Lachwekkende (of toch nuttige) accessoires

hardlooponzin

Hardlopen is in principe heel simpel. Wees eerlijk, meer dan een shirt, broek en goede hardloopschoenen heb je niet nodig en dan heb ik het verder niet over de enorme keuze in merken, materialen, kleurstellingen en onder- tussen- en bovenkleding (de zogenaamde laagjes). Om de outfit een beetje af te maken kan er ook wel een pet/muts (of nog erger een buff) dan wel zonnebril bij en voor de trailrunners een rugzak. Oké, een klokje om de pols om bij te houden hoe je lang je bezig bent (geweest) is ook wel nuttig, laten we er dan ook van uitgaan dat het horloge gebruik maakt van gps.

Vervolgens is het ‘gewoon’ hardlopen.

Maar … soms kom je zaken tegen die ‘handig’ zijn. Handig, maar dan wel met aanhalingstekens er omheen. Daarmee komt de humor keihard de hardloopwereld in. Denk bijvoorbeeld aan de ‘vingerbel‘ die een paar jaar geleden opdook. Alleen al het idee leverde lachsalvo’s op onder de hardlopers. Helemaal hilarisch werd het toen daar nog ook nog serieus aandacht aan werd besteed.

Ook zo’n zogenaamd handige, maar die in de praktijk wel tot meewarige blikken heeft geleid: startnummermagneten. Alleen nuttig voor hardlopers die bang zijn voor minuscule gaatjes in hun loopkleding.

Zo zijn er vast meer voorbeelden van volstrekt (of minder volstrekt) nutteloze accessoires dan wel gadgets (hoor ik daar iemand zeggen dat gadgets sowieso nutteloos zijn?) en zal iedereen wel één of meer voorbeelden kunnen noemen.

Het meest hilarische, en dus nutteloze, dat ik ben tegen gekomen zijn deze … ehhh … nou ja kijk zelf maar. Idioterie van de bovenste plank, maar het levert in ieder geval wel een lach op. Net zoals de rest van de producten die men op die site verkoopt, die overigens niets met hardlopen te maken hebben (vooral deze levert een schaterlach op als je iets buiten de lijntjes denkt).

Tot zover een bericht in de categorie “lekker belangrijk“, nu weer tijd voor het serieuze werk: hardlopen!

Advertenties
Geplaatst in Overig, Diversen, Humor, Hardlopen, Triathlon | Tags: , ,

Halve van Hoogland 2017 vanaf de zijkant

Zondag 17 september werd de Halve van Hoogland georganiseerd. In tegenstelling tot de dagen voorafgaand aan het evenement was het op de dag zelf bijna ideaal om hard te lopen. De regen en (harde) wind van de voorgaande week waren verdwenen, daarvoor in de plaats was het bijna windstil (hoewel er in de polder vast wel enige wind geweest zal zijn), scheen de zon en was de temperatuur in de schaduw ruim onder de 20 graden. Vanaf de zijkant leken de omstandigheden zodanig gunstig dat het wel pr’s zou moeten gaan regenen.

Veel hardlopers zag ik voorbij komen, heel veel zelfs en dat kan als positief worden bestempeld. Geteld heb ik het niet, maar toch waren er dit jaar ongeveer 100 deelnemers minder dan vorig jaar, althans volgens de organisatie en wie twijfelt daar dan aan. Apart, want als je ziet hoeveel er wekelijks in Amersfoort/Hoogland wordt hardgelopen zou je een recordaantal deelnemers verwachten. Uiteraard snoept ‘dat andere’ evenement deelnemers weg en wellicht dat er genoeg hipsterlopers zijn die alleen trainen en geen zin hebben in een rood hoofd (en zweet) tijdens een wedstrijd.

Al met al kan deze editie weer als geslaagd worden beoordeeld met op elke afstand duidelijke winnaars. Wat betreft de eerder genoemde pr’s, bekijk daarvoor de uitslagenpagina. Bij de halve marathon was overigens sprake van een ouderwetse situatie dat een loper er als een haas vandoor ging. Bij het 2,5 kilometerpunt had deze loper een grote voorsprong (geklokt op ruim 20 seconden), maar was toen al zichtbaar dat hij dat niet ging volhouden. Klopt ook wel, want bij terugkomst was hij in geen velden of wegen te bekennen.

Voor overige actiefoto’s verwijs ik naar andere sites, waaronder die van de organisatie. Ik beperk mij tot een enkele sfeerfoto, al dan niet voorzien van een filter:

Halve van Hoogland 2017
Halve van Hoogland 2017
Halve van Hoogland 2017
Halve van Hoogland 2017
Halve van Hoogland 2017
Sfeertrommelaars. De variatie in hun repertoire was net zo groot als de keuze in schooluniformen in Noord-Korea. Leuk voor de lopers die dat hooguit een paar seconden aanhoren, als je dat 3 uur lang moet ondergaan krijg je de neiging om Kim Jong-un te vragen hen een keer uit te nodigen.
Halve van Hoogland 2017
Halve van Hoogland 2017
Vooruit, toch nog wat deelnemers. Hier de overduidelijk snelste loper op de halve marathon, Casper Koelma.
Halve van Hoogland 2017
De achtervolgers, waarbij Rik de flexibiliteit van zijn enkel test.
Halve van Hoogland 2017
Omdat de winnaar van de 5km, Rik Goethals, zo’n fraaie loophouding heeft laat ik hem zien. Voor de volledigheid dan ook maar de winnares op de 5 km, Madelief Kok.

Tenslotte nog dit: volgens de site en het logo was het de 39e Kok Wooncenter Halve van Hoogland. Als je dat leest denk je dat het de 39-ste editie is van de Halve van Hoogland met Kok Wooncenter als sponsor. Ja toch? Twee keer mis. Nu kan ik uit commercieel oogpunt indenken dat men de eens in de zoveel tijd wisselende sponsor in de naam vermeldt. Maar dat er dan 39e staat bij Halve van Hoogland is gewoon onjuist. Het is waar dat het de 39-ste editie van de halve marathon is, maar ooit was het de de marathon van Amersfoort, later alleen de halve van Amersfoort en toen die ter ziele dreigde te gaan is men gaan samenwerken met het Dorpsfeest Hoogland. Tot ieders tevredenheid, want de deelnemersaantallen zijn duidelijk hoger dan jaren geleden.

Volgend jaar de 40-ste editie. In het verslag in het regionale deel van het AD laat de organisatie zien over humor te beschikken dat men denkt aan een funrun met hindernissen en modder. Althans, we mogen uitgaan van humor, ja toch?

Geplaatst in Amersfoort, Atletiek/triathlon, Hardlopen | Tags: , , , , ,

Hoestsiroop: doping of energiegel?

Daro

Een groot artikel over doping in het wielrennen in de Volkskrant van zaterdag 9 september zorgde voor enige ophef. Voornamelijk dankzij de meest genoemde ‘gebruiker’, Leontien van Moorsel. Andere kranten volgden, zie o.a. het AD.

In de beschreven ‘onthullingen’ ging het voornamelijk over Epo dan wel bloedtransfusies. Met uiteraard de gebruikelijke reacties, die meestal neerkomen op ‘nooit positief getest‘. Heel vroeger was men een stuk creatiever, denk hierbij aan ‘ik heb alleen maar hoestdrank gebruikt’ tot ‘het moet in de tandpasta hebben gezeten’.

Elke dag poets ik mijn tanden, maar sneller ben ik er niet door geworden. Maar als we het over het hoestdrankexcuus hebben, gaan mijn gedachten terug naar begin jaren 90. De tijd dat ik regelmatig aan run-bike-runs meedeed. Ik meen dat het begin april was, ik was verkouden en de daarbij behorende hoestbuien werden bestreden middels hoestsiroop. Van het merk Daro en dat was geen straf: dat spul was prima te drinken en elk uur nam ik wel een slok uit de fles hoestsiroop. Op zich niks bijzonders, maar vlak voor het weekend sprak ik iemand die niet mee kon doen aan de run-bike-run van Alphen aan de Rijn. Onder het motto ‘zonde van het betaalde inschrijfgeld’ besloot ik in zijn plaats mee te doen.

Op de wedstrijddag (een zondag) lag in de provincie Utrecht een dun laagje sneeuw. Dat gaf de omstandigheden aardig weer: het was koud. Overigens was de sneeuw in Alphen aan de Rijn verdwenen en werd de wedstrijd zonder problemen afgewerkt. Wat ik nog goed weet is dat ik als de brandweer ging. Hardlopen kon ik sowieso wel, maar ook bij het fietsen vlogen de kilometers voorbij alsof het niets was. Van de verkoudheid waar ik een paar dagen daarvoor nog flink last had was niks te merken. Ik voelde mij supersterk. Dat moet de hoestdrank geweest zijn, kan niet anders. Het is meer dan 20 jaar geleden, dus ik durf dat nu wel toe te geven. Dankzij verjaring zal ik mijn plek niet meer kwijtraken.

De vraag is natuurlijk of de hoestdrank wel doping was. Althans, in de klassieke betekenis van het woord. Ik denk eerder dat het lag aan het suikergehalte van de hoestdrank. Zonder de bijsluiter te lezen is voor iedereen wel duidelijk dat de hoestsiroop van Daro eigenlijk een soort ingedikte superfrisdrank is. Met een beetje fantasie kan je stellen dat hoestsiroop eerder een voorloper was van de energiegels. Beter gezegd: energiegels lijken een ingedikte versie van de hoestsiroop, maar dan met een andere smaak.

Waarbij opgemerkt dat de hoestsiroop goedkoper lijkt dan losse gels. Ben benieuwd wanneer de eerste bidons met hoestsiroop bij wedstrijden gesignaleerd zullen worden. Of wanneer Daro het assortiment uitbreidt naar sportsiroop. Bij deze alvast mijn excuses voor eventuele lege schappen met Daro hoestsiroop.

Geplaatst in Algemeen, bewegen, Hardlopen, Run BIke Run, Sport | Tags: , ,

Keistadtriathlon 2017 vanaf de zijkant

Schitterende omstandigheden bij de Keistadtriathlon, zondag 3 september. Niet alleen de weersomstandigheden waren bijna perfect, ook de locatie is prachtig. Zwemmen in de Eem tussen de aangemeerde schepen, een fietsparcours door de polder ten westen van Amersfoort waar men op de grote plaat kon knallen (met hooguit aan het einde wellicht wat lastige stukken) en een loopronde langs de haven, door het groen en een stukje historisch Amersfoort. Met daarbij een organisatie die staat als een huis, althans bekeken vanaf de zijkant.

Zelf deed ik niet mee (iets met maandenlange last van de kuit. Vooruit, ook geen racefiets hoewel ik met mijn atb geen heel slecht figuur zou hebben geslagen) en heb vanaf de kant genoten. Genoten van de actie van alle deelnemers, genoten van het gemak waarin de actie zich leek af te spelen (dan heb ik het over de omgeving van de wisselzone) en waarbij je je vermaakt met de deelnemers. Ik heb ze allemaal gezien: triatleten in wetsuit en triatlonpak, deelnemers tijdens het zwemmen in alleen zwembroek of badpak, strakke/snelle tijdritfietsen, gewone racefietsen, stads-/schoolfietsen, hardlopers met raceschoenen, maar ook (vooral veel) met stevige trainingsschoenen. Gezien: de eerste zwemmer die uit het water komt terwijl de laatste zwemmer net over één-derde van het zwemparcours is. Of dat de snelleren al aan het lopen zijn terwijl sommige deelnemers nog niet op de helft van het fietsparcours zijn. En uiteraard bij het hardlopen enorme verschillen in loopstijl, waarbij kramp ook vaak de oorzaak was van tijdelijk wandelen.

Verder geen of weinig wanklanken gehoord over het evenement zelf. Hooguit dat je op locaties waar het parcours het overige verkeer kruist je je verbaast waarom sommige mensen zo moeilijk doen als men niet verder mag of als men wordt gevraagd een paar meter om te lopen/fietsen.

Nu ik deze tweede editie heb gezien heb ik nog meer zin om aan de Keistadtriathlon mee te doen. Kortom, volgend jaar zou het er van moeten komen. De eerste zondag in september 2018 staat al genoteerd in mijn agenda. In het lokale katern van het AD staat een redelijk groot verslag zonder storende fouten en dat op zich mag ook wel eens worden vermeld.

Omdat beelden meer zeggen dan woorden volgt hieronder een impressie in 24 beelden.

Keistadtriathlon 2017

Zelfs de trein stond stil tijdens de briefing van de eerste serie.

Keistadtriathlon 2017

De veiligheid bij het zwemonderdeel was heel goed geregeld.

Keistadtriathlon 2017

Zwemonderdeel.

Keistadtriathlon 2017

Huiskamervraag: zoek de derde zwemslag, naast de borstcrawl en de schoolslag.

Keistadtriathlon 2017

Zwemmen.

Keistadtriathlon 2017

Na het zwemmen volgt de trap.

Keistadtriathlon 2017

Op naar de wisselzone.

Keistadtriathlon 2017

Nieuw en snel versus oud met de handels op de stang. We hebben het hier over de fietsen.

Keistadtriathlon 2017

Strakke fietsactie.

Keistadtriathlon 2017

Drie keer fietsactie.

Keistadtriathlon 2017

Geen racefiets? Dan doe je mee op de atb.

Keistadtriathlon 2017

Helemaal top: gewoon meedoen op de schoolfiets.

Keistadtriathlon 2017

Wie zoet is mag doorgaan, wie stout is moet naar het schavot.

Keistadtriathlon 2017

Wisselzone.

Keistadtriathlon 2017

De vertegenwoordiger van On-Running deed ook mee en had zijn voorraad schoenen meegenomen.

Keistadtriathlon 2017

Niks te klagen over de verzorging na afloop.

Keistadtriathlon 2017

Behalve herrie (muziek) zie ik de toegevoegde waarde van dit merk niet bij een triatlon. Positief punt: deze wagen had geen lekke band.

Keistadtriathlon 2017

Iemand was bang voor vieze of koude voeten.

Keistadtriathlon 2017

Soort van ‘lopen over het water’.

Keistadtriathlon 2017

Voor het looponderdeel moest men naar de andere kant van de Eem.

Keistadtriathlon 2017

Mooi deel van het loopparcours, langs het groen.

Keistadtriathlon 2017

Mooie opkomst.

Keistadtriathlon 2017

Hardlopen langs historisch deel Amersfoort.

Keistadtriathlon 2017

Niet alleen fietsers op het parcours.

Geplaatst in Amersfoort, Atletiek/triathlon, Triathlon | Tags: , , , , ,

Hardloopevenementen in september 2017 in Amersfoort en omstreken

Loopagenda Amersfoort september 2017

Voor hardlopers dan wel triatleten is er in september een aantal fraaie evenementen in Amersfoort en directe omgeving.

Zondag 3 september wordt de keistadtriathlon gehouden, een heuse stadstriatlon. Amersfoort staat bekend om de fraaie Koppelpoort, vlak daarbij is de wisselzone (parc-fermee) en vindt de zwemstart plaats. Twee afstanden, te weten de achtste en de kwart triatlon, staan op het programma. Een fietsronde van ongeveer 10 kilometer en looprondes van 2.5 kilometer zorgen er voor dat toeschouwers de ware helden diverse keren voorbij kunnen zien komen. Met 500 deelnemers kan deze editie nu al als succesvol worden bestempeld.
Inschrijven is niet meer mogelijk, maar kijken kan altijd. Als we het toch over een sportkijktip hebben, dan is dit er één.

Twee weken later vindt het andere grote evenement plaats, de Halve van Hoogland. Op zondag 17 september kan men naast de halve marathon ook kiezen uit 5 en 10 kilometer. Vroeger was er altijd wel wat met dit evenement (destijds ook bekend onder de naam Halve marathon van Amersfoort), tegenwoordig heeft men de zaak goed op de rails.
17 september hoor ik jullie al zeggen, dat is hetzelfde weekend als de ‘Dam tot Dam loop’. Klopt, maar hier betaal je èn minder èn kan je 5 kilometer meer lopen èn is het minder druk. Kortom, allemaal redenen om te kiezen voor de Halve van Hoogland.

Tussendoor kan men op woensdagavond 6 september terecht bij de Hulckesteijnloop. Daar heeft men de keuze uit zowel 5 als 10 kilometer, zoals bij bijna elk evenement, maar ook een 15 kilometer. Een prima ‘laatste test’ voor de Halve van Hoogland (vooruit, of voor Dam tot Dam). De organisator is in ieder geval vrij fanatiek, want bij bijna elke reactie op loopevenementen in de regio Amersfoort geeft hij aan dat er ook een Hulckesteijnloop is. Ik zou zeggen: doe mee en kijk of zijn gedram het waard is.

Voor lopers die er van houden in teamverband bezig te zijn is er eind september de Utrechtse Heuvelrugestafette, waarbij een team van 10 personen een afstand van 100 kilometer moet afleggen. De snelle, en ook de langzame, rekenaar ziet als snel wat de gemiddelde afstand is die elke loper moet afleggen. Voor lopers die een uitdaging zoeken zorgt een zin op de site al voor wat extra spanning (ahum): ‘Dit jaar heeft de 10e editie een aanzienlijk gewijzigd parcours ‘. Meedoen is simpel: zoek 9 medelopers, minimaal één fiets en wat vervoer. Plus uiteraard wat centen als inschrijfgeld.

Als laatste noem ik de maandelijkse Parkrun, dit keer in Birkhoven. Op dezelfde dag als de keistadtriathlon, maar dat zal waarschijnlijk geen grote invloed hebben op het aantal deelnemers. Er is een klok zodat men de eigen tijd kan registreren en, ook niet onbelangrijk, het is gratis.

Kortom, ook in september is er voor hardlopers genoeg te kiezen om ergens aan de start te verschijnen.

Geplaatst in Amersfoort, Amersfoort en omstreken, Atletiek/triathlon, Hardlopen, Triathlon | Tags: , , , , , , , , , ,

Emiclaerloop 2017 vanaf de zijkant

Emiclaerloop 2017

Om wat extra spanning te creëren had de organisatie van de Emiclaerloop een half uur voor de start enkele onweersklappen geregeld. Spanning die nodig is omdat het parcours van de Emiclaerloop gewoon ruk is niet al te uitdagend is. Zoals zo mooi in het AD staat vermeld “volgens insiders is dit een lastig buitenloopje vanwege alle stoepjes en bochtjes“. Dat is dus het algemene gevoel over het parcours en dat heeft te maken met het gedeelte in de buurt van start/finish, het middendeel waarbij men over het veld en langs het bos loopt is prima.

Terugkomend op het onweer: wees eerlijk, er zijn weinig hardlopers die met plezier in het onweer gaan hardlopen. Zeker niet omdat een deel van het parcours over een open veld gaat. Uiteindelijk bleef het onweer beperkt tot enkele klappen op afstand en kon het evenement om half 8 van start.

In frisse regen liepen ruim 300 deelnemers één of meer rondjes van 2.5 kilometer. De regenachtige omstandigheden waren beter dan de avonden er voor, toen de temperatuur hoger was en men dankzij de benauwdheid flink wat vocht verloor. Opvallend was dat het evenement wordt georganiseerd door de blauwen, terwijl het, zeker in de kop van de wedstrijd, barstte van de oranje lopers. Wat dat betreft is de animo van Altis beduidend hoger dan die van AV Triathlon waarbij je je afvraagt of de lange afstandwedstrijdgroep van AV Triathlon nog bestaat (nu was er slechts één deelnemer uit die groep).

Kort over de wedstrijd: de eerste rondes liepen de snelle 5 kilometerlopers voorop, toen die eenmaal waren gefinisht bleven de diehards van de 10 kilometer over. Waarbij Altismaster Rik de laatste twee rondes met een schaduw liep en zoals wel vaker was de schaduw de laatste meters sneller. Bij de vrouwen was het verschil groter, maar leek het er op dat de nummer twee aan het einde meer over had dan de winnares.

Los van het feit dat het parcours als niet ideaal bekend staat en dat de weersomstandigheden niet optimaal waren, was de opkomst goed te noemen. Daarnaast is het uiteraard een prima mogelijkheid om te testen hoe het er na de vakantie met de conditie voorstaat, zeker als men in het achterhoofd houdt dat de komende maand mooie en bekende evenementen op de agenda staan, zoals Dam-tot-Dam, Halve van Hoogland en de Singelloop (Utrecht).

Helaas haperde de tijdsregistratie waardoor er van niemand officiële tijden bekend zijn. Dat, gecombineerd met de regenachtige omstandigheden, leverde vervolgens een prachtige slotzin op in het AD: ‘Alle tijden vielen hierdoor in het water‘. Beste AD, promotie voor die auteur!

Tenslotte nog enkele actiefoto’s, waarbij opgemerkt dat de meeste foto’s door de regen en schemering minder fraai zijn geworden. Denk hierbij aan ‘wazige’ hardlopers en dan bedoel ik geen hardlopers die onder invloed hardlopen of die er niet helemaal met hun gedachten bij zijn.
Kortom, we moeten het doen met onderstaande foto’s met van boven naar beneden: nummers twee (Rik) en winnaar (horzel) bij de mannen, nummer drie Jeroen, nummer 1 bij de vrouwen Milou, nummer 2 bij de vrouwen Kim, veruit de snelste man maar die liep de 5 kilometer, een vol parcours dankzij de fraaie opkomst.

Emiclaerloop 2017

Emiclaerloop 2017

Emiclaerloop 2017

Emiclaerloop 2017

Emiclaerloop 2017

Emiclaerloop 2017

Geplaatst in Amersfoort, Atletiek/triathlon, Hardlopen | Tags: , , , , , , , | 1 reactie

Interview in de A t/m Z Gazet

A t/m Z Gazet

De A t/m Z Gazet hier, mogen we wat vragen stellen?
Zoooo, dat is een tijd geleden. Dat jullie mij nog weten te vinden.

Begin september hebben we een hardloopspecial met daarin wat achtergrondverhalen. In het verleden hebben we al eerder contact gehad, vandaar dat we aan jouw dachten.
Dat is mooi. Kom maar op met de vragen.

Waar sta je de komende tijd aan de start nu het hardloopseizoen weer begint?
Nou, dan beginnen we meteen met een dikke tegenvaller. Zoals het er nu voorstaat is de kans niet al te groot dat ik ergens aan de start zal verschijnen. Om jullie vervolgvraag voor te zijn, dat heeft te maken met het feit dat mijn linkerkuit nogal snel problemen geeft.

Dat lijkt mij vervelend
Dat is voorzichtig uitgedrukt. Het is simpel: als ik veel kilometers maak of in een wat hoger tempo hardloop dat is de kans groot dat ik last krijg van de kuit. Dus momenteel loop ik èn geen grote afstanden èn in een laag tempo. Ik wist niet dat ik zo langzaam kon lopen. Dan is het ook nog eens zo dat ik last krijg na drie soms vier dagen achter elkaar hardlopen. Waarbij opgemerkt dat het wel de goede kant op lijkt te gaan. Fanatiek als ik ben zoek ik in dergelijke situaties via de loopkalenders al snel weer evenementen. Waarbij ik dan meestal tijdens het zoeken al een pijnscheut in de kuit voel. Kortom, alleen daarom kijk ik niet verder vooruit dan twee weken.

Aquajoggen als alternatief?
Zeg, leven jullie nog in het stenen tijdperk of zo? Het alternatief bestaat uit fietsen. Niet dat dat ideaal is, maar ik ben in ieder geval in beweging. Dat fietsen hip is blijkt wel uit het feit dat ik tegenwoordig heel veel fietsers tegenkom, want ik neem niet aan dat die allemaal geblesseerd zijn, dus niet dat het veel gemankeerde hardlopers zijn die zo nodig ook moeten fietsen. Over stenen tijdperk gesproken, het valt mij op dat er genoeg fietsers zijn die zonder helm fietsen. Die sporen toch niet?

Nu je het toch over fietsen hebt, als wij de berichten mogen lezen zijn de meeste racefietsers toch asociaal bezig?
Ho ho, nu overdrijf je enorm. Uiteraard zijn er asociale wielrenners, maar dat heb je bij hardlopen ook. En ook bij voetbal, hockey en tennis. Kortom, dat komt overal voor. Maar als je het daarover wilt hebben, dan kan ik ook wel even de tijd ‘vollullen’ over wat ik op de fiets mee maak met automobilisten, scooterrijders, wandelaars, hardlopers etc dat bij mij tot hartkloppingen leidt. Het is dat ik geen camera bij mij heb tijdens het fietsen, anders had ik een flinke hit op Youtube.

Oei, we hebben een gevoelig onderwerp te pakken.
Valt wel mee hoor, maar kennelijk schrijft het lekker weg over asociale fietsers. Waar ik mij wel op betrap is dat ik meer uitkijk naar de de nieuwe Bicyling dan naar de nieuwe Runner’s World. Wellicht niet zo vreemd als je mijn review van dat blad voor de geest kan halen (die kan men hier lezen, red.). Wees gerust, hardlopen en dan vooral het zelf doen, blijft mijn tweede sportliefde. Hoe minder ik geblesseerd zal zijn hoe meer ik zal hardlopen, ga daar maar van uit.

Hardlopen tweede sportliefde, wat is dan de eerste sportliefde?
Voetbal. Om zelf te doen prachtig, maar niet als vijftigplusser. Om te kijken is het ook leuk, los van al dat vervelende gedrag. En ja, ik kop hem vast in: het is momenteel als Ajax-fan niet de meest vrolijke voetbaltijd. Maar geloof mij, het zal snel beter gaan. En over eerste dan wel tweede sportliefde: eigenlijk is triatlon, zonder ‘h’ dus, net iets leuker dan hardlopen. Maar ja, dat zwemmen nietwaar. En dan heb ik ook nog eens het probleem dat ik geen opbergruimte heb voor een racefiets, anders had ik al lang mee gedaan aan triatlons. Dan ben ik geen onderdeel van de huidige triatlonhype, want 30 jaar geleden deed ik al regelmatig mee aan kwart- en achtste triathlons. Toen nog met een ‘h’, heh heh. Overigens, als iemand toevallig een racefiets voor drie dagen beschikbaar had gesteld, dan had ik graag met de Keistadtriathlon meegedaan, want eerlijk is eerlijk, niks is mooier of leuker dan meedoen met een evenement bij jouw woonplaats.

Jaja, daar geloven wij niks van met dat kuitprobleem in ons achterhoofd.
Klopt, maar voor deze triatlon durf ik het risico wel te lopen. Beetje “sportin’ on the edge“. Niet verstandig ik weet het. Maar ach, de hardloopwereld lijkt uit zoveel brave personen te bestaan dat een beetje reuring wat leven in de brouwerij brengt. Weet je, laatst kwam ik, via via, een soort Khalid Choukoud situatie tegen. Even het geheugen opfrissen: Choukoud werd ooit geïnterviewd in kleding van merk A terwijl hij werd gesponsord door merk B. Dat leverde toen een rel op. Zoiets, wel uiteraard op kleiner niveau, kwam ik tegen bij een Frontrunner. Allemaal strak in de kleding en met schoenen van Asics, maar tijdens een wedstrijd op schoenen van een bekend Amerikaans merk. Simpelweg omdat die schoenen een betere grip bieden. Kijk, dan glimlach ik toch eens flink. Bij nader inzien vraag ik mij af of het vermeld moet worden, want dat levert mij vast wel weer gezeik op. Hoewel dat in deze situatie een vervolgblog zal opleveren.

Genoeg over anderen, heb je nog aanbevelingen?
Zeker, denk aan de Keistadtriathlon. Zwemmen in de haven van Amersfoort, fietsen door de polder en een stukje hardlopen in de stad, volgens mij krijg je het niet snel fraaier. Maar wellicht dat de krant later uitkomt. Dan kan ik de Halve van Hoogland nog noemen. Voor de rest twee aanraders die binnenkort plaatsvinden, te weten de Bosmarathon in Soest en de Vlasakkerloop in Amersfoort-Birkhoven.

Dank voor het interview en succes met trainen.
Dank je wel. O ja, krijg ik straks nog wel een exemplaar van de A t/m Z Gazet? Is voor mijn plakboek.

Plakboek? In welke eeuw leef jij? Je kan een digitale versie van het interview krijgen!
Wat jij wilt.

 

Bovenstaand ‘interview’ verschijnt, al dan niet bewerkt, begin september in de hardloopspecial van de A t/m Z Gazet.

ĺ

Geplaatst in Algemeen, Amersfoort, Amersfoort en omstreken, Atletiek/triathlon, Blessure, Triathlon | Tags: , ,