Lekke pijp

“Psch psch psch”, er zijn geluiden die je als fietser niet wilt horen en daar is deze er één van. Althans, niet tijdens het fietsen. Tot mijn verbazing kreeg ik daar onlangs ook mee te maken. Verbazing want ten eerste betrof het een ‘dikke’ noppenband van mijn ATB waarmee ik bijna 100% van de tijd over verharde wegen fiets. Ten tweede stond de fietsteller, en dus ook van de band, op ongeveer 1100 kilometer. Dat je bij hardloopschoenen na 1100 kilometer slijtage merkt is algemeen bekend, maar een band zou na 1100 kilometer toch geen problemen moeten geven. Wel dus, er zat een duidelijke scheur in mijn band *)

lekke band

Een lekke band levert diverse rake opmerkingen op, variërend van ‘dat wordt bandje plakken‘ tot ‘binnenband wisselen en na 4 minuten zit je weer op het zadel‘. De eerste geldt voor de meeste fietsers niet (reden: een beetje fietser fietst niet met een geplakte band), de laatste is inderdaad geen vreemde opmerking. Voor mij gold dat niet en afwisselend wandelend en hardlopend ging ik terug naar huis, waarbij ik na ongeveer 4 kilometer door de “materiaalwagen” werd opgepikt.

Thuisgekomen zou ik wel even een nieuwe binnenband om de velg leggen, maar er wachtte mij een verrassing: de buitenband was niet van de velg af te krijgen. Alsof die met lijm aan de velg was geplakt. Maar goed ik dat de gebruikelijke reparatieset (bandenlichters, binnenband en een luchtpatroon) niet bij mij had. Sta je toch vreemd te kijken als je denkt een gewone buiten- en binnenband om de velgen te hebben liggen, terwijl er nu sprake was van een tubeless buitenband waarbij ruim gebruik gemaakt was van één of andere lijmconstructie. De discussie of tubeless wel of niet handig is ga ik hier verder niet aan.

Dat werd de volgende dag een wandeling naar de fietsenmaker, overigens een meter of 200 meter van huis, dus dat was te overzien. Omdat ik na aanschaf van de ATB toch al van plan was geweest om er stads-/strandbanden omheen te leggen (minder rolweerstand tijdens het fietsen) liet ik dat meteen doen. Niks tubeless, gewoon ouderwets binnen- en buitenbanden.
Waarom ik dat zelf nog niet had gedaan? Simpel, ik kon niet zo snel de juiste maat op internet vinden voor de Big Apple van Schwalbe, waarbij ik zo eerlijk moet zijn dat ik niet echt uitgebreid heb gezocht naar een 29-inch buitenband, die daarbij ook nog eens fijn geprijsd was. Bij de fietsenmaker was het geen probleem om de banden te bestellen en een dag later werd mijn fiets met nieuwe banden afgeleverd.

lekke band

Wat blijkt als je daarna de banden bekijkt? Dat de maat ‘gewoon’ 28 inch is: geen wonder dat ik de juiste maat niet zo snel kon vinden. Weet wat geleerd: om een 29-er ATB gaan kennelijk 28-inch banden van Schwalbe. Waar een lekker band al dan niet goed voor is.

Maar eenmaal met de strand-/stadsbanden om de velgen fietst het een stuk soepeler, mede omdat er een redelijk smalle band om de velg is gezet. Had van mij wel een bredere mogen zijn, maar voor nu is het prima om over de wegen te ‘knallen’. T.z.t. bestel ik wel wat bredere banden.
Overigens hoorde ik iemand beweren dat ‘hoe breder de band hoe minder weerstand’. Echt? In dat geval, doe mij deze dan maar **).

lekke band

  *) positief bekijken: beter dat dan andersom.
**) zonder gekheid, zie deze uitleg.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Lekke pijp

  1. Pingback: Ploeteren in de polder (1) | Joost van Loo

Reacties zijn gesloten.