. kan nakijken. Al eerder aangegeven, de opmaak is wel heel beroerd. En dan dat logo bovenin, alsof de site onderdeel is van die sportzaak (nee heur, het is gewoon de sponsor van prijzen).

Geplaatst in Amersfoort, Amersfoort en omstreken, Hardlopen | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Raggen in de regio (42)

Na de arctische omstandigheden begin februari waren de weersomstandigheden half februari zodanig dat het aangenaam weer was om te fietsen. Sterker nog, waar je zondags nog van de fiets vroor kon je woensdag al met ‘blote handen’ kilometers op de fiets maken. De wegen waren droog, zodat je niet te maken kreeg met opspattend water dat qua zoutgehalte de Zwarte Zee ver achter zich zou laten. Wel lag er in de sloten nog genoeg ijs zodat je tijdens het fietsen regelmatig aan de koude periode kon terugdenken.

Het weekend daarna was het nog lekkerder weer met op zondag zelfs mogelijkheid om geheel in het kort te fietsen. De ‘witte sokken’-brigade zou dat verfoeien, want je mag pas ‘bloot’ fietsen als de temperatuur minimaal 18 graden is. Ooit onderzocht door de wetenschappers van de Universiteit van Harderwijk. Maar dat was toen, nu is nu.

Wat mij opviel in dat weekend: groepen fietsers. Nu weet ik dat de omstandigheden zalig waren, dat in een groep fietsen lekker/gezellig is en dat je in de buitenlucht een kleine kans hebt op corona-besmetting, maar toch … onze ‘vrienden’ van het OMT hebben nog geen versoepeling aangekondigd wat betreft in groepen sporten. En willen we dat ze dat binnenkort geven, laten we dan nog even ‘meespelen’ en probeer dan alleen te rijden. Iets met een slogan ‘Ride Solo’, zodat er niet weer naar de fietsers gewezen wordt.
Overigens heb ik het hier over groepen fietsers, ik vermoed dat er ook best groepjes hardlopers zijn, maar die ben ik toevallig dat weekend niet tegen gekomen.

Ander opvallend punt: door al die sneeuw, of beter gesmolten sneeuw, lagen de atb-trails er wat minder bij en had men in Den Treek de betreffende trails afgesloten. Op sommige plekken hingen linten, voor de rest waren er duidelijke witte ‘bordjes’ met zwarte letters *) geplaatst die qua tekst niets aan duidelijkheid overlieten. Voor de echte atb-ers is dat bekend: trail-respect.
En verdomd: sta ik zaterdag op een bepaald moment even stil, zie ik een gast over de trails fietsen. Als er één fietst dan fietsen er meer, ja toch, het zijn net kakkerlakken? Het zal niet zo zijn dat net die ene fietser die zich niet aan de regels hield toevallig voorbij kwam toen ik even stil stond.

Dan zondag. Kom ik tijdens het fietsen langs een plek waar je de trail op kan, waar dus zo’n wit bordje is geplaatst met iets als ‘niet op de trails fietsen’, staan daar 3 fietsers naar het bordje te kijken en gaan vervolgens doodleuk die trail op. Best sneu dat ze alle drie last hebben van verstandelijke beperkingen.

Wees eerlijk: het verzoek was niet voor niets om niet op de trails te gaan. Je rijdt gewoon de (goed) onderhouden trails naar de kloten. Voor je het weet wordt de beheerder van Den Treek wat minder soepel en gaat men extra eisen stellen aan het fietsen over de trails. Of verhoogt men de kosten van het vignet (die in vergelijking met het vignet voor de Utrechtse Heuvelrug al een stuk duurder is).

Zelf trouwens beide dagen lekker gefietst, dat is ook niet zo moeilijk als het na een wat koudere periode heerlijk weer is.

Tenslotte wat ‘foto’s van onderweg‘, met achtereenvolgens ‘ijs in de sloot’, ‘fietspad in Den Treek om te knallen’, ‘stukje bos’ (waar ik niet heb gefietst) en ‘een asociale atb-er’.









*) echte bordjes waren het niet: was meer geplastificeerd stevig papier.

Geplaatst in Algemeen | Tags: , , , | Een reactie plaatsen