Henschotermeergames 2017 zomereditie 2 vanaf de kant

Terwijl ik woensdagavond met wind door de haren voortraas richting Henschotermeer gaan mijn gedachten terug naar halverwege jaren 80 toen ik bijna dagelijks richting dat meertje ging. Destijds hardlopend vanuit Woudenberg, nu op de atb vanuit Hoogland. Dat waren tijden dat er nog met wind door de haren werd hardgelopen.
Hardlopen deed ik in die tijd graag bij het Henschotermeer. Simpelweg omdat er een fraai pad om het meertje ligt, dat ongeveer 2500 meter lang is en dat destijds een schelpenpad was. Kort en krachtig: dat is een waanzinnig lekkere ondergrond om op hard te lopen.

Dat was toen, tegenwoordig is het pad verhard. Makkelijk in onderhoud zoals dat zo mooi heet. Dat is niet het enige verschil met 30 jaar geleden, het grootste verschil zit in het feit dat ik tegenwoordig met moeite twee rondjes Henschotermeer zou kunnen hardlopen, waarbij ik zeker niet volle bak moet gaan zonder kans te lopen op een ‘voor-langere-tijd-kapotte’ kuit. Zie daar de reden dat ik deze woensdagavond langs de kant stond bij de Henschotermeergames in plaats van mee te doen.

De Henschotermeergames is een evenement dat grofweg bestaat uit twee onderdelen: één waar hardlopen en zwemmen worden gecombineerd en één met hardlopen in duo’s. Geen moeilijk gedoe, de eenvoud is ook het sterke punt van het evenement: startnummer ophalen en gaan. Geen ‘strakke gezichten’ bij de start en dat alles in een zeer gemoedelijk sfeer.
Met als bonus de schit-te-ren-de omgeving van het Henschotermeer. Fraaier en mooier zal je het niet snel krijgen.

Woensdag stond de swim-run-swim-run op het programma. Grofweg een zeer versimpelde versie van dit soort swimruns. Leuk om te zien: de enorme verschillen tussen de deelnemers, niet alleen qua niveau, maar ook qua kleding, welke varieerde van triatleten in triatlonpakken, hardlopers met alleen een hardloopbroek tot aan zwempakken en zelfs een Dries Roelvink imitator in iets te strakke rode Speedo.
Bij de duo-loop denk ik nog net niet aan Siamese tweelingen, maar leveren de duo’s waarbij de één duidelijk moet inhouden dan wel de ander boven zijn/haar macht loopt de leukste beelden op.

Conclusie: prima evenement en een aanrader voor een ieder om daar volgend jaar eens aan mee te doen.

Op de terugweg weer gemijmer (waar dat fietsen al niet goed voor is): in een ver verleden jarenlang zonder problemen rondjes lopen in een zeer fraaie omgeving om vandaag langs de kant toe te kijken als het echt leuk wordt, namelijk de combinatie lopen en zwemmen. Om een cliché te gebruiken ‘Ach joh, volgend jaar doe je gewoon wel mee’. Ik meen dat ik dat vorig jaar ook al hoorde. Nu hopen dat blessureresultaten uit het verleden geen garantie bieden voor blessuretoekomst, zodat er weer een verslag gemaakt kan worden met de geur van zweet en Henschotermeerwater.

Als afsluiting een korte sfeerimpressie van de run-swim-run-swim:

Henschotermeergames 2017 zomereditie 2
Zowel in- als uit het water gaande swim-run-swim-runners
Henschotermeergames 2017 zomereditie 2
Beetje atleet gebruik een waterbak om de kans de verlagen dat er met zand aan de voeten wordt hardgelopen
Henschotermeergames 2017 zomereditie 2
Hier wilde iemand op het water skippyen?
Henschotermeergames 2017 zomereditie 2
Niet ik, maar alle deelnemers
Henschotermeergames 2017 zomereditie 2
Organisator Mark (in het geel) had het weer goed voor elkaar, met op de achtergrond de winnaar van de swim-run-swim-run
Henschotermeergames 2017 zomereditie 2
Met enige fantasie: Woudenbergse held Rik in de sandwich bij winnaar en winnares swim-run-swim-run
Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Amersfoort en omstreken, Hardlopen, Triathlon en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.