Razen in de regio (8)

Nu ik wat meer ’s avonds, en dus in het donker, fiets valt mij op hoe veel hardlopers slecht zichtbaar zijn. Ik heb het niet over fietsers die voor de sport ’s avonds fietsen, die zijn allemaal goed zichtbaar met verlichting, in tegenstelling tot veel ‘gewone’ fietsers waar de verlichting toevallig op dat moment kapot is. Het gaat hier nadrukkelijk om hardlopers. Uiteraard zijn er voldoende hardlopers met een reflecterend hesje en met verlichting, toch zijn er genoeg die denken ‘men ziet mij wel’. Zolang dat binnen de bebouwde kom is en men over de stoep loopt (duidelijk afgescheiden van de rijweg) maakt het mij niet veel uit, maar ook op de iets minder goede verlichte wegen buiten de bebouwde kom kom ik regelmatig hardlopers tegen die slecht zichtbaar zijn. Om over wandelaars maar te zwijgen. Waarschijnlijk denken die slecht zichtbare hardlopers/wandelaars dat anderen allemaal een nachtbril op het hoofd hebben. Toevallig heb ik die niet en ken ik ook niemand die met een nachtkijker aan het sporten is. Of die gasten hebben het idee dat men een soort heilige is die van zichzelf zoveel licht uitstraalt dat ze goed zichtbaar zijn. Niet dus. Het overkomt mij regelmatig dat ik fietsend op het laatste moment een hardloper of wandelaar moet ontwijken. Een oplossing zou kunnen zijn om consequent in het midden van het fietspad of de rijweg te fietsen. Wees eerlijk, daar denk je niet altijd aan, los van het feit dat het niet altijd mogelijk is.

Je vraagt je serieus af wat die hardlopers en wandelaars bezielt om zonder reflectiemateriaal op pad te gaan. Is men levensmoe? Of is men bang klappen te krijgen als reactie op de gele-hesjes beweging? Advies: doe op zijn minst een reflectiehesje aan en nog beter: combineer dat met verlichting, waarbij knipperende verlichting echt duidelijk zichtbaar is. Geloof mij maar of ga anders eens voor de grap in het donker fietsen en schrik je dan een hartaanval als je bijna tegen een niet-zichtbare medeweggebruiker op knalt. Sinds ik zelf fiets weet ik hoe slecht men zichtbaar kan zijn.

Nog zo’n lekker punt: hardlopers en wandelaars die tegen het verkeer in lopen. Van mij mogen ze, het wordt zelfs geadviseerd want ‘dan zie je het verkeer aankomen‘. Klopt, je ziet het verkeer dan wel aankomen, daar op reageren is voor een deel van die hardlopers/wandelaars teveel gevraagd. Men gaat gewoon niet aan de kant en als je bijna tegen ze aan knalt loop je de kans dat ze je een grote mond geven. Want ‘buiten de bebouwde kom moet je links tegen het verkeer in lopen’. Serieus, dat is mij al diverse keren overkomen. Slaat nergens op, niks links moeten. Het is als volgt: tot 1991 was het buiten de bebouwde kom verplicht om links te lopen. Inmiddels is die verplichting geschrapt, maar wordt wel aangeraden om links te lopen.

Duidelijk en simpel: het is geen verplichting, loop gerust tegen het verkeer in, maar ga ook aan de kant bij tegemoetkomend verkeer. Ben je te beroerd om aan de kant te gaan of denk je een grote vent te zijn die voor niemand aan de kant gaat, ga dan niet schelden of tieren als je bijna ondersteboven wordt gereden. Al helemaal niet als je niet goed zichtbaar bent.

Wat leren we hiervan? Draag al-tijd reflectiemateriaal als je gaat hardlopen. En bij minder goed of niet verlichte omstandigheden: neem dan een lichtje mee, bij voorkeur knipperend. Het is o zo voor de hand liggend, maar kennelijk toch niet, anders zouden er niet genoeg minder-goed-zichtbare hardlopers zijn. Zeker op donkere wegen, dan wel minder goed verlichte wegen, ben je niet goed zichtbaar.

Tot zover de preek van de week, eindig ik met wat onderweg-foto’s. Minder dan de afgelopen keren, maar bij lagere temperaturen ben ik blij dat ik het niet koud heb. En in het donker zijn er niet zo snel fraaie foto’s te maken.

Ploeteren in de polder

Ploeteren in de polder

Ploeteren in de polder

Ploeteren in de polder

Advertenties
Geplaatst in Persoonlijk

Hardloopevenementen in december 2018 in Amersfoort en omstreken

December biedt volop mogelijkheden voor hardlopers die in Amersfoort of directe omgeving ergens aan de start willen staan.

Op zaterdag 1 december een semi-klassieker in deze regio: de Sint Nicolaasloop in Bunschoten. Inmiddels de 43-ste editie en alleen Sinterklaas heeft alle edities meegemaakt, die man doet ons steeds versteld staan. Je hebt keuze uit drie afstanden, te weten de 5, 10 en 15 kilometer met altijd een prima sfeer. Wat dat betreft is het een aanrader om eens wat snelheid te testen op de kale polderwegen rond Bunschoten.

Een week later, dan is het 8 december, is er ook al een, bij de regionale hardlopers, populaire loop: de Koude Polderloop in Nijkerk. Zoals bij heel veel evenementen kan men kiezen uit twee afstanden, de 5 en …. de 10 kilometer. Voor een echt super sfeervol start-/finishgebied hoeft men het niet te doen, want die is gelegen op een bedrijventerrein. Wat betreft het parcours: je begint aan de ene kant van de A28, loopt een stuk , steekt de A28 over, loopt dan een stukje (of stuk bij de 10 kilometer), je gaat weer terug, steekt weer de A28 over en daarna is het finishen. Het oversteken van de A28 vindt plaats via een viaduct, anders zou het wellicht een uitgedund loperslegioen worden.

Zondag 16 december kunnen liefhebbers van zand (of modder bij flinke regenval in de voorafgaande dagen) hun hart ophalen bij de SportOptimaal Cross. Deze interessante cross voert over het loodzware parcours van de motorcrossbaan van Salz. Bikkels kiezen voor de lange afstand van 8 kilometer, watjes gaan gedurende 4 kilometer de strijd aan met de elementen. Bij de inschrijfkosten van slechts €5,- zit ook warme chocomel na afloop inbegrepen. Van horen en zeggen: een aanrader!

De laatste dag van de maand is het traditioneel tijd voor de Sylvestercross, waar heel crossend Nederland bij aanwezig lijkt te zijn. Een enorme keuze in afstanden door de schitterende natuur van de Soesterduinen verklaart de populariteit van dit evenement (ik waarschuw maar vast voor de hel op social media: je zal overvoerd worden met foto’s van deelnemers).

Tenslotte nog twee evenementen: de maandelijkse gratis Parkrun met deze keer Sinterklaas als special guest (gezien de afbeelding schijnt de sint iets speciaal te kunnen met zijn staf) en de razend populaire Kerstmannenloop.

Doe je aan één of meer evenementen mee? Dan wens ik je veel succes.

Geplaatst in Amersfoort, Amersfoort en omstreken, bewegen, Hardlopen | Tags: , , , , , , , ,

Review Sanas repen

Sanas sportvoeding

Na de review over de energiegel van Sanas is het nu tijd voor het stevigere werk: de rrrrrrrrrepen. Overigens heet een reep geen reep maar bar. Dat geldt niet alleen bij Sanas, alle aanbieders noemen hun repen ‘bars’. Geen grappen mensen, geen grappen.

Gedurende de afgelopen jaren heb ik van alle bekende merken wel eens een energiereep gegeten. Zeker in de eerste jaren had je het idee dat je stopverf aan het eten was. Niet zozeer de smaak, daar was meestal wel banaan, vanille of chocolade in te herkennen, maar meer de taaiheid van zo’n reep. Ik kon mij niet voorstellen dat je onderweg, tijdens een flinke inspanning ‘even’ een reep gaat wegwerken. Alle energie had je nodig om zo’n reep weg te werken, soms was je fietsend zo 10 kilometer verder voordat de reep was weg gewerkt. Wat dat betreft zou je er gespierde kaken aan overhouden.

In de loopbladen kom je zo nu en dan een recept tegen om je eigen energierepen te maken. Los van het feit dat je daarvoor vaak ingrediënten moet gebruiken die je normaal nooit in huis hebt, ziet het resultaat op de plaatjes er meestal ook niet uitnodigend uit. Dat het resultaat regelmatig op een plak aangespoelde stookolie lijkt is nog de beste vergelijking. Hoe het met de smaak staat durf ik niet te voorspellen. Ik vraag mij ook af of de hoofd- dan wel eindredacteur van een dergelijk blad zelf het resultaat heeft geproefd of dat deze denkt ‘ach, als mijn blad maar vol inhoud staat’.

Terug naar de repen, of bars zoals je wilt, van Sanas. Ik had twee soorten: de energiereep en de fruitreep.

Energiereep
De energiereep had ik in de smaak ‘rode vruchten’ (wees gerust, daar zie je niets van), met daar bovenop een laagje witte chocolade. Ik moet zeggen: prima smaak en zoals men zelf op de site aangeeft: bij voorkeur vooraf aan een inspanning eten. Daar is niks aan gelogen: het blijft stevig kauwen, dat wil je niet tijdens een inspanning. De vergelijking met de taaiheid van stopverf of aangespoelde stookolie kan je vergeten, het eet relatief makkelijk weg. Wel even wegspoelen met thee of het door iedereen zo geprezen koffie, waarna je klaar bent voor de inspanning.

Rode vruchten | 60 gr. | per reep: energie 199 Kcal, koolhydraten 24,0 gr., zout 0,13gr. | €1,85 – €1,98

Fruitreep
Sanas sportvoeding

Van de fruitreep had ik twee smaken: banaan en cacao, waarbij ik bij de laatste smaak niet direct aan fruit denk. Deze repen zijn wat taaier en zeker bij de smaak cacao dacht ik ‘oei, stevige kost’. Op de site van Sanas staat mooi vermeld “De zachte structuur zorgt er namelijk voor dat ze zelfs tijdens het fietsen makkelijk weghappen, maar dat zou ik met een korrel zout nemen.

Ook al zijn repen tegenwoordig veel beter te eten dan vroeger, in mijn ogen blijft het toch meestal flink kauwen en laat ik daar tijdens een inspanning nou net geen zin in hebben.

Banaan | 50 gr. | per reep: energie 176 Kcal, koolhydraten 35,1 gr., zout 0,08gr. | €1,85 – €1,98

Energiefruit
Sanas sportvoeding

Tenslotte had ik, puur uit nieuwsgierigheid, ook wat energie fruit gekozen. Dat is de verrassing van het pakket: het is lekker en je eet het makkelijk weg. Doet mij denken aan snoep dat vroeger redelijk populair was (en je wellicht nog bij bezoek aan opa en oma in het bejaardentehuis zal aantreffen): zacht van binnen waarbij als het ware vanzelf op de tong smelt en een iets hardere gesuikerde buitenkant.
Hoe dat soort snoep heet weet ik niet, ik weet alleen dat ik het vroeger heel lekker vond. Wellicht dat dat type snoep net zo makkelijk energie levert als het energie fruit van Sanas. Ik vind het product in ieder geval een aanrader, want dit is ook tijdens volle inspanning makkelijk weg te werken. Wel even vooraf aan de inspanning de verpakking open maken zodat je tijdens de inspanning daar geen aandacht aan hoeft te besteden.

Conclusie

Wil je tijdens inspanning energie ‘tanken’ *), gebruik dan energiegel of energie fruit, waarvan de producten van Sanas prima smaken. Vooral het energiefruit is een grote positieve verrassing. Energierepen moet je gewoon vooraf aan een inspanning eten, los van het feit of een reep wel zo nodig is. Denk aan een echte banaan of de welbekende witte boterham met jam of honing. Hoewel: een reep neemt natuurlijk wel minder ruimte in beslag dan een pakket brood.

De eerlijkheid gebiedt mj te vertellen dat ik geen actueel vergelijkingsmateriaal heb, dus het zou zomaar kunnen dat Sanas de lekkerste dan wel beste sportvoeding op de markt brengt, de kans is net zo groot dat er een ander merk is dat een beter product op de markt brengt.

Eindig ik de review met het danken van Sanas voor het beschikbaar stellen van de producten. En aan Evert Scheltinga die zich zo mooi hield aan mijn voorspelde eindtijd tijdens de triatlon van Almere.

*): dit geldt alleen in de situatie dat jouw voorkeur uitgaat naar gels of repen, bij zelf gemaakte energie in de bidon of een banaan aan het frame (dat zag je vroeger veel, tegenwoordig zo nu en dan) kan je deze conclusie vergeten.

Geplaatst in Algemeen, Review | Tags: , , , , , | 1 reactie

Review Sanas energiegel

Sanas sportvoeding

Voor een deel van het loperslegioen zullen het volgende 5 regels bekend voorkomen, het andere deel zal het waarschijnlijk hoofdschuddend lezen. Ik kom nog uit de tijd dat je voorafgaand aan een inspanning een bord Brinta nam of brood, bij voorkeur wit, met jam of honing. Dan wel een echte banaan. Na afloop dronk je een glas water, voor iets meer smaak deed je er wat appelsap in of een scheut aanmaaklimonade. Wilde je wat eiwitten dan was daar nog altijd chocomel dan wel een kom met kwark.
Tijdens de inspanning snel wat energie? Daarvoor was een handje gummybeertjes meestal voldoende.

Ook kocht of kreeg ik wel eens een bus poeder waarmee je een dorstlesser maakte, ik meen dat het meestal van Isostar was. Met citroensmaak, dat weet ik ook nog wel, want dat smaakte lekker fris. Bijna altijd ging het als volgt: de eerste week maakte ik na afloop van de looptraining met enthousiasme een dorstlessend drankje, na een week koos ik meestal voor het gemak van een glas water. De bus poeder verdween na een paar maanden in de kliko, waarbij er vaak geen sprake was van poeder maar eerder een harde bonk.

Als je het zo leest zou je bijna denken dat poeders, repen, gels etc niet echt gewenst zijn in dit huis. Reden: het kopen ‘komt er niet van’ dan wel geldt het oud Hollandse gezegde ‘doe niet zo raar, eet gewoon Hollandse waar‘.

Maar zie daar, dankzij een actie heb ik een voorraadje gels en repen van Sanas en dat schreeuwt om een review. Het probleem is alleen wel: echt vergelijkingsmateriaal heb ik niet. In het septembernummer van Runner’s World en het herfstnummer van Bicycling worden allerlei repen en gels met elkaar vergeleken, opvallend is dat Sanas daar niet bij zit. Waarom vraag je je af? Te klein marktaandeel? Niet te vreten? Wilde Sanas geen artikelen beschikbaar stellen? Bang voor slechte recensies? Wie het weet mag het zeggen.

Begin ik met de gel van Sanas: deze zit in het welbekende knijpzakje. Voordeel van zo’n verpakking: de gel gaat snel in je mond. Nadeel: je moet de opening er afscheuren en uiteraard zorg je er voor dat dat gedeelte niet in de natuur terecht komt. Nu komt het: als je in volle actie een gelletje wilt nemen dan ben je blij dat je nog op de fiets zit nadat je de gel uit je achterzak hebt gehaald. Daarna snel de bovenkant er af scheuren en deze weer terugdoen in je achterzak. Jaja, in de ene hand heb je het opengescheurde knijpzakje vol met gel, de andere hand op je stuur en de bovenkant die je net met je tanden heb opengescheurd zit in je mond. Kan je nog zo graag de verpakking geheel in je achterzak terugdoen, die bovenkant gaat in de meeste situaties ‘overboord’. Daarna is het de gel naar binnenproppen en als je het laatste restje met behulp van je hand in je mond hebt gekregen kom je er achter dat je toch iets hebt gemorst. Fijn, heb je de rest van de rit of wedstrijd nog plezier van.
Wat wel aan te raden is: één of twee slokken water nemen om de gel weg te spoelen.

Sanas energygel

Terug naar de gel van Sanas. Echt vergelijkingsmateriaal heb ik niet. Oké, jaren geleden had ik een voorraad gelletjes van Squeezy. Niks mis mee: goede smaak en het werkte prima, voor mijn gevoel dan. Kortom, wat mij betreft een topproduct. Inmiddels zijn we zeker een jaar of 10 verder, dus er zijn vast verdere ontwikkelingen geweest, dus een echte vergelijking is het niet. Wat betreft de gel van Sanas: ik heb de variant met sinaasappelsmaak. Smaakt prima, is gewoon lekker. Of het psychisch is weet ik niet, maar het lijkt alsof ik extra krachten heb/krijg na inname van de gel.

Laat ik voor een deel het artikel uit Runner’s World en Bicycling volgen.

Sinaassmaak | 40 gr. | per gel: energie 115 Kcal, koolhydraten 28,7 gr., zout 0,56gr. | €1,45

Waarbij opgemerkt dat de prijs is gebaseerd op de aankoop van 3 zakjes gel. Hoe meer gelletjes tegelijkertijd worden aangeschaft hoe lager de prijs wordt, maar dat zal bij andere aanbieders ook wel gelden. Meer info over de gel, bezoek dan de site van Sanas.

Simpele conclusie: goede smaak en het lijkt te werken. Kortom: probeer het eens uit. Het is absoluut geen gel waarbij ik denk ‘mwhoa, dit was eens maar nooit meer’. Zoals eerder aangegeven: ander vergelijkingsmateriaal heb ik niet, dus voor hetzelfde geld zijn er smaakvollere merken.

De review van overige zaken, te weten Fruitrepen, Energierepen en zo, bewaar ik voor een volgende keer. Deze review is al lang genoeg.

Edit 27-11-2018: het vervolg lees je hier.

Geplaatst in Review | Tags: , | 1 reactie

Tweede triatlon in Amersfoort: Triathlon Vathorst

Vathorsttriathlon

Soms lees je berichten waarbij je denkt ‘huh?’. Dat had ik laatst bij het bericht dat er een tweede triatlon in Amersfoort georganiseerd gaat worden: de Triathlon Vathorst. Op de site van Trikipedia wordt de komende tijd zelfs (extra) aandacht besteed aan het organiseren van deze triatlon. Na de eerste keer lezen dacht ik nog ‘o wacht, het is vast een 1 april grap’, maar er staat echt 1 juni.

Mooi ronkend verhaal en omdat ik de omgeving daar inmiddels wel ken, dankzij de vele fietskilometers, zie ik het wel zitten. Althans wat betreft het parcours. Zwemmen in de Laak, dat is ‘gewoon’ recht toe recht aan. Als ik zo de wegen voor ogen neem waar ik de laatste maanden heb gefietst, dan kan het fietsparcours al-met-al bestaan uit ‘4 x rechts’ en dan heb je een aardig rondje. Het lopen rondom het winkelcentrum moet ook niet al te lastig zijn. Typisch een gevalletje ‘appeltje-eitje’, althans het komt over als: wegen afzetten, linten ophangen en dranghekken plaatsen.

Wat ik mis in het verhaal is het hele gedoe over ‘vergunningen’, ‘vrijwilligers’, ‘regelgeving’, etc etc. Dat zal vast naar voren komen in één van de volgende delen. Want hoe je het ook wendt of keert, ik meen dat de grote triatlon van Amersfoort, de Keistadtriathlon, niet zonder slag of stoot het levenslicht heeft gezien. Tevens zag ik de volgende reactie voorbij komen van iemand die al jaren het organiseren van diverse evenementen (van dichtbij) heeft meegemaakt: “Een triatlon is een behóórlijk ingewikkeld evenement. Dus dat kun je best wel zonder enige kennis en ervaring in je eentje aan de keukentafel organiseren #droomlekkerverder

Wat zwaar tegenvalt is dat de site niet of nauwelijks informatie bevat. Je mag er toch van uitgaan dat als je een evenement opzet, je er voor zorgt dat de informatie vanaf het begin open en transparant is. Oke, er is een link naar de Algemene Voorwaarden, maar daarbij valt mij direct het zesde punt op: ‘Bij annulering van het evenement door onvoorziene omstandigheden heb je geen recht op restitutie van het inschrijfgeld’.

Via de inschrijfsite van de N.T.B. is in ieder geval al meer te lezen. Daar zien we dat er op 1 juni 9 series zullen zijn met 3 verschillende afstanden en inschrijfkosten die variëren van €19,- t/m €70,-. Nu wil ik niet als Scrooge overkomen, maar dat zijn toch aardige inschrijfkosten, zeker voor een evenement waar nu nog niks over bekend is.

Ik ben benieuwd, ik heb in ieder geval 1 juni genoteerd om mee te doen (dat van het ontbreken van een fatsoenlijke racefiets en het nog niet lekker hardlopen is mijn probleem). Het zou toch heel mooi zijn als er een tweede triatlon in Amersfoort zal zijn, waarbij ik er van uit ga dat er voldoende animo zal zijn om daar aan mee te doen. Detail: 11 dagen later vindt een kilometer of 10 noordwaarts de Flitstriatlon plaats.
Wat ik de komende tijd met interesse ga volgen is in hoeverre dit ‘keukentafelproject’ tot een geolied evenement zal uitgroeien. Of niet, met in het slechtste geval punt 6 van de Algemene Voorwaarden.

Wordt vervolgd.

Geplaatst in Amersfoort, Atletiek/triathlon, Triathlon | Tags: , , , , ,

Dampen in het duister (7)

De vraag ‘wordt er nog een beetje gefietst nu het vroeg donker is?‘ kan met ‘jazeker‘ worden beantwoord. Uiteraard in het weekend, waarbij ik, dankzij einde zomertijd toch voor 8 uur ’s morgens al de fietskilometers maak. Maar ook doordeweeks kan er met een fietsverlichtingset in het donker worden gefietst. Ik weet het, je kan het zo duur maken als je wilt, maar een fietsverlichtingset van de Aldi voor net geen €10,- levert mij genoeg fietsplezier op. De vraag is of een verlichtingset van boven de €50,- echt veel meer fietsplezier oplevert, wellicht als je er ook een zwaailicht en sirene bij krijgt.

Dus wie fietst er regelmatig in het donker over fietspaden die overdag er uitzien alsof je daar altijd zonder problemen kan fietsen? Juist, en dan blijkt dat het heel simpel is om er van uit te gaan dat alle doorgaande fietspaden tussen twee plaatsen zijn voorzien van lantarenpalen. Het fietspad tussen Bunschoten en Nijkerk of tussen Bunschoten en Baarn? Geen of weinig straatverlichting te bekennen en dan is het best donker en zeker bij tegemoet komende auto’s met groot licht of verkeerd afgesteld licht ben je blij niet in de sloot naast het fietspad terecht te komen.

Tussen Amersfoort en Woudenberg ligt echter een perfect verlicht fietspad, dus het zal niemand verbazen dat dat een favoriet rondje fietsen wordt in de donkere winteravonden. Lekker hoor, regelmatig over het fietspad tussen Amersfoort en Woudenberg raggen, daar een stukje door Woudenberg als een soort keerpunt en dan weer terug. Overigens is ook het fietspad langs de oude rijksweg tussen Amersfoort en Zeist/Utrecht redselijk tot goed verlicht. De uitdaging is om in de bebouwde kom van Amersfeurt zo nu en dan eens een andere route te kiezen. Puur als afwisseling.

Overigens is fietsen in het donker een activiteit op zich. Daar waar je in daglicht zo nu en dan een beetje om je heen kan kijken is dat er in het donker niet bij. Uiteraard moet je in het donker goed opletten voor donkere elementen op of net naast de weg (een donkere container op de weg is in het daglicht goed zichtbaar, op een donkere weg pas op het laatste moment), ook zijn er nog genoeg hardlopers, fietsers en wandelaars die onverlicht bewegen (daarover een volgend blogje meer), maar vooral moet je opletten op overig autoverkeer dat het in het donker kennelijk ook moeilijk heeft om afstanden en snelheden in te schatten. Dan wel met hun verlichting je zodanig verblinden dat je blij mag zijn na een minuut weer enig zicht in de ogen te hebben. Ondertussen hopend dat je op het fietspad blijft en de weg geen scherpe bocht maakt, de richting van de bocht maakt dan niet uit.

Verder geen geklaag, dankzij het fraaie weer met redelijk aangename temperaturen en weinig tot geen regen kan er ’s avonds gewoon worden gefietst en komt deze 55-plusser aan zijn beweging.

Met aan het einde van dit bericht wat sfeerafbeeldingen, waarbij het duidelijk welke afbeeldingen overdag zijn genomen.

pezen in de polder

Sta je op de brug een foto te maken van de omstandigheden bij zonsopgang, hoor je aan de andere kant het geluid van zwanen die ‘opstijgen’ uit het water. Dat ze dan vlak voor je naar rechts draaien en je het geluk hebt er een foto van te kunnen maken:
pezen in de polder

Eindelooos asfalt in de polder:
pezen in de polder

Sinds kort: een ‘tunnetje’ voor fietsers bij de Hertenkop. Ideaal voor een Strava-segment:
pezen in de polder

De eerste keer dat ik in het donker ging fietsen was er nog een streepje zonsondergang te zien:
pezen in de polder

Best wel groene herfstkleuren in Den Treek:
pezen in de polder

Maak je op een ochtend een foto van de zonsopgang (rechts), blijk je een paar weken daarvoor op dezelfde plek een bijna gelijke foto te hebben genomen (links). Lekker origineel dus. 15 seconden na het maken van de rechter foto kwamen de zwanen voorbij gevlogen (zie hier boven):

Kortom, nu de trainingen voornamelijk in het donker plaats zullen vinden is er een nieuwe variant op ‘ploeteren in de polder’ of ‘raggen in de regio’, namelijk ‘dampen in het duister/donker’

P.S.: op basis van deze blog had ik natuurlijk moeten aangeven dat al die trainingskilometers niet mogelijk zijn zonder de sportvoeding van Sanas. Maar hee, dat bewaar ik wel voor een volgende keer.

Geplaatst in Amersfoort, bewegen | Tags: , , , ,

Pakket sportvoeding van Sanas

Een tijdje geleden was er een actie waarbij je moest voorspellen welke eindtijd Evert Scheltinga zou behalen bij de triatlon van Almere, of Challenge Almere Amsterdam omdat dat kennelijk flitsender overkomt. Geloof het of niet, Evert hield zich redelijk goed aan mijn voorspelde eindtijd en zo werd ik de winnaar van een pakket sportvoeding van Sanas, met als resultaat dat er onlangs een pakket werd afgeleverd met energierepen, gels, fruitbars, magnesiumpillen, energy fruit en een bus eiwitpoeder.

Sanas sportvoeding
(voor de volledigheid: de bus eiwitpoeder staat niet op de foto, daar heeft iemand anders plezier van)

Sanas sportvoeding
De vraag is hoe je dat vervolgens op een fatsoenlijke wijze onder de aandacht gaat brengen. Onder het motto ‘beter goed gejat dan slecht verzonnen‘ dacht ik aan de situatie eind vorig jaar/begin dit jaar bij het grootste hardloopmagazine van Nederland, Runner’s World. Het leek er destijds op alsof men was gehackt door Vifit: bij elk onlineartikel had je de indruk dat het sportvoedingmerk er iets mee te maken had: de banners vlogen je om de oren en als je sommige artikelen moest geloven dan zou je geen lang sportleven hebben als je geen gebruik zou maken van de aangeprezen producten. Ook het magazine bevatte voldoende advertenties/advertorials, waardoor het bijna in de kliko met reklamedrukwerk verdween. Voor nadere uitleg over hoe en wat, lees dit artikel

Zoiets moet ik ook doen, dus de komende periode kan je op deze blog de volgende zaken tegen komen:

  • hoe het hardlopen beter ging na gebruik van magnesiumpillen van Sanas;
  • dat ik ’s morgens zonder ontbijt op de fiets toch kilometers kan knallen in de polder;
  • hoe ik onderweg bij energietekort snel weer actief ben dankzij de gels;
  • hoe het plezier in hardlopen weer heb terug gevonden;
  • hoe ik bij wedstrijden vooraf op een eenvoudige manier mijn energievoorraad op peil houd;
  • en dat ik na afloop geen slap gevoel meer heb, dankzij de herstelproducten van Sanas;
  • artikelen die uit meer banners lijken te bestaan dan uit informatie;
  • enz, enz;

Heb ik al aangegeven dat bovenstaande opsomming te maken heeft met de sportvoeding van Sanas? Nee? Bij deze dus.

Kortom, wie van gesponsorde artikelen houdt die moet zeker de komende periode berichten op deze blog in de gaten houden. En wie daar niet van houdt ook, want jullie kennen mij zo langzamerhand wel.

Dan volgt de onvermijdelijke vraag “heb je al een eerste indruk?” Ja, maar daarvoor moet je wachten tot de review die binnenkort volgt. Ik weet het, er zijn ‘influencers’ die na ontvangst van een pakket direct schrijven hoe/lekker/nuttig bepaalde zaken zijn, maar daarvoor moet ik jullie teleurstellen: zo werkt het hier niet.

Kortom, dat wordt Sanas voor en Sanas achter.

Sanas sportvoeding

Geplaatst in Algemeen, Diversen, Review | Tags: , , , | 3 reacties