Ploeteren in de polder (2)

Hoe zat het afgelopen week met het ploeteren, pezen of raggen? Op zich prima, de week kenmerkte zich door drie keer hardlopen en de rest fietsen.

Ik zal niet alle dagen vermelden, maar mij beperken tot grofweg drie dagen. De eerste keer hardlopen was deels wel en deels niet gepland. Dat zit zo: maandag was een dag met regen en als ik ergens een hekel aan heb is het wel ‘fietsen in de regen’. Of fietsen net na de regen als de wegen en paden nog nat zijn. Inderdaad, een soort ‘mooi-weer-fietser’, in ieder geval een ‘droge-omstandigheden-fietser’. Toen aan het einde van de maandagmiddag de regen met bakken naar beneden kwam was de keuze snel gemaakt: hardlopen. Maar tegen de tijd dat ik gepland had om hard te lopen was het alweer een paar uur droog en ging ik voor fietsen. Nog net niet met de fiets aan de hand of de regen kwam weer met bakken naar beneden. Werd het toch hardlopen. Omdat ik regelmatig bij andere ‘vrije’ hardlopers lees dat men ’15 x 200′ doet besloot ik dit keer ook tempotjes te doen. Het was alweer een hele tijd geleden dat ik tempotjes had gedaan, dus het was niet zo verwonderlijk dat het ploeteren werd, waarbij opgemerkt dat het bos, waar ik de tempo’s liep, er prima bijlag.

De volgende dag was het fietsdag waarbij ik na ongeveer 1 kilometer in de gaten had dat de donkere lucht niets te maken had met mijn nieuwe sportbril, maar dat er echt een fikse regenbui hing. De geplande route werd aangepast en ik hoopte om de bui heen te fietsen. Net niet gelukt, de laatste 4 minuten van de rit gingen in de regen. Het leverde onderweg wel wat fraaie plaatjes op:

Ploeteren in de polder

Ploeteren in de polder

De andere dag die het vermelden waard is, is de zaterdag. Voor half 8 zat ik al op de fiets en de omstandigheden leken ideaal. Zon, droog en een lichte wind zorgden er voor dat ik over de wegen zoefde en dat het fietsen geen moeite kostte. In mijn gedachten ja, het lichaam had er deze keer niet zoveel zin in als ik had gehoopt. Het grote voordeel van vroeg fietsen: je komt nog weinig verkeer tegen en de irritante e-bikers zijn in geen velden of wegen te bekennen zodat je ongestoord tempo kan maken en kan houden. De ronde was lekker met van alles en nog wat: asfalt, klinkers, gravel, vlak en wat hoogte meters. Kortom, over de route niks te klagen en de fiets had ook geen problemen.

Dat het fietsen zelf niet lekker ging leverde wel de gelegenheid op om wat sfeerfoto’s te maken:

Ploeteren in de polder

Ploeteren in de polder

Ploeteren in de polder

Op naar de volgende ploeter- dan wel sportpezenavonturen.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Amersfoort, bewegen en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.