Open brief: ‘mag het wat minder’

Asics Frontrunners

Beste Asics,

Sinds kort hebben jullie een prachtig initiatief, te weten frontrunners. 30 uitverkorenen zijn als ambassadeur het uitgangsbord van duursportend Asics. Eerlijk is eerlijk, het idee is niet nieuw: jaren geleden liep Nike voorop met hun ambassadeurs. Nike stopte er een paar jaar geleden mee en jullie hebben het stokje overgenomen. Prima initiatief.

Niet alleen wat betreft het ambassadeurschap verrassen jullie mij (en heel veel andere duursporters), ook de schoenen en kleding lijken een metamorfose te hebben ondergaan. Waar de ‘s’ van ‘saai’ vroeger een onderdeel van de naam Asics leek uit te maken, zo is het nu de ‘a’ van ‘aansprekend’ die er aan kan worden gekoppeld, of de ‘s’ van ‘schitterend’, het is maar hoe je het bekijkt. Sinds ruim een jaar zien de hardloopschoenen er flitsender/fraaier uit dan die van Nike (en daardoor ook van alle andere merken) en de kleding mag er tegenwoordig ook zijn. Dikke pluim voor jullie!

Het project begon met de keuze van de 26 of 27 duursporters (en geen 30, want er waren er al 3 of 4) die zogenaamde ‘frontrunners’ zouden worden. Opvallend dat het beste hardloopmagazine, Runner’s World, partner dan wel belanghebbende in het traject werd. Waardoor er via die kant al voldoende aandacht aan het project werd gegeven.
Daarna volgden een kennismakingsbijeenkomst, een trainingsweekend, de lancering van de Noosa en de opening in Amsterdam van het Asics vlaggenschip. Allemaal geheel logische activiteiten.

Maar nu komt het: van al die bijeenkomsten en activiteiten worden berichten de wereld in geslingerd. Niet één, nee honderden! Niet alleen door jullie frontrunners, ook door Asics zelf (logisch) en uiteraard Runner’s World. Als iedereen slechts één foto plaatst en dan allemaal een verschillende is er weinig aan de hand. Maar als je binnen een paar uur tig keer dezelfde foto, of in ieder geval bijna dezelfde foto, voorbij ziet komen dan wordt het enthousiasme al minder: ‘nee hè, nu weten we het wel‘. Omdat velen zich niet beperken tot één post/foto per keer en sommigen wel 10 foto’s de wereld in sturen, krijg je te maken met een diarree aan berichten en daalt het enthousiasme naar een bedenkelijk niveau: ‘o nee, nog meer foto’s!‘.
Vergelijk het met een 3 jarige kleuter die een gewild cadeau krijgt en daar de gehele dag zijn omgeving van in kennis stelt. Dan glimlach je om dat enthousiasme. Maar als een volwassen neef dat blijft doen, dan denk je na 10 minuten ‘doe even normaal’.

Voor je het weet slaat het enthousiasme of bewondering voor jullie, de frontrunners, om in irritatie. Met het uiterste gevolg dat wij, de volgers, zich van jullie afwenden.

Om het dus leuk te houden, hierbij het vriendelijke verzoek: mag het een onsje minder? Daarbij: probeer de foto’s afwijkend van elkaar te laten zijn, zodat wij niet 26 keer dezelfde foto te zien krijgen. Levert ons als volgers in ieder geval wat minder spam op. Met als positieve gevolg dat wij jullie met plezier zullen blijven volgen en dat is toch waar het jullie om te doen is. Dus ook niet allemaal naar dezelfde wedstrijden (ik hou mijn hart nu al vast wat betreft de berichten over de Dam-tot-dam-loop), maar spreid de deelnemers over verschillende evenementen in het land.

Waarschijnlijk namens vele andere duursportvolgers,

Met sportieve groet,

Joost

P.S. vervolgens krijg je vanzelf personen die zich aangesproken voelen en denken: ‘bah wat zuur!’ Prima, daar tegen zeg ik: vrijheid van denken mag, maar ik weet zeker dat meer mensen denken zoals ik. Blijf enthousiast over het frontrunnerschap, maar bedenk dat overkill nooit goed is. Denk maar eens aan het gezegde waarin ‘overkill’ voorkomt.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Algemeen, Diversen, Hardlopen, Sport, Triathlon en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Open brief: ‘mag het wat minder’

  1. Pingback: Sportdrank en Noosa FF (via Run2Day) | Joost van Loo

  2. Pingback: Waar blijven de wedstrijdverslagen? | Joost van Loo

Reacties zijn gesloten.