Pezen in de polder (6)

Hoe zat het de afgelopen weken op trainingsgebied? Niet echt bijzonder: er werden voornamelijk fietskilometers gemaakt en sporadisch wat hardloopkilometers. In het weekend van 22/23 september was het regelmatig beheurlijk vochtig en dat is voor deze goed-weer-fietser niet aantrekkelijk. Geloof het of niet, de 4 dagen dat het regelmatig regende fietste ik steeds droog. De vrijdag ruilde ik de regen in voor storm in de polder (met als gevolg een krachttermentraining krachttraining in de polder van Hoogland-West), de andere drie dagen was ik steeds voor de regen binnen, waarbij op zondag de druppels vielen toen ik net 26 seconden thuis was. Over planning gesproken. Wat dat betreft is het duidelijk: fiets met mij en je bent net voor de regen binnen.

Meer te melden? Hooguit die keer dat ik een rondje Hoogland-West – polder – Bunschoten knalde, ik iets buiten Bunschoten twee fietsers groette die mij uiterst vriendelijk toeknikten en ik 30 seconden later werd tegengehouden door een verkeersregelaar. Wegwerkzaamheden (en weg record), waarbij ik kennelijk om 10 over 7 de eerste was die richting Amersfoort niet meer door mocht fietsen. Wel kreeg ik het aanbod om met ‘het busje’ mee te rijden om 2 kilometer verder weer op eigen kracht verder te gaan. Laat maar, ik keerde om buffelde via een andere weg naar huis.
Eenmaal thuis zocht ik de werkzaamheden op er was inderdaad aangekondigd dat er vanaf 8 uur ’s avonds een afsluiting zou zijn. Kennelijk hanteren ze een ruime marge bij het afsluiten van de weg.

Verder opvallend: de hoeveelheid eikels op de weg. Daarmee bedoel ik de vruchten van de eik. Soms is het oppassen om niet in een bocht onderuit te gaan over de aanwezige eikels. Voor de rest zeg ik maar zo: “beter eikels op de weg dan op het werk“.

Hardlopen deed ik niet of nauwelijks, dat zal vanzelf meer worden nu het ’s avonds steeds vroeger donker is en de omstandigheden minder fietsvriendelijk worden. Uitgaande van onderstaande 4 rekkingsoefeningen moet het met het hardlopen wel goed komen:

Sporten zonder blessures

Tenslotte, zoals bekend, aan het einde enkele omgevingsfoto’s om aan te geven hoe fraai het in Amersfoort en omstreken is:

Wordt vervolgd.

Advertenties
Geplaatst in Amersfoort, bewegen | Tags: , , , , , ,

Hardloopevenementen in oktober 2018 in Amersfoort en omstreken

In het kader van “promoot de loopsport in Amersfoort en omgeving” volgt hieronder het maandelijkse overzicht. Deze oktobereditie doe ik op een net iets andere manier: de ronkende teksten zijn van de site van de evenementen gehaald. Niet zozeer uit gemakzucht, meer om aan te geven in hoeverre men op de site het eigen evenement promoot.

Zaterdag 13 oktober kan men terecht in Nijkerk bij de Arkervaartloop. “Een recreatieve loop vanuit het centrum van Nijkerk langs de Arkervaart […] Deelnemers lopen langs de Arkervaart richting Randmeren. De 10 km loopt ook een stuk over de dijk richting Stoomgemaal.”
De loper heeft keuze uit twee afstanden: de welbekende 5 en 10 kilometer. Voor de rest geeft men aan dat wheelers van harte welkom zijn. Waarvan akte.

De dag daarna vindt de hoog gewaardeerde Bosmarathon plaats in de prachtige omgeving van Soest. “Op zondag 14 oktober is iedereen van harte welkom bij de ‘Groenste Marathon van Nederland’. AV Pijnenburg in Soest opent haar poorten voor jong én oud. We hebben maar liefst elf afstanden van 1,3 tot de ‘halve’ en de ‘hele’ marathon. Kies een afstand uit en kom lekker lopen door het mooie bosgebied van Soest!”
De te kiezen, en te lopen, afstanden: 5.12 km (let vooral op die 120 meter extra), 10.5, 21, 31.5 en 42,2 kilometer.

De laatste zondag, 28 oktober, kan men wederom in het bos of de omgeving van het bos hardlopen, dit keer in Amersfoort bij de Vlasakkerloop. “[…] De 10 km gaat over 1 ronde door bos Birkhoven – in beheer bij het Utrechts Landschap – en een stukje van de Korte Duinen en bevat een gevarieerd landschap, slingerend door deze natuurgebieden. De 10 km is op 200 meter na geheel onverhard. Dit geldt ook voor de 5 km met een mooi parcours door bos Birkhoven. […] De Keskin 10 Mijl blijft het hoogtepunt van de Vlasakkerloop. […] De 10 Mijl met zijn geaccidenteerde terrein kan worden gezien als een mooie voorbereiding voor andere hersftlopen.”
De afstanden? Uiteraard de 5 en 10, die men echt over-al kan hardlopen en 10 Engelse mijl (16.1 kilometer).

Tenslotte de vaste prik op de eerste zondag van de maand: de parkrun, dit keer in Nimmerdor.

Kortom, deze maand is er voldoende keuze, in tegenstelling tot november (dat verklap ik nu al vast) en voor ieder die aan één of meer evenementen deelneemt: veel plezier en succes.

Geplaatst in Amersfoort, Amersfoort en omstreken, Atletiek/triathlon, Hardlopen | Tags: , , , , ,

Pezen in de polder (5)

Dat de dagen ‘korter’ worden is duidelijk te merken. Kon je tot voor kort nog rustig om 7 uur ’s avonds de polder in om een rondje te rijden, nu kan dat nog steeds maar moet je ofwel een enorm hoog tempo aanhouden om voor donker thuis te zijn ofwel de ronde fors inkorten ofwel met verlichting gaan fietsen. Voor mij komt het er op neer dat er minder door-de-weeks gefietst zal worden. Dan maar weer het lopen voorzichtig proberen op te pakken.

Over hardlopen gesproken: 16 september was een bijzondere dag voor hardloopliefhebbers. ’s Morgens was er een rappe man die tussen neus en lippen door een wereldrecord op de marathon liep, althans zo leek het, later op de dag kwam de Halve van Hoogland zo goed als langs het huis. Na het bekijken van beide evenementen had ik zin om zelf te lopen. Voor sommige hardlopers vast herkenbaar: ook al heb je eerder op de dag al gesport, op een bepaald moment wil je die dag nog een keer hardlopen. Verstandig als ik ben (ahum) bewaarde ik dat pas tot de dinsdag er na. Die dinsdag ging het hardlopen op zich niet eens zo beroerd, helaas was mijn linkerenkel de dag daarna licht gevoelig. Lastig/vervelend/hoort er bij/om gek van te worden/ach het is tenminste geen botrot *)

Wat betreft het fietsen, dat deed ik genoeg de afgelopen weken. Wat viel zoal op: dat je bij kruispunt ‘de Hertenkop‘ elke keer wordt verrast hoe de weg dan wel fietspad er weer bij ligt. Dit dankzij wegwerkzaamheden met bijbehorende lange wachttijden voor de verkeerslichten als gevolg. Uiteraard zou ik zeggen.
Ook wel bekend onder de fietsers: het lijkt windstil, je rijdt in een lekker tempo zonder al teveel moeite, je merkt duidelijk dat de vele fietskilometers zich uitbetalen. Tot het moment dat je na een paar bochten het gevoel hebt dat de rem aanloop. Niks windstil, er staat dan toch meer wind dan je dacht en dat verklaart ook meteen waarom het in het begin zo lekker ging.

Ook gezien de afgelopen week: een racefietser met een ouderwetsche worstenhelm op zijn hoofd. Ik weet niet wat de belangrijkste reden was dat ik van mijn fiets viel: verbazing of het lachen.

Tenslotte nog iets wat ik zondag 16 september op de vroege ochtend tegenkwam: een berg zooi in de berm. Geen hooi, maar zooi. Er zal iemand vreemd hebben opgekeken toen hij op zijn bestemming aankwam en er achter kwam dat de inhoud van zijn aanhanger spoorloos was verdwenen. Best wel sneu eigenlijk, want je zal toch niet willen dat de oude laminaatvloer en de doos van de nieuwe tv zomaar in verkeerde handen terecht komen.
Zonder dollen: je bent toch een enorme paardenlul dat je jouw afval in de berm dumpt!

Gelukkig zijn er nog genoeg echt fraaie zaken in de omgeving te zien, waaronder Juul en Bernie de schavuit van Oranje:

Al met al geen echt opwindende trainingsweken, waarbij het aantal loopkilometers op de vingers van twee handen zijn te tellen. Dat moet de komende periode echt veranderen, moet de linkerkuit dan wel -enkel wel meewerken. Wordt vervolgd.

*) raad maar wat ik er zelf van vond.

Geplaatst in Algemeen, Diversen, Hardlopen | Tags: , , ,

Hardloop- en wielerpodcasts

podcasts

Het zal veel hardlopers niet zijn ontgaan, Runner’s World springt op een trein die langs komt, niet zomaar een trein, nee de trein met podcasts. Ik ga hier niet uitleggen wat een podcast is (kopiëren en plakken kunnen anderen veel beter), dat kan je hier duidelijk lezen.

Kritiek dat podcasts soms ‘slap geouwehoer’ bevatten kan ik onderschrijven, deze versie van Runner’s World valt op door het redelijk hoge tempo. Olivier Heimel praat net zo snel als hij hardloopt en houdt er met Susan Krumins (die ook best hard kan lopen) een hoog tempo in. De podcast duurt slechts 26 minuten en dat is een ideale lengte. Wat mij betreft een aanrader om te luisteren en wat opviel: er werd geen reclame gemaakt, daar waar de site en de nieuwsbrieven van Runner’s World over het algemeen gesponsord lijken door een aanbieder van een ‘herstelproduct’.

Zoals ik aangaf: een trein met podcasts. Runner’s World is niet de eerste die een hardlooppodcast aanbiedt, de mannen van Looppraat bieden al maanden hun podcasts aan. Inmiddels is men bij aflevering 7. Een aanrader om de podcasts van Looppraat te beluisteren, waarbij de lengte duidelijk langer is dan die van Runner’s World. Niks mis mee, hoewel ik soms denk ‘dat had wel iets korter gekund’ (zoals de intro bij de laatste aflevering).

Op basis van deze twee aanbieders is duidelijk dat hardlopers aan hun trekken komen bij deze Nederlandstalige podcasts en ben ik benieuwd naar de volgende edities.

Hebben we het over de trein met podcasts, dan is wat mij betreft de wagon met podcasts over trainingsvormen (denk aan Evy), recepten en andere fitgirl-onzin achter gebleven op het rangeerterrein.

Ook fietsers hebben tegenwoordig een keuze uit podcasts, zoals Cassette, de Kopgroep (tijdens de Tour de France) of In het wiel. Wat dat betreft loopt de wielerwereld voorop, niet alleen qua aantal ook qua originaliteit van de namen. Een, waarschijnlijk niet volledig, overzicht van wielerpodcasts vindt je op de site van Het is Koers.

Helaas heb ik nog geen aanbieder van een Nederlandstalige podcast over triatlon kunnen vinden. Voor alle sporten geldt dat er uiteraard wel Engelstalige dan wel Amerikaanse podcasts zijn, maar die hebben minder herkenbare onderwerpen dan wel gasten en het luisteren is meestal toch net iets minder prettig.

We kunnen stellen dat er voorlopig redelijk wat over hardlopen of fietsen valt te beluisteren. Als je slim bent dan luister je op het gemak thuis of tijdens het forenzen, maar niet als je aan het trainen bent. Zoals ieder weldenkend mens zorg je er dan voor dat je je concentreert op de weg en op de medeweggebruikers. Ja toch?

P.S.: ik ben mij bewust dat ik vast wel één of meerdere Nederlandstalige podcasts ben vergeten, daarover klagen kan men bij de hoofdredactie van deze blog.

Update: er zijn ook podcasts van Runspiration, met als kanttekening dat de geluidskwaliteit niet overhoudt. Waarbij ik mij af vraag in hoeverre die podcasts te maken hebben met het bedrijf/site van Marian Freriks

Geplaatst in afwisseling, Algemeen, Atletiek/triathlon, Hardlopen | Tags: , , , ,

Halve van Hoogland gezien vanaf de zijkant

Zondag 16 september werd de laatste editie van de Halve van Hoogland gehouden (zie ook dit bericht), zoals zo vaak onder prima omstandigheden, hoewel het wellicht vooral voor de deelnemers aan de halve net iets te warm was. Vanaf de zijkant heb ik in hartje Hoogland bijna alle hardlopers voorbij zien komen, variërend van soepel tot iets minder soepel, variërend met de meest snelle outfits tot oude/vale sportkleding en zelfs enkele deelnemers in ‘gewone’ kleding en variërend van snelle super lichte wedstrijdschoenen tot degelijke trainingsschoenen.

Van veel hardlopers heb ik foto’s gemaakt, maar omdat ik vergeten ben toestemming te vragen voor publicatie en ik geen problemen wil krijgen in verband met de AVG ben ik genoodzaakt de lopers ‘onherkenbaar’ in beeld te brengen. Dat levert dan het volgende op:

Dat ziet er niet uit, dus helaas weinig actiefoto’s. Dan maar wat foto’s van enkele opvallende zaken die ik zoal tegenkwam.

Voorlopig geen motortjes in de hardloopschoenen, dus hardlopers konden zonder problemen de polder in:
Halve van Hoogland 2018

Nette actie van de organisatie: geparkeerde auto’s werden duidelijk afgeschermd van de zwetende hardlopers:
Halve van Hoogland 2018

Benieuwd hoeveel hardlopers deze tekst hebben gezien:
Halve van Hoogland 2018

Stille getuigen van de drankpost. Overigens, voordat alle ‘groene’ lezers reageren, alles is keurig opgeruimd:
Halve van Hoogland 2018

Opvallend hoeveel mensen de aanwijzingen van de verkeershulpen in de wacht slaan. Ook deze taart in de scootmobiel kon niet wachten:
Halve van Hoogland 2018

Massaal reden, voornamelijk jeugdige, fietsers over de weg slalommend langs de deelnemers:
Halve van Hoogland 2018

Echt waar, duidelijk zichtbare hardlopers op het parcours en toch proberen veel automobilisten de weg op te draaien. En sommigen zijn vervolgens nog boos dan wel verbaasd dat men niet verder mag. Wat dat betreft gaat er ook een enorme waardering uit naar deze verkeersregelaar die geduldig en op zeer vriendelijke toon elke automobilist tegen wist te houden.
Maar toch … het is van de dolle dat er dus altijd mensen zijn die hoe dan ook door willen rijden. Want zij zitten in een auto en zij willen die kant op en zij willen voorrang. 5 minuten wachten of een stukje omrijden is teveel gevraagd. Alle lof voor de vele verkeersregelaars die er voor zorgen dat de deelnemers over een bijna verkeersvrij parcours kunnen hardlopen.
Halve van Hoogland 2018

Duidelijk in beeld: de drukte met deelnemers:
Halve van Hoogland 2018

De, in de omgeving, welbekende fotograaf Harry maakte heel veel actiefoto’s onderweg, kijk gerust op deze Facebook-post voor linkjes naar de foto’s:
Halve van Hoogland 2018

Voorlopig voor het laatst: pionnen en afzetlint:
Halve van Hoogland 2018

Namens heel veel deelnemers, zowel van vroeger als tegenwoordig, zeg ik: dank voor de vele mooie edities. De vraag na deze laatste, zeer geslaagde editie is: wat nu?
Wordt wellicht vervolgd.

Geplaatst in Amersfoort, Amersfoort en omstreken, Hardlopen | Tags: , , , , , , | 1 reactie

Grand finale

Ode aan halve marathon van Amersfoort/Hoogland

16 september 2018 wordt de laatste editie van de halve marathon van Hoogland gehouden. De veertigste editie alweer, ooit begonnen als marathon en halve marathon van Amersfoort om begin deze eeuw uiteindelijk in Hoogland terecht gekomen. Meer dan logisch dat men er een grand finale van maakt, dat heeft het evenement verdiend.

Alle hardlopers uit Amersfoort en omstreken hebben wel één of meerdere keren aan dit evenement meegedaan. Het volgende zal dan ook voor velen herkenbaar zijn:
Start-/finish op de Holkerweg, midden in een wijk in Amersfoort-Noord. Destijds op zaterdag, dat kon toen nog. De spoorwegovergang een paar honderd meter na de start. Ging altijd goed, tot die ene keer dat de spoorbomen naar beneden gingen net toen de eerste koplopers voorbij waren. Wees gerust, het is niet zo dat de helft van het deelnemersveld uiteindelijk onder de intercity Amersfoort – Zwolle terecht is gekomen, dat overkwam maar 3 deelnemers. Geintje mensen, geintje.

Iets na 11 uur, het starttijdstip, hardlopen dwars door de grote winkelstraat van Amersfoort waar op dat moment niet of nauwelijks winkelende mensen waren. Het parcours in de jaren 80 door het groen van Amersfoort-Noord, waar het elk jaar iets minder groen werd in verband met de uitbreiding van de noordkant van Amersfoort.
De latere start-/finish bij de atletiekbaan, het parcours dat jaarlijks werd aangepast en op een bepaald moment zelfs over een bedrijventerrein in aanbouw liep. Met als resultaat elk jaar een nieuw parcoursrecord, alleen waren daar destijds geen ‘enveloppen’ voor.

Ook herkenbaar, het feit ‘de halve’ bekend stond dat je daar altijd verkeerd liep. Elk jaar was het een verrassing of je meer of minder dan 21.1 kilometer zou lopen. Het levert bij sommige personen uit de organisatie van destijds nog steeds nachtmerries op. Ook wel herkenbaar: de grote aantallen deelnemers in de jaren 80 en begin jaren 90, de iets minder hoge aantallen deelnemers eind jaren 90 en tegenwoordig weer een behoorlijk aantal deelnemers. Kan ook niet anders, want naast de derde loopgolf staat het evenement al jaren als een huis en verdient het een hoog aantal deelnemers.

Mijn hoogtepunten van de halve van Hoogland in een notendop: mijn tweede halve marathon was die van Amersfoort (in 1985), diverse keren een strakke eindtijd van onder de 1.15 (volgens sommigen nog geen wereldtijd) en twee keer liep ik zelfs in de prijzen. Jaja dat waren nog eens tijden, waarbij opgemerkt dat het één keer bij de 10 kilometer was en één keer bij de 5 kilometer. Dieptepunt? Eigenlijk maar één: tijdens de halve van ’87 uitgevallen na een kilometer of 16 en dan in de bezembus achter de laatste loper moeten rijden (ik had beter de ontbrekende 5 kilometer kunnen wandelen).

Ik heb in ieder geval bijna altijd met plezier meegedaan aan de ‘halve van Amersfoort’ of de ‘halve van Hoogland’. Volgens mij geldt dat voor bijna alle hardlopers die ik ken: iedereen heeft er aan meegedaan en bijna iedereen is enthousiast over het evenement. Een evenement dat, zeker de laatste jaren, als goed bekend staat en waar elk type loper aan mee doet; zowel wedstrijdlopers als recreanten en met afstanden van 5, 10 en 21.1 kilometer kan elke hardloper een geschikte afstand vinden. Iedereen die ik ken is ook verbaasd over het feit dat het evenement stopt. Zonde, eeuwig zonde dat dit instituut zal verdwijnen.

Bij deze laatste editie zal ik ook aanwezig zijn. Hardloopschoenen aan de voeten en vervolgens iets minder afgetraind langs de kant.

Wat betreft de grand finale. Zorg dat je aanwezig bent als de laatste deelnemer over de finish is gekomen. Na een minuut stilte in verband met het heengaan van de ‘halve van Hoogland’ zal men met ceremonieel vertoon de herkenbare spullen/onderdelen van de ‘halve van Hoogland’, waaronder de finishboog, middels een paar gerichte kanonschoten door de stadkanonniers aan gruzelementen laten schieten. Als dat geen grand finale is, er zal naar alle waarschijnlijkheid nog jaren over worden nagepraat.

Tenslotte nog even in het archief gedoken voor wat persoonlijke beelden uit de vorige eeuw (waarbij ik zelfs ooit op een aankondiging terecht kwam):

Ode aan halve marathon van Amersfoort/Hoogland

Ode aan halve marathon van Amersfoort/Hoogland

Ode aan halve marathon van Amersfoort/Hoogland

Ode aan halve marathon van Amersfoort/Hoogland

Ode aan halve marathon van Amersfoort/Hoogland

Ode aan halve marathon van Amersfoort/Hoogland

Ode aan halve marathon van Amersfoort/Hoogland

Geplaatst in Amersfoort, Amersfoort en omstreken, Atletiek/triathlon, Atletiekbaan, Hardlopen | Tags: , , , | 1 reactie

Ploeteren in de polder (4)

In het weekend voor half acht ’s ochtends al op de pedalen. Velen zullen je voor gek verklaren, geloof mij maar, dan heb je nog wat aan de dag. De afgelopen twee weekenden zat ik zowel zaterdag als zondag al vroeg op de atb om de nodige fietskilometers te maken. Alle dagen overigens met lange mouwen, want lage temperaturen maken duidelijk dat de herfst er aan zit te komen. Op zaterdag 1 september een graad of 5 met als resultaat een ‘kouwe klauwen’ ritje. De fietsomstandigheden waren in ieder geval prima, want zolang het droog is en er niet al te veel wind staat hoor je mij niet klagen. Zondag 2 september was sowieso een mooie dag (geen kouwe klauwen), want na het tochtje stond ik een paar uur te kijken bij de Keistadtriathlon, waar ik ooit zelf aan hoop mee te doen. Wellicht volgend jaar.

Wat er trouwens zo lekker is aan de vroege-vogels-ritjes, is het feit dat het lekker rustig is op de weg. Je komt weinig tot geen medeweggebruikers tegen, al helemaal geen irritante e-bikers, en, ook niet onbelangrijk, veel verkeerslichten staan nog in de knipperlichtstand, dan wel bij rood licht is er in geen velden of wegen overige verkeer te bekennen zodat je lekker door kan kachelen. Inderdaad, bij een ‘Blik op de weg-uitzending’ zou ik zo aan de kant worden gezet. Tot zover de reclame voor ritjes vroeg op de dag.

Maandag 3 september deed mijn atb weer eens van zich spreken. Terwijl ik in de polder in de achtervolging op een fietser was merkte ik op een bepaald moment dat achteruit trappen niet meer ging. Gewoon trappen of de trappers stilhouden prima, bij terugtrappen liep de boel vast. Met in het achterhoofd ‘wat zal er nog meer uitvallen’, want meestal komt het onheil niet alleen, kachelde ik naar huis, waar bleek dat het onderste tandwieltje van de derailleur niet meer in zijn achteruit wilde draaien. Met recht ‘ploeteren in de polder’. Resultaat: de volgende dag naar de fietsenmaker.

Op woensdagavond kon ik weer fietskilometers maken, dankzij herstelwerkzaamheden bij de fietsenzaak om de hoek. Er stond dan wel iets meer wind dan verwacht, dankzij de nieuwe derailleurwieltjes met ingebouwde batterij haalde ik toch een gemiddelde boven de 30 kilometer per uur *)

Onderweg kom ik van alles op sportgebied tegen. Uiteraard hardlopers, racefietsers, atb-ers, bootcampers, zo nu en dan een kickbiker of een skeeleraar en eenmalig petanquespelers in het bos. Afgelopen week kwam ik 4 man tegen die aan het rolskieën waren. Eigenlijk is het meer langlaufen op wieltjes. Wel mooi om te zien en ik weet nog dat je vroeger veel vaker rolskieënde sporters tegenkwam (was er destijds niet in Soesterberg een vereniging die dit aanbood?). Het lijkt mij een fraaie en zware sport, die je overigens niet zomaar op smalle dan wel hobbelige weggetjes/paden kan uitoefenen.

Zoals zo vaak eindigen we met VVV-sfeerfoto’s, gemaakt tijdens vroege-vogel-ritjes, vroeg op de avond ritjes en een wachtbeurt voor bewegende bomen:

*) het zal wel niet mogen volgens alle runfluencers, fitboys en -girls, en eventuele sportfluencers **), maar het lekkere fietsen vond plaats nadat ik een milkshake van McDonalds had gedronken. Zonder overdrijven, de Mac heeft met grote afstand de beste milkshakes en het is mij vaker opgevallen: ongeveer een uur na het drinken van een milkshake ga ik als de brandweer. Eindig ik toch met een gratis tip, die overigens nog niet wetenschappelijk is bewezen (de onderzoeksopdracht ligt al bij de Universiteit van Harderwijk).

**) ik noemde bewust de bikefluencers niet (of fietsfluencers, want het woord bike wordt vaak gebruikt door onze gemotoriseerde vrienden), simpel weg omdat veel fietsers wel van een milkshake (naast burgers en bier) houden en niet hysterisch reageren als je geen groene rechtsdraaiende smoothie nuttigt. Wat dat betreft is de fietswereld nog niet vergiftigd door de ‘o-wat-zijn-wij-gezond-en-zien-er-zo-goed-uit-en-wij-maken-van-elke-training-een-selfie’-hipsters. Houden zo!

Geplaatst in Amersfoort, Amersfoort en omstreken, Hardlopen | Tags: , , , ,