Terug in de tijd via James Fixx en de Runner’s World

James Fixx schoenen

In het februarinummer van Runner’s World staat een zeer lezenswaardig artikel over James Fixx en zijn standaardwerk ‘Alles over hardlopen’. Leuk, doet mij denken aan de tijd dat ik begon met hardlopen. Grofweg een eeuw geleden, ergens tweede helft jaren 80. Ook ik heb de boeken van James Fixx gelezen, maar dan wel ‘andersom’. Niet van achteren naar voren, maar eerst het blauwe boek en pas daarna deel één, het welbekende rode boek. Met dank aan de bibliotheek in Woudenberg waar alleen deel twee aanwezig was.

Hardlopen deed je destijds voornamelijk om hard te lopen, als sport dus. Vooruit, eventueel ook als ondersteuning voor andere sporten. Ging je hardlopen dan griste je een broek en shirt uit de kast, deed de hardloopschoenen aan en knalde je over de wegen dan wel paden. Grofweg zoals te zien is op de afbeeldingen bij het artikel. Kwam je na afloop terug dan dronk je een glas water of appelsap aangevuld met water (ja echt, dat was/is een prima dorstlesser) of als je ruig deed nam je één van de eerste versies van AA en was je nog ruiger dan nam je een Amstel Athletic. Had je honger dan vrat je wat je tegen kwam in de (koel-)kast. Ging het niet lekker dan gaf je dat gewoon aan en maakte je het niet fraaier dan het was. Mooi, hoe simpel het kan zijn.

Tegenwoordig lijkt hardlopen onderdeel te zijn van de ‘lifestyle’, hetgeen duidelijk zichtbaar is op social media, want als je het mag geloven heeft niemand last van blessures, lopen we allemaal als een stel hindes in blinkende kleding, hebben we altijd zin om hard te lopen, drinken we na afloop zalige groene links- dan wel rechtsgedraaide smoothies en is hardlopen de leukste sport die er is. Dat laatste zal ik niet ontkennen, voor de rest lijkt het één en al positiviteit waarbij zelfs de Positivo’s flets afsteken.

Wat dat betreft was een passage uit een column in het AD uit het leven gegrepen: “wie een blik op Instagram, de kranten en RTL Boulevard werpt, gelooft werkelijk dat we ’s avonds allemaal aan de tofoeburger met bietensap zitten. Terwijl het gros van het land gewoon bij de Lidl de ingrediënten voor stamppot andijvie shopt en zegeltjes plakt voor Annie Aardbei. Die hebben geen tijd om op een yogamatje in contact te komen met hun verwaarloosde baarmoeder want ze moeten werken, de kinderen naar voetbal brengen en ondertussen medicijnen halen voor hun kwakkelende vader”.

Betrek dat op het lifestyle-hardlopen en je begrijpt wat ik bedoel *)

Twee dingen nog over dat artikel. Zie de foto van de hardloopschoen, zo mooi van eenvoud. Niet dat die dunne schoenen destijds, hier toevallig Asics, de meest ideale hardloopschoenen waren (alhoewel …), feit is wel dat wij destijds zonder problemen op dat soort schoenen hard liepen.

Het tweede dat nog opvalt bij het bewuste artikel is de kop, bestaande uit chocoladeletters die door de ‘krant van zwakker wakker Nederland’ worden gebruikt bij rampen dan wel speciale momenten. Best wel humor van Runner’s World, want wie is mediapartner van de Frontrunners (voor de duidelijkheid: voorlopers) van Asics, toevallig de schoen die op de cover van het boek van James Fixx staat? **) Juist!

Geen kritiek hoor, want dit soort artikelen met verwijzing naar de oude doos, of gewoon naar vroeger, mogen wat mij betreft niet verdwijnen. Waarbij ik zeker weet dat ik spreek namens veel hardlopers die nog weten dat het blad destijds gewoon Runners heette.

*)dit zal wel weer boze reacties opleveren van de hipsterhardlopers.
**)grappig, er bestaat kennelijk ook een alternatieve rode versie.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Algemeen, Atletiek/triathlon, Boeken, Diversen en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.